بینندگان عزیز، وارد ۲۲مین روز انقلاب ایران شدیم.

کشته شدن این راننده (متاسفانه هنوز اسمی ازش پیدا نکردم.) در تظاهرات امروز واقعیت شعار «آهای آهای نشسته ها، مهسای بعدی از شماست!» هست. واقعیت این‌که هر فرد زنده‌ای در این مملکت هر لحظه، بدون هیچ جرمی، بدون هیچ دلیلی، بدون هیچ دادگاهی، بدون لحظه‌ای درنگ ممکنه کشته بشه. فقط چون قدرت دست فردیه که به زندگی در ساده ترین معنیش هم باور نداره. مهم نیست چه باور سیاسی، مذهبی یا حتی اجتماعی ای داریم. این حقیقت انگار ناپذیره که همه در خطرن.

"Can it be that all us heroes have a path, but not a plan?"

=)))))

«قساوت با خشونت فرق دارد، قساوت صرفاً زخم زدن و استخوان شکستن نیست. هدف خشونت ترساندن است، هدف قساوت انزجار. خشونت، چه سیلی باشد و چه گلوله، به قصد ارعاب و بازداشتن آدمهاست. اما قساوت می‌آید تا مستقیماً متمدن بودن ما را هدف بگیرد. هر آدمی که از تمدن بویی برده باشد در پیش منظره قساوت خشکش می‌زند، فلج می‌شود، چون متمدن بودن اصلاً یعنی زدودن روح از سنگدلی و توحش.»

«قساوت روش آنان نیست، هویتشان است. بی‌قساوت هیچ نیستند، چون نه ارزشی مانده و نه اعتقادی که بتواند قالب هویت آنان را پر کند.»

«فرق بزرگ ما با آنها همین است: اگر آنها فقط قساوت را دارند، ما غیر از خشم خیلی چیزها داریم. خشم ما هویت ما نیست، صرفاً واکنش ماست.»

«او سکوت و ارعاب ما را می‌خواهد، ولی ما صرفاً طالب زندگی هستیم، چه او بگذارد و چه نگذارد.»

باورم نمیشه سه هفته گذشته. انگار چندین سال طول کشید. قدرِ ده سال پیر شدم.

«تجمع ما جلوی اوین مانع قتل عام می‌شود.»

یه دونه باتوم بخوره به ماشینتون، چهار تا داد بزنن سرتون، اصلاً گاز اشک اور بزنن باز میارزه که فاجعه تکرار نشه. نمی‌دونم بچه ها نمی‌دونم ولی واقعاً زندانی دستش بسته‌ست. هیچی ندارن الان. زور کامل بالا سرشونه بازم نیرو فرستادن. وحشتناکه. برید بیرون اگه میتونید.

الان فهمیدم نیک یوسفی رو گرفتند. یه دنیا خشم و بغض دارم.

فقط می‌کشن. به هر طریقی می‌کشن. با رانت خوری می‌کشن، با پارتی بازی می‌کشن، با روی اصول نساختن ها می‌کشن، با نرسوندن دارو و کمک می‌کشن، بدون واکسن می‌کشن، در آسمان با هواپیما، سر زمین کار، توی خیابون، سر کلاس، موقع خرید، تو دانشگاه اینا فقط می‌کشن. با ساچمه، با باتوم، با ضربه، با خطا های بی‌شمار انسانیشون، با گلوله، با همه چیز می‌کشن.

درس امروز این بود که یه نفر ممکنه برای همه خوب و مظلوم و بافرهنگ به نظر بیاد و به مدت ۵ ماه شما رو هم گول بزنه؛ ولی در واقع پفیوز دو عالم باشه. ✨

«من نمی‌دونم چندسالتونه که نه به خشونت رو دارید فریاد می‌زنید، ولی ۸۸ اونقدر هم قدیم نیست، هنوز ماها زنده‌ایم و حافظه‌هامون کار می‌کنه، هنوز به‌وضوح یادمونه چطور ما راهپیمایی سکوت کردیم، چطور کنار گوشمون شلیک شد به آدما و خون داغشون پاشید بهمون!
هنوز کابوس شب‌هامون اون صحنه‌هاست..

ما تمام این چیزایی که شما امروز بهشون تشویقمون می‌کنید رو چندسال امتحان کردیم، ما آدمایی بودیم که حتی بدون اینکه شعاری بدیم جمع شدیم و گلوله در جواب گرفتیم، آدمایی بودیم که هزاربار راه تکراری سرپیچی و اعتراض مدنی رو رفتیم و هربار کتک و زندان و گلوله پاسخمون شد، دفاع مشروط حقمونه!

اصلا چرا راه دور برم؟ مرزبان‌هامون رو که گروگان گرفتن تو پاکستان ما رفتیم دم سفارت پاکستان در ایران، رفته بودیم درخواست کنیم جان برادرهامون رو نجات بدن! اومدن با کتک بردنمون، مادری رو در حالی گرفتن که بچه‌ش تو خیابون موند!
در جواب چرا میزنی و می‌بری هم گفتن به شما چه که اومدین؟!»

🔗 Fazi Afshoon