راه فرارم؛ آغوش توست.

خوشحال بودم تا اینکه یه لحظه نخندیدم و به وضع خودم فکر کردم.

دیدید گاهی زندگی میاد می زنه تو گوشتون؟

راستش دیروز صبح تمام پولی که داشتم شد صفر.‌
گفتم می‌خوابم هر موقع پولدار شدم بیدار می‌شم.
متاسفانه دیگه بیش از این نمی‌تونم بخوابم.
هم زخم معده داره اذیت می‌کنه نمی‌ذاره آدم بخوابه هم اینکه مگه یک نفر چقدر می‌تونه بخوابه.

من می‌رم بمیرم. زندگی بهتر شد بیدارم کنید.

این قطعی نیست، صرفا می خوام ببینم توی یک جامعه 1800 نفره چند نفر علاقه دارن تا ببینم آیا ارزش داره شروع کنم به همچین کاری و مخاطبم رو کل مردم بذارم؟

+ اگه فکر می کنید توان تنهایی سرمایه گذاری کردن برای یه استودیوی تولید محتوا دارید رو به خودم جدا پیام بدید.
@IDKWIA

I'm tired, boss. Tired of bein' on the road, lonely as a sparrow in the rain. Tired of not ever having me a buddy to be with, or tell me where we's coming from or going to, or why. Mostly I'm tired of people being ugly to each other. I'm tired of all the pain I feel and hear in the world everyday. There's too much of it. It's like pieces of glass in my head all the time. Can you understand?

نود رو هم از توییتر یاد گرفتید. تا قبل اون <ممه ت رو ببینم> می گفتید.

سه روزیه این آهنگ توی مخمه. دیدم تو مخ شما نیست؛ حسودیم شد.

آدمِ فراموشکار جایزه‌ش سقوطه.

نکنه جایزه سقوط؛ فراموشی باشه؟ اونوقت کی می تونه یادش بیاد قبلا چی بوده؟

می‌خواستم یه آهنگی رو از گوشیم پیدا کنم بفرستم. وقتی اسمش رو سرچ‌کردم، اول این اومد.

اول اینو گوش بدید. تا بعد بیام ببینیم دنیا چقدر نامربوطه.

قسمت اول.ناپلئون یه معشوقه و نامزدی داشته به اسم دِزیره. خلاصه‌ش اینه که به هم نمی‌رسن ولی به جای بدی هم نمی‌رسن. یه رمان هم ازش نوشتن، اونو بخونید احتمالا دراما های زیادی داشته باشه.


قسمت دوم اینکه محسن چاووشی خواننده بدی نیست اما من نمی‌تونم گوش بدمش. دوستش ندارم. اما یه آهنگ داره به اسم دزیره. نوشته می‌شه desire.
تنها آهنگشه که دوست دارم.

قسمت سوم و پایانی.

داشتم از بودن دست می کشیدم تا اینکه بنده هایی رو دیدم که منتظر خدای خودشونن.

آدم یه روز برای نگهداشتن داشته هاش تلاش می کنه و یه روزایی هم برای بدست آوردن نداشته هاش.
اونی می بازه که یکی از اینهارو یادش بره.

من یه دوست شاعری داشتم، قبل از اینکه کتابش رو چاپ کنه، شنیدم داره کتاب می‌نویسه.

راستش تا جایی که یادمه چند وقت یکبار پیگیر کتابش بودم، حتی پیگیر یه سری شعر هاش که دوست داشتم.
متن یکی دوتاشون رو خیلی قبل تر از اینکه چاپ کنه ازش گرفتم. و اتفاقا می‌خوندمشون.

بعد چاپ شدن کتابش، نسخه هایی که امضا زده بود،‌ به قول خودش رسید به دخترها (هرچند شکسته نفسی می‌کنه). وقتی ازش یه نسخه از کتاب رو خواستم بهم ادرس‌کتاب‌فروش خیابون انقلاب رو داد.

اون شعری که برام فرستاده بود، موضوعش جالب بود.

می‌خوام تخم مرغ هام رو توی یک سبد بچینم.‌
بعد سبد رو از بالای دره پرت کنم پایین.

کسی که دل به تخم مرغ می‌بنده، عجیب نیست دل ببنده به سبدی که پرت می‌شه پایین.

جفتش به یه اندازه احمقانست. تخم مرغ شانسی برای شما. من می‌دونم دقیقا چی می‌خوام.

خواهران منصوریان همون کامران و هومن اند؟