وقتی عصبانی اید خوابیدن راه چاره‌ست و بیچاره اونی که بیاد وسطش بیدارتون کنه.

فرصت دوباره دادن به آدم ها اشتباه نیست، اشتباه رو اونی می‌کنه که از فرصاگتش استفاده نمی‌کنه.

هربار یک پسر توی این کانال جوین می‌شه من با این سوال فلسفی روبرو می‌شم که آخه کجای راه رو اشتباه رفتم؟

اگر شد که شد. نشد هم لابد نباید می‌شد.

یه دوستی نوشت، بعضی نداشتن ها ارزشمند ترین داشته های یک آدمن.

امروز یه فمینیست بهم گفت اگر مادر و خواهر خودت هم بود همینو می‌گفتی؟

والله ۱ ساعته دارم می‌خندم، روزم رو ساخت.

مفید بودن، خوشحالی و... همش نسبیه. نمی‌گم درسته و همه چیز تو ذهنته اما می‌تونی اون کسخلی باشی که تو همه شرایط خوشحاله.

این خوبه؟ نمی‌دونم.

از آدم ها توقع خوب بودن دارید بدون اینکه بدونید خوب بودن معمولا یه تعریف نسبیه، هرکسی یه نظری داره و یه آدم قرار نیست با نظر های شما زندگی کنه. راستش رو بخواهید همین که یه آدم بتونه توقعات خودش رو برآورده کنه خیلیه که معمولا نمی‌تونه، حالا بیاد بشه اونی که شما می‌خواید؟

هر آدمی یه اخلاقی داره که خوبه و یکی که بده. نه با دیدن اون خوبه باید فکر کنید رویایی ترین آدم زمین رو دیدید و‌ نه با اون بده فکر کنید مزخرف ترین آدم رو دیدید.

نفری یه کیمیا ادد کنید توی این چنل که هرکدام یه کیمیا دیگه اضافه کنن اینجا ایشالا سر ماه هممون بنز سوار می‌شیم. اگه باورتون نمی‌شه که برم قلم کاغذ بیارم حساب کنم. منتظر چی اید؟

اصولا هر کنشی یه واکنشی داره. مثل اینکه فیزیک یه مهر اثباتی بر این قضیه داره که از حوصله و چیزای محدودی که من می‌دونم خارجه. دونستن همین که هر کنشی یه واکنشی داره کافیه برام.

در مورد این نیست که کاری که می‌کنی خوبه یا بد، توقع داشته باش هر کاری کردی یه نتیجه ای داشته باشه.

نگاهش از بالاست، پیروزمندانست. شاید معلوم نباشه اینجا.

هربار فکر کردم چیزی ارزشش رو داره، نداشت.

فکر کردن بهت باعث گم کردن راه برگشت به خونه می‌شه.

نمی‌دونم چی می‌خوام. نمی‌دونم چی می‌خواید. هرچند از آدمی که نمی‌دونه خودش چی می‌خواد نمی‌شه توقع داشت بدونه بقیه چی می‌خوان.

از دیشب هی همش می‌گم چرا انگشتم گز گز می‌کنه خوب نمی‌شه. بعد ۴ ساعت یادم افتاد سیگار رو با دستم خاموش کردم و سوخته.

به خاموش کردن سیگار با دست علاقه خاصی داشت وِی.

اینم منم.(یعنی کانال برای منه) قرار بود روزمره تر باشه. گم شدم بین شلوغی ها و نبودن ها. ولی خب ایشالا که راه خودش رو پیدا می‌کنه.

گذشته اگر دست از سر من برداره، من خودم دست از سرش برنمی‌دارم.

اگر شد که شد. نشد هم لابد نباید می‌شد.

گاهی زنبور بی عسلم و گاهی عسل بی زنبور.