بخوام توضیح بدم خیلی طول می‌کشه.
ولی در کل، یاد قسمت دوم و مسافرت شرک و فیونا با خره افتادیم که می‌خواستن برن شهر خیلی خیلی دور.

قرار شد توی تعطیلات با هم بشینیم شرک رو از اول ببینیم.
اگه بابام فرار نکنه.

راستی قسمت دوم صحنه داره😭
اون موقع که بچه بودم از رو سی‌دی می‌دیدم که سانسور داشت.
نظرم عوض شد فرار کنه بهتره.

منم😔🤝

منم همینطور.
یعنی نمیترسم. کنجکاو میشم فقط. خیلی خیلی زیاد😂
اما بخوام یه اعترافی کنم،خودم خیلی از پستای چنلای مختلف رو میفرستم سیو مسیجم.
حالا چرا؟
1.عاشقشون شدم؟ (مثل تک تک پستای غزل. غزل بدون تمام پرایوت شر هات منم😂)
2.به هر دلیلی دلم میخواد داشته باشمشون.
3.وقت ندارم بخونم اونجا ذخیره میکنم هر وقت فرصت پیدا کردم بخونمشون.
و 4. میترسم حذفشون کنن😂😭😂😭😂😭😂😭
هه هه.

مورد اول و سوم دقیقا منم😭❤️

هربار که یادم می‌افته رنگ اسم چنلم بنفشه ذوق می‌کنم✨

میخوام سرم سبک بشه. دنیای آدم‌ها برام زیادیه. تنها چیزی که می‌خوام اینه که بپرم تو یه کتاب. برم‌ پشت یه در. تو خودم پناه بگیرم. شکل آدمی بشم که هرگز وجود نداشته. آدمی که نه اسمی داره، نه کسی رو می‌شناسه.

کاری به خود کتاب ندارم اما عکس جلدش چقدر شبیه سیلوی توی قسمت چهارم فصل دوم لوکیه.

دیدن سریال خانه به دوش، یه سبک از زندگیه.

من برای اولین باره دارم می‌بینمش💔
عاشقشم.

مگه آشپزباشیه؟ شغل جدید؟

خب دیگه بریم یکم درس بخونیم.
چند دقیقه بعد درحال سرچ کردن در گوگل: روژ خفاش بالاخره عاشق ناکلز بود یا نه؟ (از شخصیت‌های بازی‌ها و انیمیشن‌های سونیک)

عملیات درس خوندن با موفقیت شکست خورد.

توی دانشگاه فقط پرنده پر می‌زنه و خزونه.

چند روز دیگه هوا جهنمه و از این آپشن‌ها نداریم

من تا همین چند ثانیه پیش فکر می‌کردم تِلماسه درسته و یه اسم خاصه. نگو تَل ماسه بوده به معنی تپه‌ی ماسه.

باید حتما فیلمش رو ببینم. کتابش رو هم می‌خوام.

بالاخره کیفیت خوب پاندای کونگ‌فوکار چهار امد.

یه دوست پسرم نداریم اسمش سعید باشه و بهش بگم سعید، عید سعیدت مبارک :)
(وی سینگلی را ترجیح می‌دهد و فقط می‌خواهد پست بگذارد)