نمیدانم ساقط کردن Su-35 روسی توسط پدافند روسیه در خرسون چقدر صحیح است. اما از علل ضعف پشتیبانی هوایی روسیه دقیقا ضعف در مدیریت آسمان است. در یک جنگ شبکه محور باید موقعیت پرنده‌های خودی و دشمن را به خوبی بدانید. گفته شده ~23 پرنده ایرانی درطول جنگ توسط پدافند خودی مورد اصابت قرار گرفته اند (که البته باید صحت آن بررسی شود)

تفسیر برتری تسلیحاتی صرفا با تعداد ادوات تفسیر خامی است،تعداد یکی از پارامترهای تعیین کننده است. در بحث برتری هسته‌ای به جهت ساختار تسلیحات استراتژیک سناریوها پیچیده تر نیز خواهد شد. نوع و کیفیت حاملهای سلاح هسته ای مثلا چند موشک در درون سیلوها موجود است،چه تعداد موشک در زیردریاییها است و تعداد زیردریاییهای در گشت فعال چه میزان است،دقت حملات،کیفیت شبکه پیش اخطار،بمب افکنها... اینها پارامترهایی است که آمریکاییها بر روسها و چینیها برتری دارند. مثلا موشک زیردریایی پرتاب Trident بسیار موشک دقیق و مطمئنی است که احتمال نابودی هدف را برای کشور دارنده بسیار بالا خواهد برد. سیستم دفاع ضد موشکی آمریکا پیشرفته تر از چین و روسیه است و چه میزان حملات را به نفع پرتابهای بیشتر خنثی خواهد کرد. در نتیجه خام ترین قضاوت در بحث برتری هسته ای قضاوت صرفا براساس تعداد کلاهک است. چرا روسها در این چند سال به حامل های خود تنوع داده‌اند، زیرا تعداد بالای کلاهک اتمی بدون حاملهای متنوع با کیفیت و با قابلیت دوام بالا لزوما تضمین کننده اهداف و برتری هسته‌ای نخواهد بود. حملات دقیق با زمان بندی مناسب میتواند بخش عمده ای از توان یک قدرت هسته ای را نابود کند. که خود شامل سناریوهای متنوعی خواهد شد که جای بحث بسیار دارد.

محسن ریحانی


twitter: @mohsenreyhani01

@Exciton_missile_program 🚀