ایرانی هایی که کلمه nigga براشون مهمه و باهاش تیکه می‌ندازن، برام خنده دارن.

نمی‌شه بهشون گفت بی هویت. ولی آخه آدم انقدر «بد هویت» ؟

بیاید بریم فرانسه همو ببوسیم برگردیم.

پت خونگی مورد علاقه؟ اون خانم فمینیسته.

گاهی حس می‌کنم خودم می‌خارم که لیو بدید.

شوخی کردم. من پت خونگی مورد علاقه‌م مارماهی‌ـِه.

جای حیوانات در خانه نیست. رهاشون کنید.
جای انسان ها در خانه ست.

خانم فمینیسته لیو داد. تازه داشتم سر شوخی رو باز می‌کردم.

دلم می‌خواد نیکی بکنم و در دجله اندازم.

خوب شد این کونی مونی های lgbt رو چیزی بهشون نگفتم. وگرنه معلوم نبود دیگه چندنفر لفت بدن.

دیگه ذهنم یاری نمی‌کنه چی بگم تا آدم های بی ظرفیت [تخمی] لیو بدن.

سیروان خسروی کونیه.

صحبت کنیم.

هی می‌خوام در مورد جایگاه خانواده بنویسم، هربار بخاطر احترامی که برای پدر مادرم قائلم، مجبور می‌شم حذفش کنم.

اومدم قم. یکی از دوستای قدیمیم رو دیدم. فهمیدم ده ساله روحانی شده.

مکالممون خیلی یجوری بود. واقعا نمی‌دونستم باید در مورد چی‌ حرف بزنیم.

به زمانی رسیدیم که دیگه نمی‌شه تشخیص داد کدوم ترسناک تره. ندونستن یا دونستن اخبار.

می‌شه یادتون بره من جوابتون رو ندادم؟

بیهودگی.

بیهودگی می‌تونه اسم کتابی باشه که تلاش های آدم ها رو برای پیدا کردن معنا توصیف می‌کنه.

از وقتی برنامه عادل فردوسی پور رو تعطیل کردن، دیگه کسی نود رو «90» نخوند.

لرزش دستش، آشوب و تشویش قلبم شد.
اشک گوشه چشمش، سیل و هجوم فکر های بیقرار کننده مغزم شد.