اولین خبر اولین خبرگزاری ایران‏

🔹۹۰ سال پیش دفتر خبرگزاری پارس در ۱۹ مرداد ۱۳۱۳ در محلی پیرامون خیابان علاءالدوله (فردوسی) تهران افتتاح شد و برای نخستین بار در میان رسانه‌های داخلی ایران یک بنگاه تولید خبر رسمی شروع به کار کرد. روزنامه اطلاعات ۲۰ مرداد ۱۳۱۳ در سرمقاله خود افتتاح خبرگزاری پارس را به فال نیک گرفت و اولین خبر تولیدی این خبرگزاری را که درباره سفر صدراعظم اتریش به مجارستان بود را منتشر کرد.

@ostan_teh
↪️ @commac

🟧 آشنایی با یک صاحبنظر فناوری های نوظهور در ارتباطات سیاسی: ساموئل وولی

دکتر ساموئل وولی (Samuel Woolley) استادیار دانشکدهٔ روزنامه‌نگاری دانشگاه تگزاس در آستین است. حوزه‌های تخصصی او عبارتند از: هوش مصنوعی، شبکه‌های اجتماعی، سیاست و اقناع.

او در تحقیقات خود نقش اینترنت و شبکه‌های اجتماعی را در رویدادهای سیاسی سراسر جهان بررسی می‌کند. پژوهش‌های وولی به ما نشان داده است که چگونه گروه‌های مختلف، به‌ویژه در ایالات متحده، از ربات‌ها و الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی برای جهت دادن به جریان اطلاعات استفاده کرده‌اند. او به بررسی مردم‌شناختی و قوم‌نگارانهٔ شایعه‌پراکن‌ها و کسانی که با آن‌ها مقابله می‌کنند نیز پرداخته است.

مشهورترین اثر وی، کتاب بازی واقعیت (The Reality Game)، در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. او در این کتاب بررسی می‌کند که چگونه فناوری‌های مختلف برای جهت دادن به تفکر مردم استفاده شده‌اند. در این کتاب، وولی به‌ویژه بر فناوری‌هایی تمرکز می‌کند که تازه درحال شکل‌گیری‌اند؛ فناوری‌هایی مثل هوش مصنوعی و واقعیت مجازی.

به عقیده وی ممکن است این فناوری‌ها به ابزاری قدرتمند در دست شایعه‌پردازان و دروغ‌پراکن‌ها تبدیل شوند و باید به‌دنبال راهی برای پیش‌گیری از این اتفاق بود.

کتاب دیگر وولی، تولید اجماع (Manufacturing Consensus) نام دارد. او این اثر را با الهام از کتاب تولید رضایت، اثر نوآم چامسکی نوشته است. وولی در این کتاب تلاش می‌کند که نشان دهد شبکه‌های اجتماعی چگونه تصویری مخدوش از جامعه به‌دست می‌دهند.

ساموئل وولی با همکاری نیکولاس موناکو، کتابی دربارهٔ ربات‌ها در شبکه‌های اجتماعی نوشته است. آن‌ها در این کتاب، تاریخ شکل‌گیری ربات‌ها را بررسی می‌کنند و به نقش ربات‌ها در سیاست و زندگی اجتماعی می‌پردازند. این کتاب نیم‌نگاهی هم به هوش مصنوعی و آیندهٔ ربات‌ها دارد.

کتاب دست‌کاری در رسانه که در سال ۲۰۱۸ زیر نظر او منتشر شد، نقش پروپاگاندای رایانشی را در چند کشور جهان بررسی می‌کند.
منبع:
https://bookapo.com/author/samuel-woolley
🛜 @commac

📚 بخشی از کتاب دستکاری در رسانه

📥 کتاب دستکاری در رسانه، «پروپاگاندای رایانشی » فرایندهای ماشینی کنترل و فریب افکار عمومی نوشتهٔ ساموئل وولی و فیلیپ ان. هاوارد با ترجمهٔ عباس رضایی ثمرین و رسول صفر آهنگ در انتشارات همشهری به چاپ رسیده است.

📌پروپاگاندای رایانشی اصطلاحی است که دستکاری افکار عمومی در بستر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی را توضیح می‌دهد. این نوع پروپاگاندا به عنوان یک روش ارتباطی، به استفاده از الگوریتم‌ها، فرایندهای اتوماتیک و البته عامل انسانی برای مدیریت فضای کلی رسانه‌های اجتماعی یا توزیع اطلاعات گمراه‌کننده از طریق این شبکه‌ها اطلاق می‌شود. به عنوان بخشی از این فرایند، نرم افزارهای خودکار مثل روبات‌ها به منظور دستکاری افکار عمومی در طیف متنوعی از پلتفرم‌ها و شبکه‌های درون اینترنت استفاده می‌شود. این نرم‌افزارها در حقیقت رفتار کاربران واقعی رسانه‌های اجتماعی را تقلید می‌کنند. بعنوان مثال آن‌ها به طور خودکار در گفت‌وگوهای آنلاین شرکت می‌کنند و به کاربران واقعی پاسخ می‌دهند.


