دیروز تولد دو سالگی کانالم بود .
بهترینید‌❤️

تو این مدت از عملکرد کانال راضی بودین ؟
anonymous poll

👍 – 75
👍👍👍👍👍👍👍 94%

👎 – 5
▫️ 6%

👥 80 people voted so far.

-آتش هم از آسمان ببارد
سـردم است !
نمیدانم ..
به هر حال باید
بهانه ای برای بغل کردنت
داشته باشم

- ‏گفت تحمل کردن آدم نامعلوم سخته و ما نامعلومترن آدم دنیا بودیم انگار، که نه حالمون معلوم بود و نه خودمون

- گاهی دلَم برای خودَم تَنگ می‌شَود؛
دائم برای تو .

#محمدعلی_بهمنی

@pegah_saniee

شده؟
هِي گم بشوي در خودت و دَم نزني...
من غريبانه ترين حالت دردم به خدا..

-کسی در همین حوالی ها صدایم میزند در همین انبوه پرواز ..
باید سمت تو آمد !پرواز را بیادم آور .

-prowx_

- اگه از دنیا دلت گرفته، من هستم 💛

داشتم‌ ددپول رو میدیدم یه ویژگی باحالی که داره شخصیتش اینه که میتونه اتفاقاتی که تا نه ثانیه بعد رخ میده رو حس کنه!
تو یه صحنه حمله کردن تو خونه‌شو دوس دخترش مُرد! با اینکه حسش کرده بود نتونست جلوی اتفاق افتادنش رو بگیره ....
عشقم یه اتفاقه! میدونی ممکنه تهش خوب تموم نشه! اونجوری که تو میخوای، ولی بازم ادامه‌ش میدی! هرچند تلخ، هرچند غم انگیزناک، ولی بازم ادامه‌ش میدی و اینه که عشقو خواستنی‌تر از همیشه‌ش میکنه ...

عشق! اینِ لعنتیِ جذابِ مشمئزکننده‌یِ دوست داشتنی ...

#محیکس

از سر صبح هعی داره زنگ میزنه که پاشو دیگه .. پاااااشوووو خوابالووو
منم گیج خوابمو تو خواب و بیداری جوابشو میدم که باشه عزیزم، قولم رو یادم‌ نرفته ... یادم هست که امروز ماله ما دوتاس، که مثه قدیما بریم بزنیم به دل طبیعت، یچی درست کنیو دوتایی از بیشتر از اون مزه‌ی قورمه های خوشمزه‌ت مزه‌ی عشقمون رو بچشیم ...
اینارو گفتمو قطع کرد که بره حاضر شه...
.
رسیدیم.
اونجا زیر اون درخته پارک کن .
.
دراز کشیدیم، من به بالش تکیه دادمو توام سرت رو شیکممه. دس میندازم تو موهات که انگار دیروزی تازه از تهشون زدی، چقد نرمن؛ مثه آفتاب ملایمی که داره میتابه بهمون ... اون دستبندایی که واسه تولدش گرفته بودمم دستش کرده( میدونه دوس دارم ببینم تو دستشن )، بهش میگم‌ دیوونه باز که این دامن نارنجیه رو پوشیدی! مگه‌ نگفتم نپوشش دلم هرّرری میریزه با دیدن اینهمه دلبری؟؟ میخنده و چالاش میفتن بیرونو سقلمه میزنه...
.
داشتیم لودو بازی میکردیمو نزدیکای باختنش بود، شرطی بود بازی، شرطشم این بود که هر کی ببره تا تو شهر میخوابه و اون یکی رانندگی میکنه.
تاس آخرو انداختمو بردم ...
یهو دیدم مثه قرقی پرید بره طرف ماشین که زودتر بخوابه ... ماشینی که پشت درختا پارکه‌ ... دیوونه بود، یه دیوونه‌یِ خواستنی، یه خواستنیِ دوس داشتنی...

#محیکس💛

- لیونل ریچی:هلو را پلی کرده و غرق در خیال پردازی هایِ مضحکِ احمقانه‌یِ هرشبش میشود تا کمی از غم این جهان بی صاحاب مزخرف بکاهد .
-شباتون‌ رویایی✨

- ‏گفت گاهی آدم میره تا فراموش کنه، گاهیم فراموش میکنه تا بره، اما بازم آخرش نه کامل میره و نه هیچ وقت فراموش میکنه

پاییز شد که خاطره ها دوره ام کنند
فصل خزان، محاکمه دوره گرد هاست...
‌
#فرامرز_عرب_عامری

ننگتان بادا که با تغییر ساعت می شود
اول پاییز یک ساعت عذابم بیشتر...

#فرامرز_عامری

من باشم و تو، عصر دلگیر پاییز، حافظیه، نشسته باشیم در رواق کنار پنجره‌ی حیاط، دستانت یخ کرده باشند و در دستانم، تند تند چیزی را زیر لبت زمزمه کرده باشی، فاتحه هم خوندم، بگیر فالمو!،صدای شجریان حیاط را گرفته است:
گر ز حال دل خبر داری بگو،ور نشانی مختصر داری بگو، آرام لبخند میزنی، دلم آرام میشود

-ولی من مطمئنم حتی اونیکه گفت «تو بمان و دگران وای به حال دگران»، یه لحظه مکث کرده و تو دلش گفته «خوش بحال دگران»

