شمعدونيا وقتي نيمه ي گمشدشون رو پيدا ميكنن ميگن دق هاي قبل از تو سوءتفاهم بود.

مغزم...مغزم درد مى كند
از حرف زدن،
چقدر حرف زده ام
چقدر در ذهنم حرف زده ام!

محمود دولت آبادى

کاشکی آخرِ این سوز بهاری باشد
کاشکی در بغلت راهِ فراری باشد!

رعناچشمهای کشیده داشت؛از آنهاکه آدم را محوخودش میکند.سال اول دانشگاه بود وبازار عاشقیها داغ که رعنا بین آنهمه خاطرخواهِ رنگارنگ، دلش رابه پسره ساکت ته کلاس داد.آن روزهارا خوب یادم هست؛چشمهایش برق میزدندوگونه هایش گل می انداخت؛عاشق بود..پسره به معنای واقعی کلمه هیچ چیز نداشت؛گاهی روزهاصبر میکردندکه بروند فلافلیِ پیزوریِ خیابان معلم شام بخورند.سه شنبه به سه شنبه که بلیط های سینما نیم بهامیشد،از چهارساعت قبل کلاس هارا میپیچاندندومیرفتندکه بتوانندبلیط گیر بیاورند.پسره خوره ی فیلم وکتاب بود وبعداز آن دست رعناهمیشه یکی ازاین رمان های پرسروصدای خارجی میدیدیم؛آخرهفته ها هم مینشستند توی پارک روبروی دانشکده وکتاب نقد میکردند..دست فروشی های انقلاب راماه به ماه میگشتند وآنقدر پیاده گز میکردندکه وقتی رعنا برمیگشت پاهایش به ذُق ذُق افتاده بود، اما، برق چشمهایش از بین نمیرفت..خیلی ها نشستند زیر پای رعنا،از در خوابگا تا خود دانشگاه هرکس که رعنارامیشناخت نصیحتش میکرد.که حیف تو واینهمه زیبایی نیست که پای این پسره ی آس وپاس هدر برود؟رعنا زورکی میخندیدو توی دلش دلآشوبه میرفت وپشت گوشهایش داغ میشد؛اما باز هر هفته دلش را برمیداشت ومیرفت همان فلافلی پیزوری و چشمهای سبز کشیده قشنگش رامیدوخت به همان پسره آس و پاس ته کلاس و گونه هایش گل می انداخت..آنوقتها استاد سی و چندساله ای داشتیم که بدجورشیفته ی رعنا بود؛همان ترمی که رعنا رابی دلیل انداخت تا باز هم مجبور شوددرسش را بردارد،خبر شیفتگی اش به کل دانشکده رسید..استاد سی و چندساله ی شیفته رفت شهرستان خواستگاری رعنا وپسره ی آس و پاس ته کلاس ساکتتر و درخودفرورفته تر عقب نشست.. چشمهای سبز رعناغمگینتر و غمگینتر شد و حرفها ونصیحتها و توی گوش خواندن ها بیشتر و بیشتر.رعنا بلاخره یک شب باخودش همه چیز را تمام کرد،دررا روی خودش بست و صبح که بیرون آمد تصمیمش را گرفته بود..چشمهای رعنا از آن روز تبدیل به یک جفت چشم معمولی شد که دیگر برق نمیزدند..چندروز پیش بعد از مدتها رفتم خانه ی رعنا؛بزرگ و جذاب وچشم نواز.یک سمت خانه اش یک کتاب خانه ی بزرگ بودکه همه جورکتابی داخلش پیدا میشد،نو،نه ازآن دسته دوم های جلد تاخورده ی دست فروشی های انقلاب.جدیدترین فیلم آمریکایی روی درایوش بود وتوی آشپزخانه میگو سخاری درست میکرد.همه وسایل خانه اش برق میزدند؛ جز چشمهاش..رفتم جلوتر و آرام پرسیدم: "خوبی رعنا؟"
چندثانیه نگاهم کردو بعد خندید..خنده هایش بوی فلافلهای سوخته فلافلیِ پیزوری خیابان معلم را میداد..چندسال بعد،از طرف بهداشت آمده بودندو فلافلی را بخاطر اینهمه سوختگی و سرطان زا بودن پلمپ کرده بودند..فلافلی بابرق جامانده چشمهای خیلی هابرای همیشه بسته شد.
#نازنین_هاتفی

بازخوانی آهنگ تیتراژ فیلم تایتانیک توسط گروه سلتیک وُمَن و ارکتستر ایرلند

دوستت دارم ولی این ماهِ دی را صبر کن
کافه گردی ها بماند بعدِ فصلِ امتحان...❤️

#صادق_ابراهیم_زاده

روزی
سه بار
عکس تو را گریه می کنم
من
در میان خاطرهایت چه می کنم؟
#سید_تقی_سیدی

طاقت ندارم از نگاهت دور باشم
یا پیش هم باشیم و من مجبور باشم ...
با من بمان هر لحظه می‌افتم به پایت
هر چند در ظاهر زنی مغرور باشم
وقتی دلت صیاد این دریاست ای کاش
من ماهیِ افتاده‌ای در تور باشم
بگذار با رؤیای وصلت خو بگیرم
حتی اگر یک وصله‌ی ناجور باشم
آغوش وا کن حرفهایم گفتنی نیست
تا کی فقط در شاعری مشهور باشم ؟
پیراهنم ارزانی چشمان مستت
لطفی ندارد عشق اگر محصور باشم
روزی اگر سهم کسی بودی دعا کن
من کور باشم .. کور باشم .. کور باشم ...
#زهرا_شعبانی

رضا: تو با همه ی دخترایی که من میشناسم فرق داری...
یلدا: تو خیلی دختر میشناسی ؟!...
#اینجا_بدون_من

وقتی‌ خدا می‌خواست تو را بسازد،
چه حال خوشی‌ داشت،
چه حوصله‌ای‌!
اين موها، اين چشم‌ها...
خودت می‌فهمی‌؟
من همه اين‌ها را دوست دارم...
#عباس_معروفی

بعضي پياما و چتا رو از گوشيت پاك ميكني
اما هيچ وقت از ذهنِت پاك نميشن..