📕پروپاگاندای رایانشی شامل دو مؤلفهٔ مهم فنی و اجتماعی است. به‌عنوان پدیدهای فنی می‌توانیم پروپاگاندای رایانشی را مجموعه‌ای از پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی، عوامل خودکار، الگوریتم‌ها و کلان‌داده‌های پروپاگاندای "رایانشی" البته شکل کارکرد دست‌کاری افکارعمومی تعریف کنیم. جدیدی از تبلیغاتی است که از هزارهٔ پیش در سیستم‌های سیاسی وجود داشته است. ارتباطاتی که عمداً نمادها را بازنمایی می‌کنند، به احساسات و تعصبات ما متکی می‌شوند و تفکر منطقی را دور می‌زنند تا اهداف خاص خود را تحقق بخشند.

📗توسعه‌دهندگان پروپاگاندای رایانشی تبلیغات را از طریق برنامه‌های رایانه‌ای ایجاد یا توزیع می‌کنند. خودکار بودن اقدامات، مقیاس‌پذیری و ناشناس بودن از مشخصات بارز تبلیغات رایانشی است. مزیت مخرب پروپاگاندا در امکان توزیع سریع حجم زیادی از محتوا برای مخاطب و کاربران است. برخی اوقات این محتوا شخصی‌سازی می‌شود تا کاربران گمراه شوند و تصور کنند پیام‌ها از شبکهٔ گستردهٔ خانواده و دوستانشان سرچشمه می‌گیرد. به‌این‌ترتیب پروپاگاندای رایانشی معمولاً یک یا چند مؤلفه زیر را در بر می‌گیرد:

روبات‌هایی که محتوای جعلی تولید و ارائه می‌کنند، حساب‌های کاربری جعلی که در سطح محدودی به مدیریت انسانی احتیاج دارند و نیز اخبار فریبنده‌ای که حاوی اطلاعات غلط در مورد سیاست و زندگی عمومی است. روبات‌های سیاسی که قبلاً به آنها اشاره شد، در گسترش پروپاگاندای رایانشی نقش اساسی دارند. این روبات‌ها طوری برنامه‌نویسی می‌شوند که بتوانند انجام وظایف ساده، تکراری و عمدتاً مبتنی بر متن را برای مقاصد سیاسی به عهده بگیرند. به‌طورکلی از روبات‌ها برای افزایش توان رایانشی انسان‌ها در فعالیت‌های آنلاین، هم از نظر حجم و هم از نظر سرعت، استفاده می‌شود. در نگاه خوش‌بینانه این کار می‌تواند کارکرد مفیدی هم داشته باشد. مثلاً اغلب لینک‌های داخلی که امکان ”را فراهم می‌کنند، توسط روبات‌ها ساخته می‌شوند. / منبع: سایت طاقچه
🛜 @commac

📕 پیام اصلی کتاب مهندسی اجماع

کتاب "تولید اجماع" (Manufacturing Consensus) که در ایران به نام مهندسی اجماع توسط عباس رضایی ثمین ترجمه شده از نوشته های دکتر ساموئل وولی است که در مورد نحوهٔ استفاده شبکه‌های اجتماعی برای ایجاد تصویر مخدوش از جامعه است.

نویسنده، دکتر ساموئل وولی، استادیار دانشکدهٔ روزنامه‌نگاری دانشگاه تگزاس در آستین، در این کتاب بحث می‌کند که چگونه شبکه‌های اجتماعی می‌توانند برای ایجاد یک نظر همگانی مورد استفاده قرار گیرند، حتی اگر آن نظر با واقعیت منطبق نباشد.

وولی در این کتاب سعی دارد این موضوع را روشن کند و به خوانندگان کمک کند تا بهتر متوجه شوند چگونه می‌توان در برابر چنین تلاش‌هایی ایستادگی کرد.

نویسنده در این کتاب معتقد است:

📌شبکه‌های اجتماعی می‌توانند به‌طور مصنوعی حس "اجماع" در مورد موضوعات مختلف را ایجاد کنند.
📌این تلاش‌ها می‌تواند به منظور جهت‌دهی افکار عمومی و دستکاری انتخابات و امور سیاسی باشد.
📌خوانندگان باید هوشیار باشند و به دنبال شواهد و منابع معتبر بگردند تا بتوانند حقایق را از تصاویر مخدوش تشخیص دهند.

