🔸 چرا کشورها از بحرانهای اقتصادی درس نمیگیرند؟
✍🏻 حمید بیگلری
❇️ مدیریت یک اقتصاد بسیار پیچیده است و نیازمند ترکیبی از سه فاکتور است: کارشناسی مالی، تجربه واقعی جهانی و شهامت سیاسی.
❇️ کنار هم آوردن این سه عنصر کار آسانی نیست. برای مثال، اقتصاددانان دانشگاهی کارشناسی مالی دارند اما اغلب فاقد تجربه واقعی جهانی هستند. همچنین سیاستگذاران که تجربه واقعی جهانی دارند در مواردی فاقد کارشناسی مالی هستند. بنابراین یک کشور به تکنوکراتهایی نیاز دارد که مهارت مالی و تجربه واقعی جهانی را با هم ترکیب کنند. اما اگر هم بتوانید دو عنصر اول را ترکیب کنید، سختترین کار در هر کشور این است که شهامت سیاسی با این دو عنصر همراه شود. این عمدتاً بدین دلیل است که سیاستمداران معمولاً درک درستی از واقعیتهای اقتصادی ندارند و بنابراین فاقد شهامت برای اتخاذ تصمیمات نامحبوب هستند، تصمیمات نامحبوبی که تنها میتوانند زمانی که اقتصاد در وضعیت خوبی قرار دارد گرفته شوند تا از اقتصاد در زمان بد و اجتنابناپذیر حمایت کنند.
❇️ بنابراین اگر تکنوکراتها درسهای بحرانهای اقتصادی را یاد گرفته باشند، غیاب فهم اقتصادی سیاستگذاران و عدم شهامت آنها، سد راه عمل به این درسها خواهد شد.
❇️ دلیل دیگر منحصر به بازارهای نوظهور است و این بدان خاطر است که غیاب نهادهای عمیق و حاکمیت قانون باعث موفقیت یا شکست یک کشور میشود که این هم عمیقاً وابسته به بصیرت اقتصادی فردی است که رهبر آن کشور بوده است. بیایید به سه کشور برای روشن کردن این نکات نگاه کنیم. اول از همه چین را در نظر بگیرید. مائو تسهدونگ یک رهبر سیاسی بزرگ بود که توانست چین را بعد از 150 سال تفرقه، متحد کند. اما سیاستهای اقتصادی انزواگرایانه او کشور را به مرز تخریب اقتصادی کشاند. بعد از مائو، دنگ شیائوپینگ بر سر کار آمد که فهمید بدون آزادی اقتصادی و ادغام تجاری با غرب، سیستم سیاسی چین نهایتاً شکست خواهد خورد. او مفهوم «یک کشور، دو سیستم» را به مرحله اجرا درآورد که یک رویکرد عملگرایانه برای اجازه دادن به همزیستی سرمایهداری اقتصادی در کنار کمونیسم سیاسی بود.
❇️ اگر به خاطر بصیرت اقتصادی شیائوپینگ نبود، به جای اینکه چین در مسیر تبدیل به دومین اقتصاد بزرگ جهان قرار گیرد همچنان کشوری بود که در آن یک میلیارد نفر دوچرخهسواری میکردند! بعد از چین، آرژانتین را در نظر بگیرید، کشوری که به نظر میرسد هیچگاه از تاریخ درس نگرفته باشد. یک قرن پیش، آرژانتین هشتمین اقتصاد ثروتمند جهان بود. اما در نتیجه خطمشیهای پوپولیستی مخرب پرون، تا کرشنرها، طی 60 سال، هشت بار با نکول بدهیهای بینالمللی خود مواجه شد و طی 50 سال گذشته، چهار بحران در سیستم بانکی خود تجربه کرد، یعنی بیشتر از هر کشوری در جهان. نهایتاً به ترکیه توجه کنید، کشوری که هم دوره طلایی اقتصادی و هم دوره بحران را تحت رهبری یک نفر تجربه کرده است.
❇️ اردوغان در هشت سال اول بودن در قدرت، اجازه داد اصلاحات اقتصادی معناداری انجام شوند و اقتصاد ترکیه نیز به طور معناداری رونق یافت. اما در پنج سال گذشته، رویکرد اردوغان معکوس شد و شروع به دخالت بیشتر در عملکرد اقتصاد ترکیه کرد و تکنوکراتهایی را که این اصلاحات را اجرا کرده بودند کنار گذاشت و استقلال بانک مرکزی ترکیه را نیز عملاً از بین برد. در نتیجه کشوری که زمانی یک مقصد بسیار جذاب برای سرمایهگذاران بینالمللی بود اخیراً با بحران پولی مواجه شده است.
