«بنویس ما غمگینیم و دریا دور
بنویس آسمان برایِ‌ خود آسمان است
ما درون‌ِ هم می‌میریم
نه در خاک، نه در آسمان»

خیلی خسته‌ام برای ادامه دادن.

دوباره.

کاش می‌تونستم خودمو بغل کنم و تو بغل خودم زار بزنم.

شیوا شاه‌سیاه از لاهیجان
نگین رضایی از فومن
زهرا و زهره دادرس از رشت
جلوه جواهری از رشت
یاسمین حشدری از انزلی
فروغ سمیع‌نیا از رشت
متین یزدانی از رشت
واحده خوش سیرت از لاهیجان

تمام نام هایی که لیست کردم، در همین دو روز اخیر در گیلان و با هجوم مامورین به خونه‌هاشون دستگیر شدن. از مکان نگهداری و حال هیچکدومشون خبر نداریم. زنان مبارز همچنان در جنگ هستن حتی اگه باقی شهر بی‌خبر زندگی کنن.

از وقتی به دنیا اومدم تنها بودم. شاید برای جور دیگه اصلا ساخته نشدم.

بسه دیگه واقعا. نمی‌کشم.

بخوام راستشو بگم دیگه هیچی برام مهم نیست. هیچ احساسی ندارم. کل روز به مرگ فکر می‌کنم. به پایان همه دردها و خستگی‌هام. دوست دارم رها بشم. دوست دارم تموم بشه.

می‌خوام خودمو ایزوله کنم. خیلی به اطرافیانم آسیب میزنم. شاید اگه نبیننم یادشون بره که وجود داشتم.