«و قرن ها دورتر روزی میاد که بلاخره برات از کتاب هایی می‌‌گم که هیچوقت نوشته نشد، از دنیاهایی که هیچ حسرتی ندارن، اونجا که غم از ما هزاران پرواز دور بود و من بال های تو بودم، دنیایی که پروانه ها هزاران روز زندگی می‌کردن و سنجاقک ها کوچ رو بلد بودن؛ دنیایی که من اونجا برای تو کتاب هایی می‌نوشتم که از زمان های جاودانه و پرواز های بلند می‌گفتن. از تمام اشک هایی که نریختیم اما می‌تونستن ما رو نجات بدن.»

-I buried you deep

Unspoken doesn't mean unfelt.

If I ever tell you about my past, it’s never bc I want you to feel sorry for me, but so you can understand why I am who i am

I think one if the saddest things is when you don't want anything anymore. You're not in despair, you know you're not alone, you know it can get better, but you dont want any of it. You're just tired of living. I'm not sure if anyone can really help at that point.

“I’m not too gone to be healed, am I? I’m not too gone am I?”

—Alice Notley, from; “In The Pines,”

one day i'll wake up with the sun and i won't feel the heaviness that used to break my ribs with each breath.

Blocking people isn't enough, I want to microwave them

"He loved books; books are cold but safe friends."

See I've already waited too long and all my hope is gone

بر خلاف تصورشون من قلب داشتم؛ قلبم پر بود از مرثیه هایی که کسی برای شنیدنشون به کلیسا نیومد و هیچکس روی تابوت ها گل ارکیده نذاشت،تابوت هایی که پر بود از اجساد پوسیده ی کلماتی که فریاد نزدم

I was full of letters I hadn't sent you.

the Outrageous disgust I'm feeling with my college mates -

Carol Rifka Brunt, Tell the Wolves I’m Home

if you listen carefully you'll hear the ghosts under your bed laughing at the false hope you've been feeding your soul.