من واقعا با سلیقه‌م. اسفند دم دستتون هست دود کنید برای من.

الان وقت این چیزاست؟
- منم همینو می‌گم. الان فقط وقت اون یکی چیزاست.

این زندگی یدونه ترانه علیدوستی به من بدهکاره.
حتی شاید دوتا.

گوش دادن اینو هم به همتون توصیه می‌کنم.

اگه از حال ما بپرسی خوب نیست، ولی قبل تر هم از حال ما می‌پرسیدی خوب نبود.

پس نمی‌دونم چقدر بدتر شده. اصلا فرقی کرده چیزی؟

کمال هم نشین در من اثر کرد، وگرنه من همان خاکم که هستم.

ایشالا همین جمع، بیابان های دبی.

توی کتاب فارسی زمان راهنمایی ما یه بخشیش کتاب «فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی» بود. توی تمرین هاش خواسته بود اسم دیگه پیشنهاد بدیم، من پیشنهادم «محبسِ تن» بود.
بیربط.

الان آقای رمضانی می‌تونه منو احراز هویت کنه.

دستامو بپوش.

متاسفانه بردن ما در باختن اوناست.
که فدای سرت پسر.

جام هم ندارم بذارم جلوی پای لیلی ببینم می‌شکنه جام منو یا نه.

اگر نبودش با من میلی چرا جام من بشکست لیلی؟

من خودم اونطور که باید قدر خودمو نتونستم. از شما انسان های فانی چه انتظاری می‌ره؟

دارم یه فیلم ایرانی می‌بینم، حس می‌کنم تیتراژش رو باید با شما به اشتراک بذارم بپرسم توهم زدم یا جدیه.

یه سری سوسک بودن، پیفاف زدن کشتن.

در مورد جنگ احتمالا ننویسم اینجا. چرا که اینجا برای من حکم رهایی و حوس پرتی رو داشت. نمی‌تونم بیام توش همزمان از جدی ترین چیزی که می‌خوام حواسم ازش پرت بشه بنویسم.

اگه سوال بود.