-دیگر عکس هایش آرامم نمی کند
من به دستانش نیاز دارم
خدایا بهشت آسمانیت را نمی خواهم !
من اهل دوزخم !!!
آغوش آنکه عاشقانه هایم را برایش می سرایم به من برسان
من خودم بهشت را در آغوش او می سازم !!!

- ‏گفت اونجایی که دیدیش و چشماش بهت خندیدن، دیگه دلش رفته برات، فقط بحث زمانشه که دیگه کی بهت بگه حرفشو

-دلداده ی توام
رویای هر شبی
عاشق نمیشدم
عاشق شدم ببین

- اگه یه روز حس کردی
که سَرَم از شونه‌هات خسته شده
میتونی قطعش کنی!

شیشه ها خالی
و عوضش
زیر سیگاری
تا خر خره پر است
مردی
همین حوالی
شکسته

#فرزانه_صدهزارى

‏+ انگار پنیر پیتزا ریختن توی شب
- ها؟
+ کش میاد،شب باید طولانی باشه نه اینکه کش بیاد،هی کش میاد،کش میاد،یهو شترق در میره میخوره توی چشم و چار آدم،آدم هی دلهره‌ی در رفتنش رو داره
- چشتو ببند خب لااقل که در رفت نخوره تو چشت
+ اوه، اونکه بدتره، درد فکرا از درد در رفتن کشه بیشتره

- به دادم برس اعتیادم به تو
ریه هامو خاکستری میکنه
کدوم خونه دیوونگیه منو
یه شب پیش تو بستری میکنه؟

بی تو انگار بلایی به سرم نازل شد
بی تو افسرده و دلگیر، راهی به تو مایل شد
بی تو انگار، تمامم، گناهم، همه ام در پی توست
بی تو ماتم زده و گیر، حواسم همه توست
بی تو انگار جهانم همه تار
بی تو سرخورده و غمگیر، مُردم ز پی ات چندین بار
بی تو انگار منم قبله گه عشاقت
بی تو بخشنده و پیگیر، منم جمله ی بی اشکالت
بی تو انگار دلم مامن صد اسرار است
بی تو انگار دلم قتلگه انسان است
بی تو انگار دلم حافظه ای بیمار است
بی تو انگار دلم کشتی سرگردان است
بی تو انگار دلم در پی یک انکار است
بی تو انگار دلم مستلزم یک تکرار است.

#محیکس💛

کاش چون پاییز بودم...

کاش چون پاییز بودم
پاییز خاموش و ملال‌انگیز بودم
برگ‌های آرزوهایم یکایک زرد می‌شد
آفتاب دیدگانم سرد می‌شد
آسمان سینه‌ام پر درد می‌شد
ناگهان طوفان اندوهی به‌جانم چنگ می‌زد
اشک‌هایم همچو باران
دامنم را رنگ می‌زد

و... چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم

#فروغ_فرخزاد

آرزو کن...!
آن اتفاقِ قشنگ بیفتد
رؤیا ببارد...
دختران برقصند...
قند باشد...بوسه باشد!
خدا بخندد، «به خاطرِ ما»
ما که کاری نکرده ایم!

#سیدعلی_صالحی

- قلبَم ایستاد، به تماشایِ رفتنت .

با تو
خوشبخت ترین
آدم این قافله ام
کم نشو
دور نشو
بي تو جهانم خاليست..

#نرگس_صرافیان_طوفان

- گفتی میدونی چی بدتر از دور بودنشه؟، دوری کردنش، که دوری دوا داره، اما دوری کردن نه، که میشه از دوری جون به در برد، اما از دوری کردنش نه، که به قول شهریار هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم که چه؟، که چیز خاصی نیست که، که بازم میخوایمش، دیوونه‌ها از رو نمیرن که، شاید دفعه بعد شد، شاید دفعه‌ی بعد اومد، شایدم نیومد و این قرصا کاری کردن، شایدم دفعه بعد نبودیم دیگه کلا، شایدم نبودیم و بازم خواستیمش حتی، بعیدم نیست، دیوونه‌ها وقتی چیزی رو بخوان که دیگه نمیشه نخوانش، هست باهاشون همیشه دیگه، تا آخرش، آخری که آخر نداره.

‏«هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد»
- گفت هشیاری بیار، اینجا کسی هشیار نیست

27 Sep 18
THU