یه تعدادی comfort clip دارم که هرچند وقتی میرم چندین بار پشت هم نگاهشون میکنم حالم خوب بشه.
اینم یکی از اونهاست.

Everyday: I need to date someone, but people are so boring, but I need to socialize, but I don't like trusting, but I should gain experience, but it's all too much, ...

تا ابد سولنزارا.

آلبوم پایان شیرین منتشر شد.
جدیدترین کار گروه کیوسک با ۱۳ قطعه هم‌اکنون در تمامی پلتفرم‌های پخش موسیقی در دسترس است.

Spotify | Apple Music | YouTube Music | SoundCloud

برای دوستان داخل ایران به زودی آلبوم در ساوندکلاود با کیفیتی بهتر از بقیه‌ی پلتفرم‌ها منتشر خواهد شد.

@kiosktheband

امروز نشستم روبه‌روی پنجره و تلاش کردم آخرین باری رو که یه آهنگ، یه کتاب، یه فیلم یا واقعا هر چیزی که باعث شد من 'حس' کنم یا از زنده بودن کمی خوشحال بشم، به یاد بیارم. واقعا چیزی یادم نیومد. تمام خاطراتم رو انگار خاک کردم توی سال ۱۳۹۸ و بعد از اون دیگه چیزی برای 'ساختن' نداشتم. فقط بدنم رو ناچارا به این‌طرف و اون‌طرف کشیدم تا فرقی بین من و دیوارها و اجسام این خونه باقی بمونه.

دنبال یه راهیم که از این فضای مزخرف مجازی بکشم بیرون تا حد زیادی؛ فقط زیادی وابستم انگار. -_-

تماشا کن، تماشا کن؛
چه بی‌رحمانه زیبایی.

نمی‌دونم چرا این آهنگ انقدر غمگین و زیباست.
هروقت گوش میدم یاد صدای سوختن چوب لابه‌لای شعله‌های آتیش میفتم، وقتی اشکت می‌چکه رو گونه.
یاد رفتن به اپرا تو یه شب بارونی، ولی تنها.
یاد همهٔ کسایی که خواستند و نشد، و هیچکس نفهمید.
یاد سال‌ها و دنیاهایی که زندگی نکردیم، اما تو یادمون هست.