❇️ نکته من این است که در کشورهایی که در حوزه حاکمیت قانون و جدایی نهادهای قدرت پیشرفت نکردهاند، توانایی آنها برای اجرای اصلاحات اقتصادی وابسته به رئیسی است که بتواند آن اصلاحات را دیکته کند. در واقع مسوولیت سرنوشت اقتصادی نهایی در این کشورها با روسای آن کشورهاست./تجارت فردا
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 حمید بیگلری
❇️ مدیریت یک اقتصاد بسیار پیچیده است و نیازمند ترکیبی از سه فاکتور است: کارشناسی مالی، تجربه واقعی جهانی و شهامت سیاسی.
❇️ کنار هم آوردن این سه عنصر کار آسانی نیست. برای مثال، اقتصاددانان دانشگاهی کارشناسی مالی دارند اما اغلب فاقد تجربه واقعی جهانی هستند. همچنین سیاستگذاران که تجربه واقعی جهانی دارند در مواردی فاقد کارشناسی مالی هستند. بنابراین یک کشور به تکنوکراتهایی نیاز دارد که مهارت مالی و تجربه واقعی جهانی را با هم ترکیب کنند. اما اگر هم بتوانید دو عنصر اول را ترکیب کنید، سختترین کار در هر کشور این است که شهامت سیاسی با این دو عنصر همراه شود. این عمدتاً بدین دلیل است که سیاستمداران معمولاً درک درستی از واقعیتهای اقتصادی ندارند و بنابراین فاقد شهامت برای اتخاذ تصمیمات نامحبوب هستند، تصمیمات نامحبوبی که تنها میتوانند زمانی که اقتصاد در وضعیت خوبی قرار دارد گرفته شوند تا از اقتصاد در زمان بد و اجتنابناپذیر حمایت کنند.
❇️ بنابراین اگر تکنوکراتها درسهای بحرانهای اقتصادی را یاد گرفته باشند، غیاب فهم اقتصادی سیاستگذاران و عدم شهامت آنها، سد راه عمل به این درسها خواهد شد.
❇️ دلیل دیگر منحصر به بازارهای نوظهور است و این بدان خاطر است که غیاب نهادهای عمیق و حاکمیت قانون باعث موفقیت یا شکست یک کشور میشود که این هم عمیقاً وابسته به بصیرت اقتصادی فردی است که رهبر آن کشور بوده است. بیایید به سه کشور برای روشن کردن این نکات نگاه کنیم. اول از همه چین را در نظر بگیرید. مائو تسهدونگ یک رهبر سیاسی بزرگ بود که توانست چین را بعد از 150 سال تفرقه، متحد کند. اما سیاستهای اقتصادی انزواگرایانه او کشور را به مرز تخریب اقتصادی کشاند. بعد از مائو، دنگ شیائوپینگ بر سر کار آمد که فهمید بدون آزادی اقتصادی و ادغام تجاری با غرب، سیستم سیاسی چین نهایتاً شکست خواهد خورد. او مفهوم «یک کشور، دو سیستم» را به مرحله اجرا درآورد که یک رویکرد عملگرایانه برای اجازه دادن به همزیستی سرمایهداری اقتصادی در کنار کمونیسم سیاسی بود.
❇️ اگر به خاطر بصیرت اقتصادی شیائوپینگ نبود، به جای اینکه چین در مسیر تبدیل به دومین اقتصاد بزرگ جهان قرار گیرد همچنان کشوری بود که در آن یک میلیارد نفر دوچرخهسواری میکردند! بعد از چین، آرژانتین را در نظر بگیرید، کشوری که به نظر میرسد هیچگاه از تاریخ درس نگرفته باشد. یک قرن پیش، آرژانتین هشتمین اقتصاد ثروتمند جهان بود. اما در نتیجه خطمشیهای پوپولیستی مخرب پرون، تا کرشنرها، طی 60 سال، هشت بار با نکول بدهیهای بینالمللی خود مواجه شد و طی 50 سال گذشته، چهار بحران در سیستم بانکی خود تجربه کرد، یعنی بیشتر از هر کشوری در جهان. نهایتاً به ترکیه توجه کنید، کشوری که هم دوره طلایی اقتصادی و هم دوره بحران را تحت رهبری یک نفر تجربه کرده است.
❇️ اردوغان در هشت سال اول بودن در قدرت، اجازه داد اصلاحات اقتصادی معناداری انجام شوند و اقتصاد ترکیه نیز به طور معناداری رونق یافت. اما در پنج سال گذشته، رویکرد اردوغان معکوس شد و شروع به دخالت بیشتر در عملکرد اقتصاد ترکیه کرد و تکنوکراتهایی را که این اصلاحات را اجرا کرده بودند کنار گذاشت و استقلال بانک مرکزی ترکیه را نیز عملاً از بین برد. در نتیجه کشوری که زمانی یک مقصد بسیار جذاب برای سرمایهگذاران بینالمللی بود اخیراً با بحران پولی مواجه شده است.
