امان از کلیشه های جنسیتی که تصورم اینه که حتما پسره به دختره می گه مراقب خودت باش که این نتیجه رو گرفتم.

عادت دارم به دیدن فیلم های قدیمی ایرانی، قدیمی که نه اونقدرا قدیمی. بیشتر دهه ۵۰ و ۶۰ و ۷۰.

یکی پرسید چرا. در واقع اکس اومد گفت واقعا این کسشعرا چیه نگاه می‌کنی؟

که گفتم اگه اینارو نبینم، چطوری ببینم مردم چه شکلی زندگی می‌کردن، چطوری ببینم شهر چطور بوده، یا از کجا بدونم وقتی گوشی نبود مردم مشغول چی بودن. ماشین ها چی بود، آرزو ها چی بود. اصلا داف کی بود.


نمی‌دونم این بیماری چیه ولی علاقه شدید پیدا کردم به دیدن فیلم ها و عکس های مستند که زندگی آدم هارو نشون می‌ده. انگار که معنا توی زندگی خودم رو پیدا کردم حالا دنبال پیدا کردنش تو زندگی بقیه‌م. ولی منطقی تر اینه که، دارم دنبال الگو می‌گردم.

فردا دوتا مصاحبه کاری دارم، اگه اوکی بشن چون تعدادتون کمه می‌تونم به همتون شیرینی بدم. شاید تلگرام پرمیوم.

May the force be with me.

دلم تعامل سازنده در راستای آرمان های نیچه می‌خواد.

پریشان گویی های بی معنی.

اگه force با ماست، پس کی با اوناست؟
- دارکنس

هرکسی با یک موسیقی ای در طول زندگیش ارتباط احساسی و عاطفی برقرار کرده که بیش تر بخاطر زمانی هستش که اون موسیقی رو گوش داده. معمولا یک آهنگ احساسی آروم. خب بالاخره فلو و ریتم آهنگ تاثیر خودش رو داره دیگه.

برای من اینه. زمانیکه دوست دخترم باهام زندگی می کرد، از حموم که د میومد اینو می ذاشتم. حالا واقعا مگه می شه با این آهنگ غمگین شد؟ هربار خنده م می گیره جای غمگین شدن.

@CowButNotCow

انقدر پیگیر مسیولیت هام نشدم که مسیولیت هام پیگیر من شدن.

من دلم پاکه ولی امان از چشمام. ناپاکی بیداد می کنه.

گاهی اینطوریم که لاس با کیفیت لیاقت می خواد که شما نداری.

خیلی وقته دارمش ولی اسمی نداشتم براش، محمد جواد چطوره؟

از اون بالا همیشه وقتی پای کامپیوترم نگاهم می‌کنه.
نمی‌ذاره کار اشتباهی کنم. محمد جواد توی اینکه من آدن بهتری باشم کلی تاثیر داشته.

گاهی اوقات خواستن، نتوانستن است. چرا که لج کرده پدسگ.

من خودم از نزدیک چک کردم.یعنی اصلا رفتم دست زدم. بعضی ها به ذات نه شرف دارن نه شعور.

با اینکه کلا یذره ست ولی برای همه ست.

حقیقتا که من نیوفتادم. خودم پریدم.

من کلا از آدم هایی که آرزو های بقیه رو بهشون قول می دن بدم میاد. خیلی فرقی نداره کی و کجا.

جهت تقسیم صحبت ها:

http://t.me/HidenChat_Bot?start=7374299041

زبان مشترکم با اکثر آدم ها از دست دادم. انگار هیچکدوم هیچی از همدیگه نمی‌فهمیم.


البته که وقتی فکر می‌کنی همه مشکل دارن جز تو، تویی که مشکل داری.

صاحب خونه هم گیر داده پول می‌خواد برای تمدید قرارداد.

اوکیه ها، ولی خب کلا خیلی گیره. برای اولین بار بجایی آگهی دادم همخونه بگیرم، شاید بهتر بود. ولی می‌دونم که تهش نمی‌گیرم.


اینها مهم نیست، حواشی روز بود. توی این حواشی روز می‌خوام شروع کنم کتاب خوندن.

اون کتاب بارنی که توش قانون هاش رو نوشته بود چطوره ؟