در مورد جنگ احتمالا ننویسم اینجا. چرا که اینجا برای من حکم رهایی و حوس پرتی رو داشت. نمی‌تونم بیام توش همزمان از جدی ترین چیزی که می‌خوام حواسم ازش پرت بشه بنویسم. اگه سوال بود.

کاش یه گونه در حال انقراض رو نجات داده بودم.

آدمای زیادی بهم گفتن تا حالا نود نگرفتیم ولی اگه بگیریم برای تو می‌فرستیم اولین بار. از بعضی هاش ۵ سال گذشته، کاش لیست نوشته بودم می‌رفتم سراغشون.

بنظرم باید جای هاتداگ، هلو رو اضافه می‌کردم. موز می‌داشتیم و هلو.

هلو نبود، توت فرنگی گذاشتم.

آدمای زیادی بهم گفتن تا حالا نود نگرفتیم ولی اگه بگیریم برای تو می‌فرستیم اولین بار. از بعضی هاش ۵ سال گذشته، کاش لیست نوشته بودم می‌رفتم سراغشون.

کی فکرش رو می‌کرد این آخرین هات داگی باشه که برام می‌ذارید؟

شرایط جنگیه، پسر خوشگل هم راه می‌دیم تو کانال. فقط بدم میاد و نمی‌خورم و الان یکی میاد می‌بینه نداریم.

حالا که صحبتش شد، استرس اینکه یکی میاد می‌بینه، روشن کنه یا چراغ هارو خاموش کن هستش؟

رِض – خاطره

بنا بدلایل کم و زیادی، از این به بعد خواستیم صحبت کنیم، اینجا بکنیم: @Notwys

این عکس شمارو یاد کی میندازه؟ مهم نیست کی، هرکی هست با من اشناش کنید :))