❇️ نکته من این است که در کشورهایی که در حوزه حاکمیت قانون و جدایی نهادهای قدرت پیشرفت نکردهاند، توانایی آنها برای اجرای اصلاحات اقتصادی وابسته به رئیسی است که بتواند آن اصلاحات را دیکته کند. در واقع مسوولیت سرنوشت اقتصادی نهایی در این کشورها با روسای آن کشورهاست./تجارت فردا
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
🔹 در باب مزایای نابرابری درآمد!
✍🏻 امیرحسین خالقی
خیلی از متفکران جهان معتقدند که نابرابری درآمدها در جامعه همیشه بد است و باید با مداخله دولت ها از شر آنها رها شد؛ اما انگس دیتون، نوبلیست اقتصاد، می گوید درست است که نابرابری می تواند نشانه ای از برخی معضلات اجتماعی باشد، ولی از آن سو می تواند نشانه پیشرفت هم تلقی شود و گاهی برخی راهکارهایی که برای درمان آن پیشنهاد می کنند از خود بیماری بدتر است!
شاخص هایی مثل ضریب جینی که اختلاف درآمد/ثروت دهک های بالایی از پایینی را اندازه گیری می کنند برای نشان دادن تغییر نابرابری در کشورها استفاده می شوند (دامنه ضریب جینی بین 0 و 1 است و اعداد نزدیک به 1 نشانه نابرابری بیشتراند)، اما به تنهایی نمی توان از بالا بودن نابرابری بر اساس این قبیل شاخص ها حکم کلی صادر کرد، در نمونه های مثل آفریقای جنوبی این نابرابری به دلایل تاریخی وجود داشته است، فساد و نورچشمی بازی و بسیاری مسائل دیگر آن را باعث شده اند. بدیهی است که این نابرابری پدیده مثبتی نیست.
اما قضیه سوی دیگری هم دارد، این نابرابری می تواند از کارآفرینی و تجارت و فعالیت های مفیدی از این دست حاصل شده باشد، کارآفرینان جوان و کسانی مانند زاکربرگ، گیتس و جابز هم "یکشبه" ثروتمند شدند، ولی این ثروت زندگی بسیاری دیگر را هم بهتر کرده است. ضریب جینی چین در 1980 برابر با 0.16 بود، در سال 2014 به 0.55 رسید و نابرابری شدیدی را تجربه کرد، ولی کیست که ندارد نابرابری در ثروت چقدر بهتر از برابری در فقر است! از آن سو ضریب جینی بریتانیا بعد از بحران مالی 2008 کاهش یافت؛ ولی بعید است بتوان آن را دستاورد مثبتی تلقی کرد. یادمان نرود ضریب جینی شوروی هم در دهه 1980 چیزی نزدیک به 0.26 بود که رقمی ایده ال به شمار می آمد.
والتر شیدل در کتاب پرسروصدا خودش به نام "برابرسازهای عظیم" نشان می دهد در طول تاریخ آنچه که نابرابری اقتصادی را از بین برده است عمدتا جنگ های بزرگ و خشونت ها، قحطی و بیماری های کشنده فراگیر و مانند آن بوده است، فاجعه مرگ سیاه و از بین رفتن 25 درصد جمعیت در اروپا از طاعون یاد می کند که کاهش کارگر برای کار در مزارع را همراه داشت و البته بالاتر رفتن درآمد آنها و کاهش نابرابری انجامید، مواردی مانند جنگ های جهانی و مانند آن هم نمونه های دیگری است.
صحبت این نیست که افزایش نابرابری چیز خوبی است، بلکه باید بین نابرابری خوب و بد تفاوت گذاشت و علت ها را از هم تفکیک کرد. مسئله اصلی نابرابری نیست، بلکه "ناعادلانه" بودن آنست، باید علل بروز نابرابری های "بد" مانند فساد و نورچشمی بازی و حمایت های دولتی و رانت ها را از بین برد، ولی در مورد نابرابری های خوب قضیه متفاوت می شود. با گرفتن اموال همه ثروتمندان یک کشور و تبعید آنها البته جامعه برابرتر می شود، ولی آیا مطلوب است؟
نابرابری های "خوب" برای رشد هر جامعه لازم اند؛ دولت های به جای فضولی در توزیع ثروت و رابین هود بازی بهتر است برای عملکرد بازار و رقابت جا را خالی کنند؛ بازار منطق کارایی با هدف بالا بردن استانداردهای زندگی بسیار بهتر از بوروکرات های دولتی عمل می کند. تجربه تاریخی نشان می دهد که بازارها در بهبود وضع فقیرترین های یک جامعه هم بسیار موثرتر از مداخله های دولتی عمل می کنند؛ خیلی ها ترجیح می دهند بین فقیر بودن در یک کشور با نابرابری بالا مانند سنگاپور و فقیر بودن در کشوری برابرتر مانند ونزوئلا، اولی را انتخاب کنند. خلاصه که نابرابری شاید چیز خوبی نباشد، ولی وسواس زیادی به کاهش آن به هر طریقی بی تردید چیز بدتری است، والله اعلم./ راهبرد
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 امیرحسین خالقی
خیلی از متفکران جهان معتقدند که نابرابری درآمدها در جامعه همیشه بد است و باید با مداخله دولت ها از شر آنها رها شد؛ اما انگس دیتون، نوبلیست اقتصاد، می گوید درست است که نابرابری می تواند نشانه ای از برخی معضلات اجتماعی باشد، ولی از آن سو می تواند نشانه پیشرفت هم تلقی شود و گاهی برخی راهکارهایی که برای درمان آن پیشنهاد می کنند از خود بیماری بدتر است!
