عاشقانه ترین سکانس روز های برفیست؛
کاپشنی مردانه بر دوش های ظریفِ زنانه..

بهـ سلامتی روزیِ کهـ
بهش زنگ بزنم بگم کجایی؟
بگهـ خانم تو راهم دارم میام
خونهـ^^😻👄
❤️❤️!!!

"دوره‌ی ما، دوره‌ی دورریختنه، دوره‌ی یکبار مصرف و دورریختن.
همه جا پر از چیزهاییه که مردم دور ریختن: قوطی، بطری، پاکت، همسر و کار! ولی تو شهر من (کنتیکت) وقتی یه توستر خراب میشه، تعمیرش میکنن.
ما زندگی زناشویی رو دور نمیندازیم، نیگا میکنیم کجاش خرابه، درستش میکنیم."

"پل نیومن"

تا یادم میاد ازدواج حرمت داشت و طلاق قباحت، الان هر طرفو نیگا میکنی جماعتی یا جدا شدن، یا تصمیم به جدایی دارن یا حرفشو میزنن. چه خبره؟ من طرفدار تحمل و موندن به هر قیمت نیستم ولی این همه ناشکیبی هم نوبره!
خیلی از این آشناها، به بهانه‌هایی زندگی مشترکشون رو دور میریزن که نسل ما باهاش صفا میکرد! حالا هر کی هر جور دوست داره...
حمید کریلی

بازنده ی واقعی کسیه که صبح جمعه میره دستشویی و بعدش خوابش نمیبره😑😐😒

آدمک آخر دنیاست بخند
آدمک مرگ همینجاست بخند
دست خطی که تو را عاشق کرد
شوخی کاغذی ماست، بخند 💜

عالی بود.....😂😂😂😂😂😂😄😄😄😄😄😄

از گلی که نچیده ام
عطری به سرانگشتم نیست
خاری در دل است ...

شمس لنگرودی

هرچقدرم که خوب باشی باز یکی پیدا میشه که جاتو پر کنه

-ترس از دست دادنش منو ميكشه...
+داریش مگه؟

سیگار که نمیکشم؛ هوس و بوی سیگار در سرم غوغا میکند. 
سیگار که میکشم بوی تو در سرم میپیچد
آخر همه جا به تو می رسم.
با اینکه میدانم دیگر هیچ گاه به تو نمیرسم.

يه وقتايی آدمايی تو زندگيت ميان
كه عجيب ميتونن حالتو خوب كنن
ساعت ها و روزهايی كه هيچوقت فراموش نميشن
من اسم اون آدم ها رو گذاشتم "معجزه"

💙

آن روزها که با تو بودن برایم آرزو بود
تمام شد 
امروز با تو بودن
یا نبودن فرقی ندارد
سیگار باشد و خیابان 
من میروم تا دود کنم هستی ام را

‏سرماى زمستون رو كه با دو تا ژاكت و دستكش شالگردن ميشه تحمل كرد. مهم اينه كه دلت سرد نباشه كه اونو هيچ كاريش نميشه كرد.

بزرگترین شوک های زندگی رو همونایی وارد میکنن که خیلی دوسشون داریم

اينكه من مينويسم
براي اينكه تو بخوني
و خوشت بياد،
اما هزاران نفر ميخونن و خوششون مياد، جز تو،
خيلي ناعادلانه ست!
همه هم ك بگن خوب مينويسي
چ فايده وقتيكه تو
به نوشته هايي ك
با اشك مينويسم، ميخندي؟

منطق
سلاح سرد آدمهاییست
که دلشان بی دفاع شده است ...

تنهايي
تفسيرِ ساده اش
خودِ من ميشود
كه در شلوغيِ شهر
تنها موجودي به نامِ (تو)
خوشحالم ميكند....

شايد من اولين نفري نبودم كه دوسِت داشتم ولي بيشتر از همه دوسِت داشتم.
بگذریم
...