یاد خودم افتادم که داییم پشت تلفن بهم گفت التماس دعا، منم گفتم ممنون😂

https://news.1rj.ru/str/RoyalBookworm/394
منم یه مدت کلاس زیاد میرفتم به استاد میگفتم خسته نباشید
یبار مهمون اومد برامون من توی سلام احوال پرسی گفتم خسته نباشید😊😂💔

وای😂😂

من نمی‌دونم ضایعست یا نه ولی یه بار داشتم لباس می‌خریدم رفتم تو اتاق که بپوشم (شلوار بود) شلوارمو درآوردم فقط شرت تنم بود با کلی پشم توی پاهام😂🤦یهو یه دختر درو باز کرد دید داد زد بعد محکم درو بست😂😔😔فک کنم ابرو رفت بعد اینکه از اتاق درومدمم دختره یجوری نگام میکرد😔😂

من بودم تا یک ساعت نمیومدم بیرون😂

عیدتون مبارک بچه‌ها✨✨
امیدوارم امسال سال خوبی براتون باشه.

پی نوشت: اشتباه برداشت نکنین ها! من بیدار نیستم. پیام تایم‌داره.

وقتی بیدار بشم سال جدید شده. خیلی عجیب!

آخرش دووم نیوردم و نسخه‌ی چاپی جناح چهارم رو از آذرباد سفارش دادم. دوباره کارتم خالی شد.

وارد اکانتم نشده بودم که سفارش دادم🗿
فعلا که تعطیلاته. کی زنگ بزنه بهشون؟

روی صفحه‌ی پرداخت یه کد رهگیری بهم داده ولی ۲۴ رقمی نیست. میزنم میگه نامعتبر.
ولی سایت آذرباده.

مایل به کتک زدن اون کسی که ری‌اکشن خنده داده.

خب اون کد رهگیری نیست یه چیز دیگه‌اس گویا.

درس عبرت شدم.

بعد از کلی خامه و شیره‌ی انگور خوردن تازه رسیدم به مرحله‌ی من الآن معمولی‌ام؛ می‌تونم یه وعده‌ی دیگه بخورم.

بچه ها هیچوقت به یک کتابخون اینارو نگو :

۱- هیچکدوم واقعی نیستن داستان خیالیه
۲- این همه میخونی چیزیم یاد میگیری
۳- عه بچه خرخون بودی نمیدونستیم
۴- داری رمان میخونی فایده نداره که
۵- اینقدر بیکاری که واسه اینا وقت داری
۶- کاش درستاتم اینجوری میخوندی

《📚 @lBOOKl 》

کاشکی جواب‌هایی که باید می‌دادیم رو هم می‌ذاشتن.

لی شی کانگ، کیانو ریوز و شاهرخ استخری سه‌قلوهای گمشده‌ای هستن که توی کشورهای مختلف بزرگ شدن.

وقتی گوشی رو می‌ذارم رو آلارم تا واسه سحری بیدارم کنه، همه‌اش نگرانم صداش بلند باشه یا دیر بیدار شم و صدا تو کل خونه بپیچه. خود شکنجه‌اس.

عکس‌ کتابخونه‌های ملت رو دیدم؛ الآن حقیقاً افسرده‌ام.

از قرار گرفتن توی جمع‌هایی که متعلق بهش نیستم خسته شدم.
می‌دونم ایراد از منه. می‌دونم که انگار نه اونجوری هستم که خانواده‌ام می‌خوان، نه اونجوری‌ام که بین هم‌سن‌وسالام آدم جذابی باشم. انگار متعلق به هیچ جایی نیستم. و این اذیتم نمی‌کنه تا زمانی که تنها باشم، تو دنیای خودم با آدم‌های محدودی که من رو و دنیام رو درک می‌کنن. ولی به محض این که توی یکی از این جمع‌ها قرار می‌گیرم و به هر شیوه‌ی ممکنی مسخره میشم یا دغدغه‌هام مسخره میشن، خیلی رو مخم میره. خیلی خسته‌ام می‌کنه.