می‌فرمایید که اگر نشد پیام داد چی؟
والا سخت می‌گیرید، خب اگر نشه پیام نمی‌دم.
به‌کم غصه می‌خورم و بعدش فراموش می‌شه.

«اینجا به جز دوری تو چیزی به من نزدیک نیست»

می‌دونی جفتمون داریم از زیبایی حرف می‌زنیم، جفتمون‌ با لغت که بخوایم برسونیم منظورمون رو می‌گیم زیباست ولی زیبایی که توی ذهن منه کجاست و اونی که توی ذهن توعه کجاست. متاسفانه کلمات برای رسوندن منظور کافی نیست همیشه.

که دوست دارم داشته باشم ولی نه به هر قیمتی.

مثل پدری که شب تو راه خونه بخاطر مشکلات زندگیش غمیگنه و از شنیدن خواسته های بچه هاش فرار می‌کنه دارم از خودم فرار می‌کنم. همینقدر غمگین.

اون لینک ناشناس چنل فقط برای این نیست که آیدی چنل بفرستید و اگر تبلیغش نکردم ناراحت بشید لیو بدید، یه کاربرد دیگش اینه که باهاش بهم پیام بدید.

خالی هستید. نمی‌شود برایتان مُرد!

اینکه خواسته های احمقانشون رو پشت یه سری حرف قشنگ قایم می‌کنن بد نیست. اینکه حاضریم حرف های احمقانه ای که پشت یه سری کلمه قشنگن رو قبول کنیم بده.

فکر کنم بار چهارم پنجم باشه که می‌گم هر حرفی که قشنگ بود واقعی نیست. اصلا بخوایم دقیق تر نگاهش کنیم، واقعیت معمولا قشنگ نیست.

با دوش نگرفتن نمی‌شه خودتون رو حامی محیط زیست تصور کنید که تو مصرف آب صرفه جویی می‌کنه.

«همه هارمونی ها فدای نُت های تو»

دردِ نفهمیده شدن دردت هم حقیقتا بزرگه. بیش‌تر از درد اصلی نباشه، کمتر نیست.

اصلِ حفظ حریم ها و حرمت ها اصلا همینه که در جواب قلب برمی‌دارید اموجی شاخ و برگ ِ درخت می‌فرستید.

هیچی، فقط اینکه «نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی».

من اگه در جواب قلب قرمز برام قلب بفرستید و شاخ و برگ درخت نفرستید، تو پیام بعدی اسم های پیشنهادیم برای فرزند آیندمون رو می‌فرستم. حواستون باشه.

شما خوبی که می‌بخشی ولی خب من خوب نیستم و کینه نگه می‌دارم. زندگی کوتاه تر از این حرف هاست که این کینه ها بار سنگینی روی دوش به حساب بیاد.

جزییاتی هست که بهشون اهمیت نمی‌دید ولی نمی‌دونم چقدر تجربه انجام کارایی رو داشتید که دو بخش داشتن، یه بخش کلیاته و یه طرح کلی و بقیه‌ش جزییات. همیشه انجام اون بخش کُلیش راحت ترینه، خیلی زود انجام می‌شه و راحت هم هست و اما اون جزییات با اینکه شاید ظاهرن کوچیک باشن اما وقت گیر ترین و سخت ترین بخش کارن. حالا اون کار چه کد های یه برنامه ای باشه که نوشتی چه یه نقاشی و چه اخلاق و رفتارت و چه هرچی، بگذریم داریم درگیر حاشیه می‌شیم.

خواستم بگم اون طرح کلی داشتن رو راحته، اون رو می‌شه حتا تقلید کرد، اونی که مهمه جزییاتشه و خب می‌دونید حتا اگر قرار باشه تا آخرین روز زندگیم یه آدمی باشم که از همه متنفره، از همه جداست، حاضر نیستم جزییات رفتار و شخصیتتون رو نبینم، برام مهم نباشه.

شاید بگید پس اون طرح کلی‌ه چی می‌شه؟ که باید بگم اون که اگر بد باشه که هیچی، بخش راحتش رو خراب کردید. ولی خب خوب بودن اون می‌تونه با تقلید باشه و حتا اگر تقلید نباشه، کار راحتی باشه.

که چی؟ که هیچی، درگیر نشید. از بارون پاییزی چه خبر؟

پیر می‌شم تا بفهمونم لزوما نباید حرف بدی بزنید یا کار بدی بکنید تا کسی رفتارش باهاتون عوض بشه.

«تو از آنِ دگری رو که مرا یاد تو بس ، خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم».

اگه حرف بد یا کار بد باعث نمیشه رفتار کسی عوض بشه پس چی باعث میشه یهو رفتار یکی کلی تغییر کنه با آدم؟ اصلا توجه میکنید به شوکی که با این تغییر رفتار به طرف مقابل وارد میشه؟!

بس کنید بابا. جمع کنید این بحث فقط جای فرد مورد ظلم قرار گرفته قرار دادن خودتون. مگه اگه رفتارم تغییر کنه کاری جز چیزی که به خودم مربوطه کردم؟ طبق چجور قانون اخلاقی/شرعی/قضایی حق ندارم رفتار خودم رو عوض کنم؟ ولی خب می‌گی بهت آسیب می‌زنه این تغییر رفتار؟ خب آفرین! تمام حرف من همینه که لازم نیست کار اشتباهی بکنی تا طرف مقابلت آسیب ببینه.

سوال بالا رو توی پیام ناشناس فرستادید.