روز زیبا و غم‌انگیزی بود. ((:

«‏داغ است. هنوز داغ است. خاکستری که از تو بر روی سینهٔ من خفته است.»

صبح + بارون + پیاده‌روی + فیتزجرالد و قهوه.

پاییز واقعا زیباست.

من دیگه واقعا نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم.

«جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت
جاودان کس نشنیدیم که در کار بماند»

Wow that kinda hurt. :))))

من هر چند ساعت به خودم: عجب دنیایی شده. 🚶🏻

«پنجره باز است و من
دیگر از زخم خجلم.»