-نوشته بود:«دلتنگم، نه دلتنگ آدم خاصی. بیشتر بی‌تاب کیفیت عشقم، چنان بی‌تاب که خودم را در حالی می‌یابم که می‌توانم عاشق نیمی از زنان زمین شوم».
برایش نوشتم:«از خودت به عشق فرار نکنی کاش. صبور بمان. هر تمنایی برای دوست‌داشتن دیگری در ذاتش نشانی از تشنگی برای دوست‌داشتن خویش دارد. تحمل کن. برنگرد به آن روزها، به آن خیابان‌ها؛ برنگرد به آن یادها، به آن خیال‌ها. برگشتن و به پشت‌سر نگریستن گاهی تاوانش یک عمر حسرت است. شبیه داستان اورفئوس که در آخرین لحظه تردید کرد که معشوقش به دنبالش است یا نه؛ به عقب برگشت و با چشمانش دید که زن به غبار تبدیل شد و رویا به سراب. با خودت بمان تا جایی که جانش هست... از ترس فردا به دیروزت پناه نبری کاش».
سکوت کرد. بعد مدتی نوشت: چه حیف که آدمها کمتر دیگر نامه می‌نویسند. جواب دادم شاید به این دلیل که به ندرت کسی را پیدا می‌کنی که چنان کیفیتی داشته باشد که به نامه نوشتن بیارزد؛ نامه نوشتن را بفهمد.

دوست داشتن یک آدم جذاب و کامل کار مشکلی نیست: چنین عشقی، چیزی نیست جز عکس العمل ناچیزی که خودبخود در مقابل زیبایی _که خود اتفاقی است_ پدیدار می شود.اما عشق واقعی دقیقا می خواهد از موجودی ناکامل، محبوبی را بیافریند که بیشتر وجودی انسانی است تا وجودی ناکامل

#میلان_کوندرا

زندگی کن
همونجور که دلت میخواد
اتفاقای اطرافتو تغییر بده
همونجور که دلت میخواد
این تویی که تقدیرتو مینویسی
همونجور که دلت میخواد
این تویی
این مردِ خسته یِ احمقِ جلوی آینه
این تویی! خدای خودت...

#محیکس

Maybe i'm crazy.
MAYBE;
But i believe in YOU!

من خودم یه نهنگِ مُرده م ؛)

‌باید كسی باشد شبی ماتَم بگیرد
وقتی نبودم صورتش را غم بگیرد ..

باید كسی باشد كه عكسِ خنده‌ام را
در لابه‌لایِ گریه‌اش محكم بگیرد ..

هِی شهر را با خاطراتم در نَوردَد
آینده‌اش را سایه‌ای مبهم بگیرد ..

چشمَش به هر كوچه خیابانی بی‌افتد
بارانِ تنهاتر شدن، نم‌نم بگیرد ..

از گریه‌های او خدا قلبش بلَرزد
از گریه‌های او نفس‌هایم بگیرد ..

من جایِ خالی باشم و او هم برایم
هر پنج‌شنبه، شاخه‌ای مریَم بگیرد ..

#پویا_جمشیدی

مش قاسم: آدم چطور می‌فهمد عاشق شده است؟
+ والله بابام جان... دروغ چرا..؟
اونکه ما دیدیم اینجوری است که وقتی خاطر یکی را میخواهی، آن وقتی که نمی‌بینیش، توی دلت پنداری یخ می‌بنده!
وقتی می‌بینیش، یک هورمی توی این دلت بلند میشه پنداری تنور نانوایی را روشن کرده‌اند!
همه چیزِ دنیا را، همه مال و منال دنیا را برای اون می‌خواهی، پنداری حاتم طائی شدی!
خلاصه آرام نمی‌گیری مگر آن دختر را برات شیرینی بخورند. اما این هم هست اگر خدایی نکرده آن دختر را به یکی دیگر شوهر بدهند، آن وقت دیگر واویلا..!
ما یک همشهری داشتیم خاطرخواه شده بود... یک شب آن دختر را برای یکی دیگه شیرینی خورندند، صبح آن همشهری ما زد به بیابان تا حالا که بیست سال گذشته هنوز هیچکی نفهمیده چی شده...
پنداری دود شد رفت آسمان!

- دائی جان ناپلئون

هميشه از بقيه مي پرسيدم دلتنگی چه حسيه؟
جواب هاي مختلف و زيادي گرفتم اما هيچ كدوم تداعی کننده‌ی اون بیتابی ای که من دربارش شنیده بودم نبودن!
از سوال من خیلی می گذره و حالا خودم به جواب رسیدم، دلتنگی اون حسی نیست که تو جدایی تجربه می کنی.‌
دلتنگی یه عطشه ، حتی وقتی کنارشی له‌له بزنی واسه داشتنش. دلتنگی یعنی وقتی تو چشمام نگاه میکنی میتونم بگم دنیا وایمیسته. دلتنگی حتی غم نیست درده ، اونقدر درد داره كه وقتي به اوج برسه لخته هاي خون و توي سلول به سلول جيگرت حس می کنی.
بهترین حس دلتنگی می دونی کجاست؟ اونجایی که اون دلتنگت نیست ، تو با هوای اون نفس می کشی و اون سودایِ خیالِ روزگارُ با خودش همراه کرده.
میتونم بگم حس دلتنگی مشترک حتی شیرین تر از دوست داشتنه مشترکه، حداقل اون موقعی که دارید می گید" من هوای تورو نفس می کشم" بهتون نمیگه "خیالی بس عبس در دلت جا گرفته ، تو در هوای من نفس کشیده و من جای دگر خو گرفته" 💛

#محیکس

یه از دست دادن حافظه همه چیزو مرتب میکنه.!(:)

‏- اما نمیتوان از یادِ تو گسَست .

وقتی ازم میپرسن بین کسی که دوسِت داره و کسی که دوسِش داری کدومو انتخاب میکنی یکم این پا اون پا میکنم و با بی میلی میگم کسی که دوسش دارم، ولی هم من میدونم و هم بقیه که بودن با آدمی که دوسش داری و دوست نداره مرگه، موندن با کسی که دوست داره و دوسش نداری هم مرگه...
بین مرگ و مرگ نباید دنبال زندگی گشت!

#پگاه_صنیعی