« با آدمها كه هستم، چه خوب باشند و چه بد، تمام احساساتم تعطيل و خسته مى شوند، تسليم مى شوم. مؤدبم. سر تكان مى دهم. تظاهر مى كنم مى فهمم، چون دوست ندارم كسى را برنجانم. اين يكى از ضعف هايم است كه بيشترين مشكل را برايم درست كرده. معمولا وقتى سعى مى كنم با ديگران مهربان باشم روحم چنان پاره پاره مى شود كه به شكل ماكارونى روحانى در مى آيد.
مهم نيست. كركره ى مغزم پايين مى آيد. گوش مى كنم. جواب مى دهم. و آنها احمق تر از آن اند كه بفهمند من آنجا نيستم.»

Doctor, look into my eyes
I've been breathing air, but there's no sign of life

I am better off alone

In my dark times I'll be going back to these streets
Promising everything I do not mean
In my dark times, baby this is all I could be
Only my mother could love me for me

When I feel like shit , I dress like shit and I wish people didn't have alot to say when I wear a shirt on top of my hoodie cause that's how I feel

ذهنم اختیار اندیشه‌هاش رو از دست داده و احساس می‌کنم هیچ هویت روانی ندارم.

I'm so full of negativity

Liberia, 2001