از وقتی که با تو اشنا شدم دارم آرزوی زمان بیشتر میکنم ، من با تو زمان بیشتری میخوام...

‏بغلت شبیه بیدار شدن شیش صبحه، پنج دیقه بیشترررر :))) #توييتر

روزهای خوبی را میگذرانی
میخندی
شادمانه به گردش میروی
خوشحالی
همه چیز داری ...
اما
یک شب
بعد از روزهای خوبت
معشوقه أت دیگر دوستت نخواهد داشت ...
و تو
چقدر
به یاد من که عاشقت بودم
اشک میریزی
چقدر حسرت میخوری
و چقدر
دلت برای کسی که دوستت داشته باشد تنگ میشود
......
یک چیز را میدانی ؟!
تازه میفهمم "معشوقه" بودن
از "عاشق" بودن
خیلی بهتر است ...
و من
#معشوقه ای هستم
که دیگر #عاشقت نیست...
#نازنین_عابدین_پور

تو اندازه تنهایی من خوشبختى
من به اندازه زیبایی توغمگینم..

تمام
آرزوهای
منی
کاش
یکی از آرزوهایِ تو باشم...
#شفیعی_کدکنی

چون احتیاج داشتم که دوست بدارم و دوستم بدارند
تصور کردم که عاشق شده‌ام
به عبارت دیگر خودم را به حماقت زدم ...
#آلبر_كامو

يه online هايى وجود داره كه ديگه هيچ وخ is typing.. نميشه

ندونی از خودت کجا فرار کنی...
ندونی با دلت باید چیکار کنی..

لعنت به تو
که قفسی
لعنت به من
که پرنده ام
لعنت به تو
که رهایم میکنی
لعنت به من
که بازمیگردم
#عليرضا_قاسميان_خمسه

بزرگتر كه ميشوي دايره ي قرمزرنگ تنهاييت تنگ تر ميشود
و ادمهاي زندگيت آنقدر انگشت شمار ميشوند كه ميتواني آنها را در يك كوله پشتي بريزي و با خودت به خيابان ببري...
بزرگتر كه ميشوي كوله پشتي ات را با تمام آدمهاي تويش بيرون دايره ات ميگذاري چون فهميده اي آنها خودشان يكروز ميروند و تو نميخواهي تنهاييت را با توهم كسي كه نيست قسمت كني...
و سرانجام سالخورده ميشوي و در مي يابي كه بيمصرف شده اي ،
آرام در دايره ات دراز ميكشي و منتظر ميماني تا مرگ آن را برايت تنگ تر كند،
آنقدر كه خودت هم ديگر در تنهاييت جا نشوي...

#كاف_الف

تن زده ام آغوشت را
چقدر به من می آید
رنگش
جنسش
و اندازه اش
که به قد تمام بی کسی هایم
بر دلم نشسته است!!
#سوسن_درفش

هیچ کسی جز همسرم هاله تیره دور چشمم را نمی بیند که سال به سال پررنگتر می شود. هیچ کس جز همسرم مرا روی تخت بیمارستان با سوند و لباس گشاد بیمارستان ندیده. هیچ کس جز همسرم قیافه صبح و صورت نشسته و موهای ژولیده ام را. انگشت کردن توی ظرف مربا و لیسیدنش را. گریه کردنم را. فین کردنم را. هیچ کس جز من همسرم را با موی چرب ندیده. با بوی عرق و بوی پا. هیچ کس گریه همسرم را به خاطر سرماخوردگی ندیده. فحشهایی که پشت فرمان می پراند گهگاه. هیچ کس جز ما برای هم غر نمی زنیم که چرا سیفون نکشیدی؟ این چهره واقعی ماست. ما نه لزوما تنها من و همسرم. همه زن و شوهرها. نماد بارز بشر بودن، بلع و دفع و پست ترین نیازهای هم را می بینند، قهر می کنند و فحش می پرانند و باز به وقتش پشت هم پنهان می شوند. جدای از ازدواجهای مشکلدار و ویران شده باقی ازدواج ها موج سینوسی متناوبی است که الی آخر ادامه خواهد داشت. اینکه انسان امروز اینقدر ولع ارتباط دارد اینقدر دنبال کسی دیگر می گردد بابت افزوده شدن نقابهاست. نقابها که برداشته شود هیچ کس آنی نیست که توی کافیشاپ و رستوران و چتهای تلگرامی و کامنتهای اینستاگرامی بروز می کند. سوای از مشکلات اقتصادی و معیشتی خیل کسانی که بعد از ازدواج تن به فرزنداوری نمی دهند گمان می کنند به این وسیله راهشان باز خواهد ماند. کسی بهتر یافته خواهد شد. شاید طلاق بگیرند. شاید. شاید. و این شایدها انسان سردرگم را گرسنه روابط باقی می دارد. زنانی که به دنبال آزادی طلاق می گیرند و با یک سبیل کلفت ازدواج می کنند که اجازه نفس کشیدن هم نمی دهد. مردانی که طلاق می گیرند و می افتند توی روابط یک هفته ای با زنانی پست تر و تحمل ناشدنی تر از همسر سابق خود. این گرسنه ارتباط ماندن سیری پذیر نیست. کافیست کمی اشرف مخلوقات باشیم. هیچ کس از گرسنگی ماهیچه پای خود را کباب نمی کند. عزتتان را حرام انهایی که از انچه در مقابلتان می بینید هزارهابار زشت تر و گستاخ تر و حال به هم زن تر هستند نکنید. ادمها را موقعی که گرسنه یا بی پول یا بیمار یا کثیف یا عصبانی یا ورشکسته هستند تصور کنید. زندگی گوشه دنج کافی شاپ نیست که آفتاب کجکی بتابد و باریست روی کف قهوه شما طرح قلب انداخته باشد. دائم کاپیتان تیم را عوض کنید آخرش از لیگ که بیرون می افتید هیچ پای دویدنتان هم شَل می شود.

میدونین چرا ما ایرانیا کریسمس و بابانوئل نداریم؟ چون دودکشامون تنگهههه، تنگ.😂😂

چقد یه سری موزیکــا با سیگار خوشمزه ان..☺️💛