[ترس از فروپاشی‌ای که از پیش رخ داده است]

مگه قلبمون چقدر جا داشت؟

ما دو بال پرواز مرغ عشقیم.

کاش گاهی فریاد می‌کشیدی.

‏ببخشید بابت همه‌ی اذیت‌هایی که نکردم.

«ناز انگشتای بارون تو باغم می‌کنه»