می‌گه "با تو چشمام پر از شک، با تو اشکام پر از نور".

چشم بستن که راحته، چشمت رو می‌بندی و فکر می‌کنی هیچی نشده و دو روز بعد که زیرچشمی سعی کردی اطرافت رو ببینی متوجه می‌شی یه غریبه ای.

کی یادش می‌مونه چجوری شروع کردی اگر خوب تموم کنی؟

وقتی طبق معیار های خودت آدم خوبی نباشی دردناکه.

برگرد و آرزو هایی که از دستت افتادن زمین رو بردار.

یکی بود که می‌گفت ندیدن رو می‌شه تحمل کرد اما نبودن رو نه.

درسته که "خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن" ولی خب بیا ببخشا.

با کاه کوه می‌سازن و روش وایمیسن و فکر می‌کنن بالاتر از بقیه آدم هان.

«طعم بی تو بودن‌رو از لبِ سردت بچشم»

نوشته بود «تار ببین، تیره ببین اما چهره واقعیشون رو نبین».
یه‌کم این پا و اون پا کردم ولی دیدم نمی‌تونم نرم بهش بگم «تار ببین، تیره ببین اما چهره واقعیشون رو ببین».