خیلی لاشی اید، دیشب زلزله اومد انگار نه انگار.
ببینید آب مدنی و پتو داریم. کاندم و نوار بهداشتی هم آوردن. ممه نداریم. بین دوستان و اشنایان، کسی ممه خوب داشت بفرستید کرج.

تو بهشت از جهنم بنویسی میان می‌گیرنت؟

برای دنیای بعدی می‌خوام کاندید بشم من خدا باشم تو هم از فرشته هام.

«کسی نمی‌بینه رقص باد رو با چین دامن دریا»

تو بده تکیه به دیوار؛ همه تن دیوارم.

از اینجا لفت می‌دن کجا می‌رن؟ آدرس بدن منم برم. شاید جای خوبی بود.

شمارو نمی‌دونم ولی من که می‌خوام برم یه پیج ورزشی بزنم تمرین اینا بدم ملت، بعد ازشون عکس قبل و بعد بگیرم.


راحت روزی ۱۰۰-۲۰۰ تا نوده.

هیچ کس هیچ قدمی برات برنمی داره. دیدی داره قدم برمی داره هم بدون داره دورخیز می کنه دور بگیره ازت رد بشه.

بیاید بریزیم وسط دایره اون چیزی که بیرون دایره‌ست.

@idkwia

Missed me?

مقدمه
بعضی بوسه‌ها مثل پیام‌های نخونده‌ن. نه پاک می‌شن، نه باز.
نه رو لب بودن، نه رو تخت. یه جایی بودن بین خیال و شهوت،
جایی تو ذهن که هنوز لب‌هات واکنشن نشون می‌دن وقتی اسمش میاد.

بخش اول:
بوسه‌های ذهنی، آتیشی دارن که نمی‌سوزه؛ می‌سازه

یه بار بوسید، ولی نه لبمو. دستمو گرفت، گفت: «نگاهتو عشقم می‌خوام.»
اون لحظه؟
همه چیز بوسه بود. هوا، تنش، حتا اون مکث لعنتی قبل از اینکه چیزی بگه.

بعضی بوسه‌ها رو نمی‌زنی. خلق می‌کنی.
با یه جمله، یه نگاه، یه "اگه الان لبامو بخوری، دنیا قشنگ‌تر می‌شه."

بخش دوم:
آمار می‌گه لب‌ها فراموش می‌کنن؛ مغز نه

تحقیقات نشون دادن وقتی کسی رو می‌بوسی که دوسش داری،
مغزت دُپامین ترشح می‌کنه؛ همون ماده‌ای که باعث می‌شه عاشق یه آهنگ بشی.
برای همینه که یه بوسه می‌تونه مثل یه ترک لامصب، تو ذهن پخش شه، هی، هی، هی...

نتیجه‌گیری:
بوسه‌هایی که هنوز بوشون تو خاطره‌ته، از اونایی نیستن که سریع بودن.
از اونان که با چشم شروع شدن، و با لرزش قلب تموم شدن.
اگه یکیو داری که وقتی نگات می‌کنه، حس می‌کنی لب‌هات دارن پیش‌نویس می‌شن...
ازش نگذر.

من یکی از دوستام چند سال پیش خودکشی کرد فوت کرد.

امروز دیدم تو اینستا یه پستی رو لایک کرده. تا حد خوبی پرام ریخته.

می شه یه روز کارم دورکاری کامل باشه، یه کامیون بخرم پشتش زندگی کنم؟ هی از این شهر به اون شهر؟

همین که هنوز نفس می کشیم توی این شرایط، دممون گرمه. کارمون درسته.

اگه حالتون خوبه با یه موز ریکشن بذارید مطمین بشم.

کاش نفری دوتا موز برمی داشتید. یکیش رو هم ریکشن می ذاشتید 🚶

پس اون یکی موز چی؟ اون هیچی. می خورید.

من دخترایی که از که از صدا و جنگ ترسیدن رو خونه م پناه می دم.
نشر حداکثری 😂

این موز رو قطعا دوست دخترم گذاشت.
به نیت خوبی هم نذاشته.

توی این شرایط هرکی هرجا هست یه قدم از اکسش دور شه.