آنکس که بدو باز شوم دلخوش کو؟
آنکس که دلم واز کند با یک رو
بس کنارم بنشیند که تماشایش هم
ببرد جان و دلم را به نگاهش خب او
جِیدش بکنم بو و نگاهم خیره
سوی آن شامه‌‌ و باز آرم رو
بکند بوی تنش هوش و حواسم را هم
همچو روح و نفسم بنده‌ی جانش خب او
بکند کنج لبش کنج دلم را چیره
نشوم با دل اغیار به هر سو خیره
جملگی جان و جهانی، وَل‌ت نامم من
زانکه تو درِّ گرانی، من‌ت باید من

#محیکس

آدم ها اصلا عجیب غریب نیستند، فقط گاهی عشقشان تمام میشود مثل سوی چشم هایشان، مثل شنواییشان، مثل اشتهایشان، مثل اعصاب و حوصله شان، گاهی عشقشان تمام میشود..
آدم وقتی عشقش ته میکشد کمتر عصبانی میشود، کمتر غصه میخورد، کمتر شب ها بی خواب میشود، کمتر راه گلویش بسته میشود، کمتر زیر چشم هایش گود میوفتد، کمتر میبوسد، کمتر پیش می آید دلش برای کسی برای صدایی برای حرکتی ضعف برود..
آدم بعد از رفتنه بعضی ها تمام میشود..

"مریم بهزادی"

IG: @Translibility

تموم میشم مثل یه خواب...

تو زندگیتون دنبال آدمای سیر باشین !
سیر از مهمونی
سیر از جنس مخالف
سیر از خوشیای موقت
سیر از پول
آدمای گشنه فقط میان به روحتون آسیب میزنن، دختر و پسر هم نداره

تو آب سرد میخوای،
من لیوانو چند میلیون بار باد میزنم که آبش سرد بشه،
بعد یه نفر با یخ میاد تو...

بدی سنگ صبور بودن اینه که برای آدما به یاد آورنده‌ی اندوه میشی، انگار که وقتی می‌بیننت، خواسته و ناخواسته به اولین چیزی که فکر میکنن اینه که خب، چه باری از اندوه دارم که میخوام سبک کنم خودمو باهاش.

I always had been moved with stealth, fear of loosing you,
I always cherished you.
I was always complaining of NOT having you eighter way you were right there beside me and i had a place right into your arms,
I still can sense it, the way it was, the way it could be and my imagination still can create a fiction of what it might be.
Right beneath my heart, left side; it still itch, just like 2 years ago when it was new to my body.
I made sth for maself and i can touch it.
Feel it.
Love it.
and #lurk_it
.
[NO STRING ATTACHED]
#محیکس
(The day before today)

I want all the ass, is it too much to ask?
@Deep_Mo✨

آدم همیشه دوست دارد که ردی از خودش در مکان‌ها و زمان‌ها و آدم‌هایی که دوستشان می‌دارد باقی بگذارد، نشانه‌‌هایی هرچند کوچک و از سر دلخوشی، برای روزهایی که در میانه‌ی تمام روزمرگی‌هایی که دوستشان نمی‌دارد گم شده باشد و همیشه امیدی برایش باشد که با نشانه‌هایش راهی برای برگشتنش و دوباره پیدا شدنش پیدا کند.

بعضیام هستن که نه تو دسته بندی بدها قرار میگیرن و نه خوب ها، اینجور آدما نه اونقد بی‌معرفتن که فراموشت کنن، نه اونقد خوبن که کیفیته حضور داشته باشن، نه میتونی بهشون بگی که دیوونه دلم واست تنگه، نه میتونی با سرد بودن از خودت دورشون کنی، اینا همونان که تهش میشن: "کاش الان بودی"
یه جایی وسط فراموش شده ها و در دست فراموشی ها، باید یه کروشه باز کنیم و اسمشو بزاریم "کاش الان بودیا".

#محیکس

۰منیر وکیلی
@Deep_Mo✨

که تمام این فاصله‌ها آدم را عوض می‌کنند، که آدم بی آنکه خودش هم دانسته باشد، در میان و میانه‌ی تمام این فاصله‌ها کش می‌آید و نمی‌رسد و دیر می‌رسد و رفته است و زود می‌رسد و کسی منتظر رسیدنش نیست و نمی‌رود و نمی‌رسد و در حسرت رسیدنش می‌ماند، و تمام این‌ها آدم را به آدمی با فاصله تبدیل می‌کنند، چیزی شبیه به همان آدم قبلی و بی هیچ شباهتی به همان آدم قبلی، آدم و آ د م.