درسته که "خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن" ولی خب بیا ببخشا.

‏unpopular opinion:
تحمل اينستا از توييتر برام راحت تره،
چون ترجيح ميدم تظاهر به خوشبختى رو ببينم تا تظاهر به داشتن فهم و شعور.

برای هیچ کاری نکردن دارم روزانه ۵-۶ ساعت زمان کم میارم. عجیبه. نشدنیه.

تا زمانیکه من اون بالا ننشسته باشم، من از روییدن خار سر دیوار دانستم که ناکس کس نمی گردد از این بالا نشینی ها.

بیرون که بودیم وقتی ساکت شدم و حرفی نمی‌زدم گفت اینجا تلگرام نیست که بتونی آهنگ برام بفرستی.

وقتی ببری، همیشه یک نفر هست که صدای تشویقش بلند تر از بقیه باشه. می‌تونی بشنوی صداش رو؟

‏از لحاظ روحی احتیاج دارم به یک چیزی برای خواستن.

‏قسمت اولویت بندی ذهنم خرابه. ممکنه یه نفر در حال مرگ باشه کنارم و اون لحظه ذهنم درگیر این باشه که نهار چی باشه بهتره.

یه حسی دارم که اصلا یکیتون پاشه بره بچم رو از روی گاز برداره. اصلا دقیقا همین، یه چیزی هست که استرسشو دارم و ازش خبر دارم اما حوصله رفتن دنبالش رو ندارم.

کاش می‌شد کلمه قرض گرفت برای صحبت کردن.

به فستفودی که فلالفل رو می‌فروشه ۲۲ تومن نمی‌تونم اعتماد کنم.

کیمیا ها بصورت میانگین ۱ سطح بهتر نیستن؟ شما یک نگاه به اطرافت بنداز.

گاها خسته می‌شم یا حس تنهایی دارم همیشه می‌گم کاش یه دوتا کیمیا تو فریزر داشتم الان استفاده می‌کردم.

فرستادن این پلی لیست رو فراموش نکنید. با تشکر.

ریش هامو که کوتاه می‌کنم، جواب غریبه هارو نمی‌دم.

بزرگترین ترس زندگیم بغل کردن کسیه که دوستش ندارم.

دروغ گفتم. اولیش ترس از ارتفاعه. دومیش این.

طرف از شرکت زنگ زده می‌گه شماره کارتی که برات هدیه می‌ریختیم رو بده، می‌گم چرا؟ می‌گه می‌خوایم کادو تولد بریزیم برات، شماره رو می‌گیره قطع می‌کنه.

قشنگ به الفبای موضوع آشنایی کافی نداشت اول تبریک بگو بعدش اگه خواستی برو سراغ هدیه.

من که هیچم، کاش شما هیچ نبودید.

زیاد فکر می‌کنم، نه اشتباه نکنید‌ این تعریف از خود نیست، توهین کردن به خودم هم نیست. یکی بیاد به شما بگه زیاد بیل می‌زنم برداشتتون چیه؟ هیچی، صرفا داره پاره می‌شه که داره بیل می‌زنه. شاید دادم یه چاه رو صلح و شب پر و خالی می‌کنم.

فکر می‌کنم، چاله هارو می‌کنم، درگیرشون می‌شم، حلشون می‌کنم، چاله هارو پر می‌کنم.