بریم طناب پوسیده ببافیم.

زمستون هم که داره میاد وقت مناسبی برای کبک بودنه.

به نفر با طناب پوسیده من رفت توی چاه دکتر شد، یکی ‌دیگه هم بود هفته اول یه سیب داشت بعد دو ماه پورش گرفت. حالا خود‌ دانید.

وقتی از جملات عاشقانه‌ی نخنما حرف میزنم از چه حرف میزنم 🤦🏻‍♀️

ایشالا که عید قربان سرش رو نمی‌بُره.

یه سری از‌جمله ها رو انگلیسی می‌گی قشنگ ترن. مثلا.
Not cool bro.

من بهت راستشو نگفتم که بری دروغ بقیه رو باور کنی!

بیا برای هم مفصل حرف بزنیم.

بیاید و‌ فاصله های زمانی تکرار یک حرف رو حداقل ده دقیقه در نظر بگیرید. والا که تکرار کردن طی فواصل زمانی ۳ ثانیه ای بعیده منجر بشه به خواستتون برسید، نهایتا می‌تونه منجر به این باشه که بشنوید «بسه دیگه، گوه نخور».

امروز روز عجیبی بود. همین. عجیب خوبی هم نبود.

ببخشید، یه سری هاتون پیام دادید و

همیشه به این فکر می‌کردم دانشگاه که خیلی خوبه و فرصت خوبیه و وقتی تموم می‌شه چرا آدم باید شیرینی بده؟ ناراحت کنندست که تا اینکه مشغول کارای فارغ التحصیلی شدم و دیدم انقدر دردسر داره و طولانیه که واقعا تموم شدنش شیرینی داره.

خواستم بگم آدم کاراش‌رو مثل دومینو می‌چینه بعضی وقتا که کار جلویی کاملا وابسته به قبلیه و خب باعث می‌شه که اگر یکی از این دونه های دومینو رو اشتباه بچینی، از یه جایی به بعد تمام کارات رو هوا بمونن و راهی نداشته باشی. همین.

نمی‌خوام راجب «در‌ لحظه زندگی کردن» حرف بزنم، در واقع اصلا چیزی که می‌خوام بگم یه مقداری متفاوته با این موضوع ولی شما فکر کن سیب از نظرت خوشمزه ترین خوردنی دنیا باشه، برات مهم نیست که ده دقیقه پیش خوردیش، در واقع ترجیح می‌دی جای اینکه ده دقیقه پیش می‌خوردیش الان می‌خوردیش و مز‌ه‌ش رو حس می‌کردی، حتا ترجیح می‌دی معمولا که جای اینکه ده دقیقه بعد بخوریش، الان بیاری پوست بکنیش بذاریش تو بشقاب بخوریش یا اصلا این تنگ بازیا چیه؟ خوشمزه ترینه بعد می‌خوای پوست بکنی؟ خب گاز می‌زنیش مثل انسان های نخستین و حتا ثانویه. البته انسان ثانویه نمی‌دونم چیه و داریم یا نه ولی اینو می‌دونم که داریم از بحث دور می‌شیم، برگردیم به صحبتمون! خلاصه که دوست داشتی همین الان بچشیش نه ده دقیقه پیش و نه ده دقیقه بعد حالا باز تو آینده باشه قابل تحمل تره تا گذشه ولی خب باگ ماجرا اینجاست که اگر الان داشته باشیش بازم ده دقیقه دیگه همین حس رو خوای داشت و دوست داشتی الان داشته باشیش.

خلاصه که حضورت پیش من اینجوریه. تنها راه راضی بودنم همیشه بودنته.

مثال رو شاید اشتباه انتخاب کردم ولی شما قلبت رو بزرگ کن و دیدت رو وسیع، مثال مهم نیست، مقصودش مهم تره.

نخ‌نما شدیم رفت.

آدم از هرچی مطمئنه که درست نیست! اصلا دردسر از همین جاها شروع می‌شه که از چیزی که درست نیست مطمئن باشی درسته.

زشتی و قشنگی فقط به قیافه نیست مگراینکه اونقدر ضعیف خودت رو نشون بدی که تنها چیزیت که می‌بینن بشه ظاهرت.

تصمیم گیری نقطه قوت انسانه گویا نسبت به بقیه چیزها ولی خب یکی از دردسر ها و سختی های زندگیشم هست.

شما فکر کن حاضری بری به یکی تمام دنیات رو بدی ولی اون دنبال این باشه که صرفا یبار‌ پول تاکسیش بدی. حالت بد نمی‌شه؟ گاهی وقتا از این ناراحت می‌شه آدم که ازش کم می‌خوان.