من به اندازه عزیز بودنت ازت ناراحت می‌شم،
نه اشتباهت!

قدرت تحمل هرکس را از میزان سکوتش بسنجید، آنان که هیاهو می‌کنند بار هیچ چیز را به روی شانه‌های خود تحمل نمی‌کنند...

‏آدما جالبن. تا وقتی میدونن در دسترسی
کاملا بی‌تفاوتن و منفعل. کافیه بفهمن
رفتی و به زندگی خودت داری میرسی،
به در و دیوار میزنن تا دوباره مطمئن شن
میتونن در دسترس نگهت دارن.

شرایط و قسمت دروغ‌اند.
اگر انسانی، انسان دیگر را دوست بدارد
برایش جنگ به پا می‌کند.

‏باید از همان دور، دوستت می‌داشتم،
از نزدیک ناامیدکننده بودی عزیزِ من.

آرام‌ترین آدم‌ها آن‌هایی هستند که یک روز در دلشان جهنمی را خاموش کرده‌اند، و زنده مانده‌اند.

آدمی که من براش مهم باشم بهم احترام میذاره، آدمی که من براش مهم باشم بهم حس امنیت میده، آدمی که من براش مهم باشم از من چیزی رو مخفی نمیکنه، آدمی که من براش مهم باشم نمیتونه راحت از دستم بده، آدمی که من براش مهم باشم هر کاری میکنه تا خوشحالم کنه، آدمی که من براش مهم باشم، اگه ناراحتم کنه هر کاری میکنه تا از دلم دراره، آدمی که من براش مهم باشم نمیتونه از حالم برای مدت طولانی بی خبر باشه، آدمی که من براش مهم باشم با کارهاش بهم نشون میده که برام ارزش قائله، نه حرف‌هاش.

آدم ذره ذره به اینکه اتفاق‌های زندگیش رو به هیچکس نگه عادت میکنه.

من هیچوقت به روش نیاوردم دروغ‌هاش رو میفهمیدم ولی آخرها هر بار که نگاهش میکردم بجای خودش دروغ‌هاش رو میدیدم.

من جدی دیگه حالم خوب نیست، نه که بگم دلم گرفته یا فلان مشکل رو دارم‌ها، نه دیگه به تهش رسیدم، به معنای واقعی حالم اصلا خوب نیست.

لطفا لطفا لطفا هیچوقت جلوی خودت رو نگیر تا از مشکلاتت برای من بگی چون فقط فکر میکنی برای من مهم نیستن و داری اذیتم میکنی، اگه تو دنیا انجام ندادن یه کار مونده باشه من گوش دادن به تو رو انتخاب میکنم.

از آدم‌هایی که میگن میخواستم فلان کادو رو برات بخرم یا میخواستم فلان کار رو برات بکنم، خوشم نمیاد، اگه نکردی و ازش گذشته دیگه حرفش هم نزن و منت کار نکرده رو سرم نذار.

گاهی فقط تماشا می‌کنی، چون توانِ نجات چیزی نمانده.

سپس به همان چیزی که بودم برگشتم؛ یک سکوت طولانی، اجتناب از گفتگو و میل به تنهایی...

همیشه هم نمیشه قوی بود
گاهی لازمه یکی بهت بگه: میفهممت...