دیر میفهمی زندگی نکردی

این صدای ⁧ #ماهان_صدرات⁩ است که دیشب با دوست‌دخترش سوگند، از زندان تماس گرفته و میگوید: «اتفاقی نمیفته نگران نباش دو هفته تحمل کن میام بیرون.» و حالا امروز در یک قدمی اعدام است. سوگند میگوید: «خواهش میکنم صدای ماهان باشید. اجازه ندید زندگی یک انسان بی‌گناه دیگه رو ازمون بگیرن.»

منِ این روزا:

صبح‌ها دو ساعت زودتر از خواب بیدار میشم تا از نظر روانی خودم رو برای دانشگاه آماده کنم‌. و شبانه‌روز خودم رو کنترل می‌کنم که درخواست انصراف ثبت نکنم.

هیچ‌کدوم از کار ها «بی ارزش» نیست. ایمیل ها و نامه ها و توییت ها. اینا بی ارزش نیست عزیزای دل من، حتی اگه به موقع دیده نشه، حتی اگه سیاستمدارای اونور گوش ها و چشم هاشونو ببندن. کار ما درسته. کار ما مهمه.
اگه از هرکدوممون بیشتر برمیاد انجام می‌دیم. اگه می‌تونید در خیابون و دست تو دست هم باشین، اگه می‌تونید خرابکاری، سر کار یا تو خیابون، انجام بدین. ولی از کار‌های «کوچیک» ناامید نشین. ناامید نشید که ما با امید فعالانه زنده‌ایم.

تو عطر یاس میدی، زیبای مغموم.

you don't deserve my vulnerability

من دیگه میل به نفس کشیدن هم ندارم چه برسه حرف زدن.

چقدر ضعیفم. چقدر از خودم متنفرم.

سقوط من در خودمه.

ببخشید که انقدر ازت دورم.

کاش یه تریلی از روم رد بشه شاید خستگیم در بره.

من اینجوریم که: نه بچگیم خیلی خوب و نرمال بوده؛ بعد یه چیزی یادم میاد یهو میبینم دارم گریه می‌کنم.

کاش زودتر یه خانواده روشن‌فکر بیاد منو به سرپرستی بگیره چون واقعا دیگه نمت.

آقای اقبالی می‌فرمایند که: «کسی حرف منو انگار نمی‌فهمه؛ مرده زنده، خواب و بیدار، نمی‌فهمه.»
همون‌جا.