من جدی دیگه حالم خوب نیست، نه که بگم دلم گرفته یا فلان مشکل رو دارم‌ها، نه دیگه به تهش رسیدم، به معنای واقعی حالم اصلا خوب نیست.

لطفا لطفا لطفا هیچوقت جلوی خودت رو نگیر تا از مشکلاتت برای من بگی چون فقط فکر میکنی برای من مهم نیستن و داری اذیتم میکنی، اگه تو دنیا انجام ندادن یه کار مونده باشه من گوش دادن به تو رو انتخاب میکنم.

از آدم‌هایی که میگن میخواستم فلان کادو رو برات بخرم یا میخواستم فلان کار رو برات بکنم، خوشم نمیاد، اگه نکردی و ازش گذشته دیگه حرفش هم نزن و منت کار نکرده رو سرم نذار.

گاهی فقط تماشا می‌کنی، چون توانِ نجات چیزی نمانده.

سپس به همان چیزی که بودم برگشتم؛ یک سکوت طولانی، اجتناب از گفتگو و میل به تنهایی...

همیشه هم نمیشه قوی بود
گاهی لازمه یکی بهت بگه: میفهممت...

بعضیا انقد برام عزیز بودن که وقتی از چشمم افتادن خودم بیشتر غصه خوردم.

نبینم برای اون آدم غصه بخوری، که توی رویاش با های کپیت هم نمیتونه بگرده، چه برسه هم لول تو.

من کینه‌ای نیستم ولی هیچوقت نمیتونم آدم‌هایی که عمیقا ناراحتم کردن رو ببخشم، هیچوقت دلم باهاشون صاف نمیشه و هیچوقت نمیذارم به زندگیم برگردن.

امیدوارم آزار دادن من، درد درونت رو درمان کرده باشه.

گاهی تو خیالم باهات حرف میزنم، آخرین‌ باری که دیدمت رو به یاد میارم و بودنت رو ادامه میدم، یادت باشه میتونستی دستم رو بگیری، اما نگرفتی.

میدونی مشکل چی بود؟ مشکل این بود که تو همیشه فقط اشتباهاتم رو دیدی و هیچوقت ندیدی چقدر برات تلاش کردم.

مووآن کنید از دوست تاکسيک، از پارتنر به درد نخور، از خونه‌ای که توش آرامش نداره، از شغلی که نتیجه نمیده، بنده تضمین میکنم هر جا رفتید و آرامش داشتید تازه میفهمید معنی زندگی چیه، تازه میفهمید چقدر با استعدادتريد، زیباتريد، موفق‌تريد و توانمندتر، رها کنید هر کسی رو و هر جایی رو که بهتون حس ناکافی بودن میده.