NEW BOT Телеграм, страница

📸 توسعه زیرساخت‌های ارتباطی در روستاها

@irna_1934
✅ @commac

52 views07:17

رسانه‌ها با چهره‌ها و سوپراستارها چه کنند؟
✍🏼عیسی محمدی

این روزها مدام از خودم می‌پرسم که رسانه‌ها باید با چهره‌ها و سوپراستارها و افراد شناخته شده چه کار بکنند؟ تازگی‌ها هم که خبر رد و بدل شدن یا درخواست نیم میلیاردی از سوی یکی از بازیگران بابت یک برنامه گفتگوی اینترنتی با یکی دیگر از بازیگران شاخص نیز تکذیب شده است. ماجرای امامی، تهیه‌کننده سینما هم وجود داشته که مراودات مالی با بازیگران و هنرمندان داشته. ماجراهای دیگری هم اتفاق افتاده. مجموعه همه این بحث‌ها، مرا به این صرافت انداخت که این یادداشت را به صورت نکته‌واره، درباره رویکردی که رسانه‌ها باید نسبت به چهره‌ها و سوپراستارها داشته باشند، بنگارم. باشد که به کار آید.

1. اولین نکته بدیهی و طبیعی این است که شهرت، یکی از ارزش‌های خبری است و رسانه‌ها بر پایه ارزش‌های خبری بنیان نهاده شده‌اند.

2. واقعیت دوم آن است که این روزها، چهره‌ها خود صفحه‌ها و سایت‌ها و امکان‌های اطلاع‌رسانی دارند که گاهی بسیار بسیار بیشتر از بزرگترین رسانه‌ها نیز دیده می‌شود. بحث مراودات و زد و بندهایی که با برخی از اصحاب رسانه هم که دارد، بماند که بحثی دیگر می‌طلبد.

3. در ایران چقدر رسانه و شبه رسانه داریم؟ هزاران هزار. کدام‌شان دوست ندارند که با یک چهره درجه یک یا حتی درجه دو گفتگو کنند؟ تقریباً هیچ‌کدام. کدام‌شان حاضرند که به این منظور حتی هزینه‌کردی هم داشته باشند؟ تقریباً همه آن‌هایی که دست‌شان به دهن‌شان می‌رسد. از همه هم بیشتر صدا و سیما که حق قدم و حق حضور می‌دهد و برخی برنامه‌های اینترنتی و ... . اصلاً بخشی از برنامه‌ها با قصه مشارکت چهره‌ها و سازندگان و توزیع درآمد حاصله اتفاق می‌افتد.

4. خب، وسط این رقابت گاه جوانمردانه و در میانه نازهایی که معمولاً چهره‌ها برای مصاحبه و حضور در رسانه‌ها دارند و با توجه به این‌که غالباً هم این حضور مهم است نه حرف‌هایی که قرار است بزنند و همه هم راغب به این حضور هستند، چه باید کرد؟ تا پیش از وقوع چنین واقعیت‌هایی، ماجرای حضور چهره‌ها در رسانه‌ها تعریف و تعبیر دیگری داشت. اما حالا همه چیز عوض شده. چه باید کرد؟

5. بیایید از قاعده مزیت ده برابری گرنت کاردون استفاده کنیم. او می‌گوید در جهان به شدت شلوغ امروزی، اگر محصول و خدمات شما کمتر از ده برابر، بهتر از دیگران نباشد، به واقع شما شانسی برای دیده شدن ندارید. او اشاره می‌کند که بهتر بودن کافی نیست، حتی خیلی خوب بودن كفايت نمي‌كند، باید خیره‌کننده ظاهر شوید تا بتوانید زنده بمانید.

6. یعنی ما از چهره‌هایی گفتگو بگیریم که ده برابر مهمتر از دیگر چهره‌های حاضر شده در رسانه‌های مختلف هستند؟ می‌بینید که شدنی نیست. یا پول زیاد می‌خواهد، یا ارتباطات پیچیده و نزدیک. یعنی اطلاعات ده برابر بهتر از دیگران نسبت به این چهره‌ها بگیریم؟ دو عیب دارد؛ هم ما را زرد می‌کند، هم این اطلاعات را نداریم.

7. گرنت کاردون می‌گوید شما لازم نیست در همه جنبه‌ها ده برابر بهتر باشید، در یک جنبه هم این اتفاق بیفتد کفایت می‌کند. ما به عنوان رسانه، یا باید بتوانیم چهره‌هایی به شدت مطرح و برند شده را پای کار بیاوریم، یا اطلاعات دقیق و دست اولی از آن‌ها داشته باشیم یا ... .

8. پیشنهاد من این است که رسانه‌ها در حوزه نقد و تفسیرگری و تحقیق در همان زمینه‌هایی که چهره‌ها کار می‌کنند، می‌توانند دست بالاتر را داشته باشند. یعنی چه؟ مثل این‌که الان بخشی از بهانه‌های مثلاً بازیگران برای عدم مصاحبه، این است که اگر حرفی داشته باشند با نشریات تخصصی مثل ماهنامه فیلم و ... مطرح خواهند کرد. به عبارت دیگر حضور آن‌ها در نشریات تخصصی به شدت محتمل‌تر است. به عبارت ساده‌تر: باید اطلاعات شما از آن حوزه، ده برابر بهتر از اطلاعات شاخص‌ترين افراد درگیر در آن حوزه باشد. به واقع هرچقدر نیروی ذخیره شما بیشتر و حجیم‌تر باشد، کارتان راحت‌تر خواهد شد. در نهایت به جایی می‌رسید که این، چهره‌ها هستند که نیازمند ارتباط با رسانه شما خواهند بود؛ چرا که در این ارتباط، هم اعتباری برایشان نهفته، هم نوعی آموزش.

9. و سئوال پایانی: چقدر از رسانه‌های ما به این مزیت نسبی پی برده‌اند؟ تقریباً نزدیک به صفر است؛ از بس که کم هستند. نتیجه این رویکرد، آن است که رسانه‌ها دنبال چهره‌ها هستند و باید نازها بکشند، آن هم برای مصاحبه‌های توخالی که فقط اسم است و حضور و دیگر هیچ... اين كلام حسنين هيكل را هيچ گاه نبايد از ياد برد: بايد به گونه‌اي كار كرد كه اين سياستمداران باشند كه نيازمند روزنامه‌نگاران باشند، نه برعكس. در حوزه‌ چهره‌‌ها نيز چه بسا بتوان چنين قاعده‌اي را مطرح كرد...

@NewJournalism
✅ @commac

246 views07:18