📕 به‌طور خلاصه، این کتاب به بررسی نقش شبکه‌های اجتماعی در ایجاد یک نظر همگانی می‌پردازد./ کانال آکادمی ارتباطات


🛜 @commac

🧨 تخفیف ویژه فروش کتاب برای اعضای محترم کانال آکادمی ارتباطات

🎁 بر اساس تسهیلات ویژه ای که مدیریت محترم مجموعه انتشارات تاچارا برای اعضای محترم کانال آکادمی ارتباطات گذاشته اند، علاقمندان به این کتاب ها می توانند کتاب های این انتشارات را با 40% تخفیف تا تاریخ 10 شهریور سال 1403 تهیه کنند.

🎈 کافی است به صفحه اینستاگرام انتشارات تاچارا مراجعه کرده و با ارسال پیامی اعلام نمایند که از اعضای کانال آکادمی ارتباطات هستند.

https://www.instagram.com/tacharabook

لیست و قیمت تمامی کتابها:
https://tacharabook.ir/shop/

🛜 @commac

🎯 دو چهرۀ چامسکی: کارمند پنتاگون یا بزرگ‌ترین منتقد آن؟
— بودجۀ تحقیقات زبان‌شناختی چامسکی را ارتش آمریکا تأمین می‌کرد. آیا این حقیقت کنشگری سیاسی او را بی‌ارزش می‌کند؟


📍چامسکی را خیلی‌ها بزرگ‌ترین روشنفکر دهه‌های ابتدایی قرن بیست و یکم می‌دانند. کنشگری سیاسی خستگی‌ناپذیر او علیه جنگ‌طلبی و نظامی‌گری ایالات متحده و بحران‌های بشری روزگار ما، الهام‌بخش نسل‌های متعددی از دانشجویان و نویسندگان بوده است. بااین‌حال، در کنار همۀ تلاش‌های ضدجنگ چامسکی، حقیقتی ناساز وجود داشته است: تحقیقات او مورد حمایت ژنرال‌های ارتش آمریکا بوده است و او در دانشگاهی کار می‌کرده که جزء نظامی‌ترین دانشگاه‌های آمریکا به شمار می‌رود. چطور این دو چامسکیِ متفاوت با هم کنار آمده‌اند؟

🔖 ۶۰۰۰ کلمه 
⏰ زمان مطالعه: ۳۳ دقيقه
                                        
📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
B2n.ir/p04707
↪️ @commac

شماره هشتم، ماهنامه راهبرد، که به صورت تخصصی به حوزه روابط عمومی می پردازد در مرداد 1403 منتشر شد.
🛜 @commac

💢آیا پژوهشگران باید کمتر مقاله بنویسند؟

شاید اغراق نباشد اگر بگوییم همه ما در جامعه مدرن، به ویژه پژوهشگران دانشگاهی، غرق در کار هستیم. همیشه مقالات بیشتری برای نوشتن، درخواست‌های بیشتری برای اعطای کمک هزینه تحصیلی، گزارش‌های اداری بیشتر برای تکمیل رزومه، شرکت در کنفرانس‌های بیشتری وجود دارد.

اتفاقاتی که افراد دانشگاهی در آن وارد یک مسابقه شده و تلاش می‌کنند برای تکمیل رزومه خود و افزایش بخت‌شان برای ترفیع و پیشرفت بیشتر در زمینه کاری و تحصیلی بیشتر در آن غرق شوند. در همین حال تعداد مقالات آکادمیک، انتشار موارد تحقیقاتی به شدت در حال افزایش است.

به طور خاص، به عنوان یکی از سریع‌ترین حوزه‌های رشد پژوهشی، پژوهش در زمینه انرژی تجدیدپذیر نیز شاهد رشد چشمگیر تعداد انتشارات و همچنین تعداد مجلات پژوهشی بوده است. به نظر می‌رسد ما در یک چرخه بی‌پایان قرار داریم که روز به روز سریع‌تر می‌شود و بدتر از آن، به نظر می‌رسد نمی‌توانیم مسیر را تغییر دهیم.

جزئيات بیشتر: https://tinyurl.com/5apa9m5y@euronewspe
↪️ @commac

🎯 آیا می‌توان کتاب خودیاری‌ای نوشت که سطحی نباشد؟


🔴  طیِ یک دهۀ گذشته، نویسندگان بسیاری دست به قلم شده‌اند تا با کمک فیلسوفان بزرگ کتاب‌های خودیاری بنویسند. حالا خیلی سریع یاد می‌گیرید که چطور رواقی باشید، چطور اپیکوری باشید، چطور با ویلیام جیمز زندگی‌تان را نجات دهید، یا اگر دلتان خواست حتی می‌توانید بیاموزید که چطور مثل ارسطو گام بردارید یا چطور پیاده‌روی با نیچه را تجربه کنید. بعضی کتاب‌ها گزینه‌های بیشتری هم پیش پایتان می‌گذارند. مثلاً کتابی به نام چطور خوب زندگی کنیم؟ طی پانزده فصل، راه و رسم زندگی به شیوۀ پانزده فیلسوف، از کنفسیوس تا استیون پینکر را ارائه می‌دهد.

