پشت پرده اینترنت طبقاتی و رسوایی بزرگ در توییتر (X) فارسی

افشاگری اخیر نشان داد که مقامات و کاربران ارزشی سال‌هاست با اینترنت پرسرعت و کاملاً بدون فیلتر در همان پلتفرم‌هایی فعالیت می‌کنند که برای مردم عادی مسدود کرده‌اند. این ماجرا فقط یک نقص فنی نبود؛ بلکه پرده‌برداری از یک آپارتاید دیجیتال است که عمداً ایجاد شده تا مردم با شبکه‌های کند و وی‌پی‌ان‌های ناامن دست‌وپنجه نرم کنند، اما گروه‌های حکومتی در یک «بهشت اختصاصی» آزادانه بچرخند.

این دسترسی ویژه تنها یک امتیاز نیست؛ تبدیل شده به ابزار اصلی ارتش سایبری جمهوری اسلامی. آن‌ها در فضایی که برای مردم محدود و خطرناک است، کاملاً آزادانه روایت‌سازی می‌کنند، اخبار جعلی می‌سازند و صدای منتقدان و معترضان را خفه می‌کنند—در حالی که خودشان از همان قوانینی که برای مردم وضع کرده‌اند، معاف‌اند.

این ماجرا یک بار دیگر نشان داد که فیلترینگ نه برای حفظ امنیت، بلکه برای کنترل صداها و ایجاد اینترنت طبقاتی است؛ اینترنتی که در آن مردم پشت درهای بسته می‌مانند و صاحبان قدرت بی‌مزاحمت می‌تازند.
@DevYara

چگونه مهندسان خوب در شرکت‌های بزرگ کد بد می‌نویسند.

دلیل عمده «کد بد» در شرکت‌های بزرگ، ساختاری / سازمانی است، نه لزوماً بی‌کفایتی مهندسین.

شرکت‌ها عمدتاً سرعت جابه‌جایی مهندسین و قابل اعزام بودن سریع آن‌ها را به مالکیت بلندمدت روی کد ترجیح می‌دهند.

بسیاری از تغییرات در کد توسط مهندسینی انجام می‌شود که تازه به تیم یا کدبیس اضافه شده‌اند — «نسبی مبتدی».

چرا «مهندسین خوب» هم گاهی کد بد تولید می‌کنند

وقتی مهندسین تازه به یک کدبیس یا زبان جدید اضافه می‌شوند، حتی اگر فنی خیلی قوی باشند، احتمال اشتباه یا «راه‌حل‌های سریع و قلابی (hacky)» بالا می‌رود.

مهندسین باسابقه‌تر («old-hands») تا حدی می‌توانند اشتباهات را بگیرند، اما دو محدودیت وجود دارد:

1. این نظارت غالباً رسمی نیست؛ شرکت تلاشی برای تثبیت تخصص بلندمدت در یک سرویس یا کدبیس نمی‌کند.

2. همین افراد با بار کاری خودشان درگیرند — فرصتی برای بررسی همه تغییرات ندارند.

اغلب مهندس «میانگین» — یعنی فنی کافی برای استخدام و انجام کار — تحت فشار زمان یا ددلاین است، با کدبیسی ناآشنا؛ در این شرایط «کد بد» طبیعی به نظر می‌رسد.
@DevYara

درآمد فعال (Active Income) به درآمدی گفته می‌شود که مستقیماً به زمان، حضور و تلاش لحظه‌ای فرد وابسته است؛ یعنی اگر کار نکنید، درآمدی هم ایجاد نمی‌شود. برای یک برنامه‌نویس، رایج‌ترین نمونه‌های درآمد فعال شامل استخدام تمام‌وقت (Full-time Job) و فریلنسینگ (Freelancing) است. این مدل همان الگوی کلاسیک Time-for-Money محسوب می‌شود.

درآمد غیرفعال (Passive Income) درآمدی است که پس از انجام کار اولیه، بدون نیاز به فعالیت مداوم ادامه پیدا می‌کند و قابلیت مقیاس‌پذیری و رشد دارد. اصلی‌ترین نمونه‌های آن برای برنامه‌نویس‌ها شامل ساخت محصول نرم‌افزاری، ارائه سرویس، تولید محتوا، آموزش، فروش دوره یا ابزارهای توسعه و موارد مشابه است.
@DevYara

Savr

این Savr یک اپلیکیشن برای ذخیره‌سازی محتوای آنلاین در حالت آفلاین است که داده‌ها را به‌صورت غیرمتمرکز و محلی روی دستگاه کاربر نگهداری می‌کند.

بدون نیاز به ثبت‌نام، امکان همگام‌سازی از طریق Dropbox یا Google Drive را ارائه می‌دهد.

این برنامه کراس‌پلتفرم است و هم روی موبایل و هم روی دسکتاپ کار می‌کند.

در آینده قرار است قابلیت‌های بیشتری مانند همگام‌سازی تصاویر و پردازش پیشرفته‌تر مدیا به آن اضافه شود.

https://github.com/jonocodes/savr/

@DevYara

ستاد تبلیغاتی Matlab

@DevYara

کسانی که از شما کمک دریافت کردن، به طور کلی تمایل بیشتری دارن تا در ازای آن به شما کمک کنن ❗

" بخشیدن به دیگران اولین قدم برای
بدست آوردن خواسته هایتان است "
@DevYara

چرا آدم‌هایی که «ایده‌های زیاد» دارند، پول درنمیارن؟

بیشتر مردم اشتباه فکر میکنن:
می‌خوان محصولشون مثل یه اثر هنری باشه، فقط خودشون ازش خوششون بیاد،
هی دنبال کامل بودن میگردن،
خودشونو غافلگیر میکنن، نه بازار رو.

پول درآوردن یعنی ثابت کنی باهوشی نیست.

در واقع مشکل، نداشتن ایده نیست، زیادی فکر کردنه.
میگن «ریسک داره»، «سخته»، «یه کم دیگه فکر کنیم»…
و پروژه قبل از اینکه شروع بشه، تو ذهنشون میمیره.

اگه به کسایی که پول درمیارن نگاه کنی، ایده‌هاشون ساده‌ست،
گاهی حتی پیش‌پاافتاده به نظر میاد.
ولی عمل میکنن، شروع میکنن، تکرار میکنن، بهترش میکنن.

جالبیش اینجاست که خود منم خیلی وقتا همین اشتباه رو میکنم؛
هی دنبال کامل بودنم، تا اینکه دست‌به‌کار نمیشم.
@DevYara