- یجوری دوستامو میخندونم که باور نمیکنن من غمگین‌ترینم

دیروزی یه بسته سیگار از بقالی حاجی‌یونس برداشتم و گفتم: «حاجی یونس بزن به حساب». حاجی یونس خیلی مرد با مرامی بود، یکم غر میزد که حق هم داشت بنده خدا، حسابمون از حساب یزید هم سنگین تر شده بود.
با فندکی که جلو در مغازه بود سیگارمو روشن کردم، وقتی یه کاری رو شروع میکردم تا به اخرش نمیرسیدم ول نمیکردم، قضیه این پاکت هم همین بود.
راه افتادم تا ته خیابون پونزده متری رو رفتم پایین تا یکی پیدا شه و بگه "سلام" همین یه سلام گفتنش می تونست کاری کنه بیست پاکت دیگه بیاد رو حسابم.
ولی میدونستم بجز نصرت و عزیز هیچ کس از خیابون پونزده رد نمیشه‌.
عزیز تنها کسی بود که حرفات رو میشنید و هیچی نمیگفت، شریک نصف سیگارت میشد و بعدش هم خدافظ!
هیچ وقت تو خیابون اصلی نمی نشست میگفت از ماشینا بدش میاد، هیشه وسط کوچه مینشیت و روزنامه های خارجی قدیمی میخوند و هر از گاهی مردم رو وزن میکرد.
از دور دیدمش که وسطای کوچه نشسته، رسیدم بهش، نشستم کنارش و زدم رو شونش گفتم: "چطوری عزیز؟"
روزنامه رو گذاشت کنار و گفت: بیا، بیا بالا ببینم چیکار کردی با خودت؛
همیشه فکر میکرد اکه ادما غم و غصه اشون زیاد باشه، وزنشون هم سنگین تر میشه
یبار بهش گفتم عزیز خودت بیا بالا ببینیم چند کیلویی؟گفت من اگه برم رو ترازو میشکنه!
یه سیگار براش روشن کردم و گفتم: عزیز چرا همیشه میشینی اینجا؟ بابا برو دوتا کوچه پایین تر بشین، شاید دو کوچه پایین تر هم ادم خسته داشته باشه ها!
خندید گفت: من هجده ساله میشینم اینجا، خونه ام همینجاست، من خستگی همین یه خیابونو در کنم هنر کردم ،ادم خسته قوری شکسته نیست که بند بزنی، رنگ بزنی درست شه، ادم خسته شکسته اس، تیکه تیکه اس!
گفتم: عزیز باز کتاب خوندی؟
گفت: تو خودت کتابی بچه، هر روز ده نفر مثل تو میان میشینن پیش من، من خودم یه کتاب خونه ام!
گفتم: عزیز یادته اذر چجوری رفت!!؟
گفت: یه سیگار بی کبریت روشن کرد و گفت: همون دختره که مانتو قرمز میپوشید، میومد از اینجا رد میشد؟ وقتی راه میرفت فکر میکردی شکوفه انار داره رد میشه؟
گفتم: دیدی چجوری رفت؟
گفت:همه میرن بابا، بعضی بی معرفت ترن، میزارن قشنگ تو گلدون دوست داشتنشون ریشه بزنی بعد برن!
گفتم: بابا عزیز اذر از اونایی نبود که از بغلش بتونی عادی رد شی، فرق میکرد اون شکوفه انار بود!
عزیز خیلی تند تند سیگار میکشید،سومین سیگار رو از تو پاکت در اورد و گقت: حالا چه فرقی میکنه؟چه اذر چه لیلی چه شیرین!!!
فکر کردی براشون فرق میکنه شکوفه انار باشن یا بید مجنون؟فکر کردی بره دل ادما مهمه یارو چه شکلیه؟چه جوری راه میره؟ نه جونه  عزیز  فرق  نمیکنه؛ همین نصرت رو یادته؟پریروز این روزنامه خارجیِ رو برداشته بود و زل زده بود به عکس مرلین مونرو و بهش میگفت: چرا دیگه نمیای با هم بریم پارک لاله حتی بهش قول داد پول بستنی رو هم حساب کنه!
گفتم: بابا عزیز ول کن اون دیوونه رو، اون تو حال خودش نیست!
عزیز عصبانی شد، بلند شد همه روزنامه  خارجیا ای که زیر پاهاش قائم کرده بود پیدا شد، با صدای بلند فریاد زد:
نه تو خوبی، تو حالت خوبه که هر روز یه بسته پاکت میگیری میشینی ور دل من، اذر و ابان و پاییز رو با هم یکی میکنی, دیوونه تویی تویی که نمیفهمی نصرت ۱۸ سال پیش زن و بچش رفتن زیر تریلی...جلوی چشماش!!
فکر کردی بدهی تو به یونس خیلی درد بزرگیه؟
ترازوش رو از رو زمین برداشت و پرت کرد جلوم و گفت:
بیا اینم طلب همه پاکت سیگارایی که کشیدم
راه افتاد تا ته کوچه بلند بلند میگفت: فکر کرده دختر من با این سه چهار تا پاکت سیگار این بر میگرده، فکر کرده شکوفه انار نگای بید مجنون میکنه..‌‌
مثل همیشه تکیه داد به دیوار و با صدای بلند شروع کرد به خوندن:
« دوای گریه ام مباش ای که نگاهت صد دواست
ای که رمیده در منی، باز بیا ، باز بیا»
وقتی عزیز ترازو رو پرت کرد حس کردم نصرت الان سنگین وزن ترین ادم رو زمینه.
از اون موقع به بعد هر کی رو میبینم رفته رو ترازو ، میرم میزنم رو شونش و بهش میگم:
"اینو ول کن، دلت چند صد کیلوعه؟"

- چقد خوب معنی اعتماد کردن رو میفهمونه بابک جهانبخش اونجا که میگه:

نزدیکه من باشی نباشی
غرقه سکوت شی یا که صدا شی
هرگز نمیگم به تو خدا نگهدار
تا تو بخوای من هستم
آی من هستم :)