🔴 تاریخ‌‌نگاران معمولاً سرچشمۀ ژانر خودیاری را در سال ۱۸۵۹ می‌دانند، زمانی که ساموئل اسمایلز، کتاب خودیاری: توضیحاتی دربارۀ شخصیت و رفتار را منتشر کرد. این کتاب راهنمایی عملی برای توسعۀ فردی بود که در سراسر جهان پرخواننده شد و از نیجریه تا ژاپن مقلدانی پرشور پیدا کرد.

🔴 «رؤیای اتکا به خود» همیشه امضای این ژانر بوده است. اما خودیاری، علی‌الخصوص کتاب‌های خودیاری فلسفی، منتقدان سرسختی نیز داشته‌اند. بسیاری نیز با عینک بدبینی به خودیاری نگاه می‌کنند و عملاً، به‌قول یکی از برجسته‌ترین وکیل‌مدافعان خودیاری یعنی آلن دوباتن، خودیاری «مترادف شده با احساساتی‌گرایی، بلاهت و شعارهای توخالی». منتقدانِ خودیاری فلسفی این ژانر را سطحی می‌دانند و باور دارند که خودیاری از نظر سیاسی ابلهانه است، و از لحاظ نظری هم چیزی جز فریب‌کاری نیست؛ با استانداردهای فلسفی، حتی اگر وقیحانه نباشد، دستِ‌کم خجالت‌آور است.

🔴 کی‌رن ستیا، استاد فلسفۀ ام.‌آی.تی می‌گوید: مسئله این است که کتاب‌های خودیاری فلسفی، استدلال‌ها و دیدگاه‌های بنیادین فیلسوفان را به پای جمله‌های حاشیه‌ای آن‌ها کنار می‌گذارند.

🔴 برای مثال، در پیروی از دستورات رواقیان برای رهاکردن آنچه در کنترل شما نیست، می‌‌نویسند: «اگر فرزند یا همسرت را می‌بوسی، به خودت یادآوری کن که آنچه می‌بوسم صرفاً انسانی است فانی، تا اگر روزی دیگر یکی از آن‌ها نبود، آشفته نشوی»، اما از باورهای متافیزیکی رواقیون، از جمله ایمان آن‌ها به تقدیر و مشیت الهی چیزی نمی‌گویند. برای همین این متن‌ها سطحی و گاهی فریبکارانه‌اند، حداقل این است که دغدغۀ «حقیقت» را ندارند. بااین‌حال، نباید این واقعیت را فراموش کنیم که فلسفه، در سرآغاز خود، و چه بسا تا پایان قرون وسطی، به پرسش «چطور می‌توانیم خودمان را بهتر کنیم؟» می‌پرداخته است.

🔴 ستیا معتقد است علی‌رغم این فاصله، می‌توان از نوعی خودیاری فلسفی معتبر نیز سخن گفت. از نظر او مفهوم مرکزی این ژانر باید «زندگی خوب» باشد.

🔴 درست است که حرفی پیش‌پاافتاده و کلیشه‌ای است که بگوییم باید خوب زندگی کنیم، اما همان‌طور که آیریش مرداک می‌گوید، زندگیِ خوب حاصل نمی‌شود مگر از طریق رویارویی با حقایق طاقت‌فرسای زندگی. ما برای این رویارویی به بصیرت‌ها و مفاهیمی نیاز داریم که فیلسوفان برای تولید آن‌ها به خود بالیده‌اند. مفاهیمی مثل «از خودبیگانگی»، «ایدئولوژی» یا «نابرابری ساختاری». هدفِ آن‌ها صداقت هرچه بیشتر نسبت به شرایطمان، خودمان و دیگران است. و چنین دانشی است که به ما می‌گوید چطور احساساتمان را مدیریت کنیم و چه تصمیم‌هایی در زندگی بگیریم.

🔴 ستیا می‌نویسد: مهم‌ترین دستاورد فلسفۀ اخلاق و فلسفۀ سیاسی، نه در دست یافتن به نظریات انتزاعی و استدلال‌های ریاضی‌وار، بلکه در یافتن کلماتی است که بتوانند شیوۀ درست زندگی کردن را به ما نشان دهند. اگر این خودیاری نیست، پس چیست؟


📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «کتاب‌های خودیاری فلسفی: ابزاری برای تحمیق توده‌ها یا همان رسالت همیشگی فلسفه؟» که در سی‌ویکمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۳  در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ کی‌رن ستیا است و محمد مهدی‌پور آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخۀ کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید.

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:

B2n.ir/z27337
↪️ @commac