ببینید تغییر آدمی که توی ۲۵ سال ساخته شده راحت نیست. شبیه ساختمون سازی می‌مونه. اول باید خراب کنی.
اینا مسخره‌ن. کاش اینطور بود که بیام بنویسم «کنار تو سرد بشه آخرین استکان چایی من».

این راه اشتباه نیست اگه از اولش دنبال اشتباه کردن باشی.

اگه درست بهش نگاه کنی،‌ ما هممون داریم می‌میریم. حالا یه کم زمان بندی هامون متفاوته.

Show your top 3 to me.
@idkwia

چقدر وحشی شدید، همتون نود منو می‌خواید.

این احساسی ترین سکانس سینمای ایرانه. هربار اشک تو چشمام حلقه می‌زنه.

قسمت 1.
اگر امشب هم نرسم برم قرص هام رو بگیرم. خدا به خودم و اطرافیانم رحم کنه.
خواب دیدم دارم جمع می کنم برم تبریز. همزمان رفتم قم، حیاط خونمون رو عوض کردم. درخت ها بلندتر از چیزی بودن که یادم میومد. گل گل های یاس قطع شده بودن. یه جایی که دست هیچ کدوم این درخت ها نمی رسید براشون استراحت گاه ساخته بودیم. باید خودشون رو به اونجا می رسوندن که بتونن تکیه بدن.


خواب دیدم با کیمیا و نهال رفتیم رستوران. جای عجیبیه. انگار صاحب اون رستوران کسیه که باید باهاش دشمنی داشته باشم ولی همه ش رو یادم رفته. صحه بعدی دیگه کیمیایی نیست. این وسط مثل اینکه یه کنکور طور هم داریم. دلم خواسته برگردم عقب. برم دوباره از در های دانشگاه تهران تو.

آخرن تصویر هم این بود که توی ایرانشهرم . نزدیک پارک هنرمندان. دارم می بینم بانک ملت و کشاورزی آتیش می گیرن. یه فلش بک هایی می زنم که انگار همه ش کار خودمه. بعد بیدار می شم.

حاج آقا شمایه چیزی بگین.

اون زمان دبیرستان یادمه با این آهنگ حال می کردم. اگه بقیه آهنگ هاش رو دارید برام بفرستید. روی اینترنت چیز خاصی پیدا نکردم الان.

حالا که بحث گذشته شد بیاید یه آهنگ از جادوگران (بهمن دیو) گوش بدیم. من خودم فکر می کردم مرده ن. تا اینکه دیدم یوتیوب دارن فعالیت می کنن.

این خیلی جدید تر از اوناست. برای 3-4 سال پیشه. شانو یک زمانی رپر مورد علاقه من بود. هنوزم هست.

<نفست رو حبس نکن، کل هوا سمه>