در ابتدای آذر ۱۴۰۴، مقاله‌ای با عنوان «از نارضایتی دیجیتال تا آشوب خیابانی» نوشتم و برای چندین خبرگزاری ارسال کردم. همه‌شان یک پاسخ مشترک داشتند: «این موضوع اولویت ما نیست.»

به آن‌ها گفتم که این تحلیل، بر پایه داده‌کاوی دقیق از روندهای فضای مجازی و نشانه‌های نارضایتی آنلاین است و می‌تواند هشدار زودهنگامی برای تحولات اجتماعی باشد. اما ظاهراً برای کسی مهم نبود.

حالا، در پایان آذر و ورود به دی، شاهدیم که بحران اقتصادی عمیق (با سقوط شدید ارزش ریال، تورم بالای ۴۲ درصد و افزایش قیمت‌ها) منجر به اعتصاب گسترده بازاریان تهران و گسترش اعتراضات به شهرهای دیگر شده است. نارضایتی‌هایی که ماه‌ها پیش در فضای دیجیتال قابل ردیابی بود، به خیابان‌ها کشیده شده.

داده‌ها دروغ نمی‌گویند؛ فقط گاهی کسی به آن‌ها گوش نمی‌دهد.

📚وقتِ ورق زدن؛
ساعات سرنوشت‌ساز: فروپاشی جمهوری وایمار
Fateful Hours: The Collapse of the Weimar Republic
November 11, 2025

Product details:
Publisher ‏ : W. W. Norton & Company
Language ‏ : ‎ English
Print length ‏ : 384 pages

🔗 https://a.co/d/1r2JXOZ

@Cyber_Literacy

چکیده:

اولین دموکراسی آلمان چهارده سال پرآشوب دوام آورد و با ظهور وحشتناک رایش سوم به اوج خود رسید. همانطور که یکی از مفسران در ژوئیه ۱۹۳۳ نوشت: هیتلر «با تلاش کمی بازی را برده بود... تنها کاری که باید می‌کرد هورا کشیدن بود - و بنای سیاست آلمان مانند خانه‌ای از کارت‌ها فرو ریخت.» اما این تراژدی اجتناب‌ناپذیر نبود.

در کتاب «ساعات سرنوشت‌ساز»، فولکر اولریش، داستان جذاب جمهوری را روایت می‌کند که ملتی و مردمش را که در ورطه سقوط قرار داشتند، به تصویر می‌کشد. این دموکراسی نوپا که از خاکستر جنگ جهانی اول متولد شده بود، از همان ابتدا با بدهی و بی‌ثباتی سیاسی دست و پنجه نرم می‌کرد. در سال‌های اولیه، زنجیره‌ای بی‌وقفه از بحران‌ها - تورم افسارگسیخته، تهاجم خارجی و آشوب از جناح راست و چپ - جمهوری را لرزاند و تنها در دوره کوتاهی از ثبات در دهه ۱۹۲۰ فروکش کرد. هنجارهای اجتماعی و فرهنگی واژگون شدند. قتل سیاسی در دستور کار بود. با این حال، با وجود همه چالش‌ها، جمهوری وایمار محکوم به پایان ننگین خود نبود.

درباره نویسنده:

فولکر اولریش در سله، نیدرزاکسن، آلمان متولد شد. او در دانشگاه هامبورگ در رشته‌های تاریخ، ادبیات، فلسفه و آموزش تحصیل کرد. از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ دستیار استاد اگمونت زچلین بود. او در سال ۱۹۷۵ پس از پایان‌نامه‌ای در مورد جنبش کارگری هامبورگ در اوایل قرن بیستم فارغ‌التحصیل شد و پس از آن به عنوان معلم مدرسه در هامبورگ مشغول به کار شد. او مدتی مدرس علوم سیاسی در دانشگاه لونبورگ بود و در سال ۱۹۸۸ به عنوان پژوهشگر در بنیاد تاریخ اجتماعی قرن بیستم هامبورگ مشغول به کار شد.
اولریش مقالات و کتاب‌هایی در مورد تاریخ قرن نوزدهم و بیستم منتشر کرده است و در سال ۲۰۰۸ دکترای افتخاری از دانشگاه ینا دریافت کرد.

#معرفی_کتاب

@Cyber_Literacy

در حالی که مردم و بازاریان به وضعیت اسفبار اقتصادی معترض‌اند و اعتصاب‌ها و تجمعات در تهران و دیگر شهرها گسترش یافته، سلطنت‌طلبان با صداگذاری جعلی روی ویدیوهای منتشرشده از اعتراضات، تلاش می‌کنند این اعتراضات را مصادره به مطلوب کنند و آن را به نفع خود تفسیر نمایند.