از خوبیای تکنولوژی.

No one bad is ever truly bad;
And no one good is ever truly good.

In the depth of the night, where we used to lie back and see the moonlight; how those yet sing and cry, how those yet have to live and die.

صدا و تصویر یه بخش بزرگی از کودکیم سریال «کمربندها را ببندیم» بود. نمی‌دونم سطح طنزش الان در نظرم چطوره، یا اگه اصلا بازم اونقدر خوشحال میشم از دیدنش. اما با خوندن خبر فوت فتحعلی اویسی یادم افتاد چقدر زمان گذشته، چقدر همه‌چیز تغییر کرده؛ نمیگم کاش بچه بودم، ولی کاش همون قدر همه‌چی واسم ساده بود و تلویزیون ایران هنوز خنده‌دار.

درس خوندن بدجور یادم رفته. =)))

You were just born in a cage; but that's not your fault.

Tell me, how did you keep your heart?

«دوست داشتن
درختی‌ست که در یک لحظه پرنده‌ها خالی‌اش می‌کنند»

نمی‌دونم خیلی وقت بود سریال خوبی ندیده بودم یا اینکه The Night Manager واقعا قشنگ بود.

It comes and goes in waves.

حس می‌کنم قبلا خیلی بیشتر مردم رو درک می‌کردم، با احساساتشون کنار میومدم و به نظرم معتبر بودند. اما الان، مخصوصاً که با یک عده آدم جدید آشنا شدم، نمی‌تونم بفهمم حرفشون رو، نمیتونم بفهمم چرا یه انسان در این سن باید همچین دغدغه‌هایی یا انقدر عقاید عجیبی رو تو قرن ۲۱ داشته باشه؛ و به شدت از خودم ناراحتم که نمیتونم کنار بیام و دارم درست و غلط می‌چینم.

Honestly, I'm nervous and scared, I have no idea what I should do next and it freaks me out. I can't think, I can't stop hating myself for not making a move for my future. It's just too much and I feel like I'm just making excuses.

Sometimes I just look at myself in the mirror and go "Jeez, what is wrong with you?"

نمی‌دونم، شاید خیلی ناراحتم و دیگه کسی رو ندارم واقعا.