شاخص هایی مثل ضریب جینی که اختلاف درآمد/ثروت دهک های بالایی از پایینی را اندازه گیری می کنند برای نشان دادن تغییر نابرابری در کشورها استفاده می شوند (دامنه ضریب جینی بین 0 و 1 است و اعداد نزدیک به 1 نشانه نابرابری بیشتراند)، اما به تنهایی نمی توان از بالا بودن نابرابری بر اساس این قبیل شاخص ها حکم کلی صادر کرد، در نمونه های مثل آفریقای جنوبی این نابرابری به دلایل تاریخی وجود داشته است، فساد و نورچشمی بازی و بسیاری مسائل دیگر آن را باعث شده اند. بدیهی است که این نابرابری پدیده مثبتی نیست.
اما قضیه سوی دیگری هم دارد، این نابرابری می تواند از کارآفرینی و تجارت و فعالیت های مفیدی از این دست حاصل شده باشد، کارآفرینان جوان و کسانی مانند زاکربرگ، گیتس و جابز هم "یکشبه" ثروتمند شدند، ولی این ثروت زندگی بسیاری دیگر را هم بهتر کرده است. ضریب جینی چین در 1980 برابر با 0.16 بود، در سال 2014 به 0.55 رسید و نابرابری شدیدی را تجربه کرد، ولی کیست که ندارد نابرابری در ثروت چقدر بهتر از برابری در فقر است! از آن سو ضریب جینی بریتانیا بعد از بحران مالی 2008 کاهش یافت؛ ولی بعید است بتوان آن را دستاورد مثبتی تلقی کرد. یادمان نرود ضریب جینی شوروی هم در دهه 1980 چیزی نزدیک به 0.26 بود که رقمی ایده ال به شمار می آمد.
والتر شیدل در کتاب پرسروصدا خودش به نام "برابرسازهای عظیم" نشان می دهد در طول تاریخ آنچه که نابرابری اقتصادی را از بین برده است عمدتا جنگ های بزرگ و خشونت ها، قحطی و بیماری های کشنده فراگیر و مانند آن بوده است، فاجعه مرگ سیاه و از بین رفتن 25 درصد جمعیت در اروپا از طاعون یاد می کند که کاهش کارگر برای کار در مزارع را همراه داشت و البته بالاتر رفتن درآمد آنها و کاهش نابرابری انجامید، مواردی مانند جنگ های جهانی و مانند آن هم نمونه های دیگری است.
صحبت این نیست که افزایش نابرابری چیز خوبی است، بلکه باید بین نابرابری خوب و بد تفاوت گذاشت و علت ها را از هم تفکیک کرد. مسئله اصلی نابرابری نیست، بلکه "ناعادلانه" بودن آنست، باید علل بروز نابرابری های "بد" مانند فساد و نورچشمی بازی و حمایت های دولتی و رانت ها را از بین برد، ولی در مورد نابرابری های خوب قضیه متفاوت می شود. با گرفتن اموال همه ثروتمندان یک کشور و تبعید آنها البته جامعه برابرتر می شود، ولی آیا مطلوب است؟
نابرابری های "خوب" برای رشد هر جامعه لازم اند؛ دولت های به جای فضولی در توزیع ثروت و رابین هود بازی بهتر است برای عملکرد بازار و رقابت جا را خالی کنند؛ بازار منطق کارایی با هدف بالا بردن استانداردهای زندگی بسیار بهتر از بوروکرات های دولتی عمل می کند. تجربه تاریخی نشان می دهد که بازارها در بهبود وضع فقیرترین های یک جامعه هم بسیار موثرتر از مداخله های دولتی عمل می کنند؛ خیلی ها ترجیح می دهند بین فقیر بودن در یک کشور با نابرابری بالا مانند سنگاپور و فقیر بودن در کشوری برابرتر مانند ونزوئلا، اولی را انتخاب کنند. خلاصه که نابرابری شاید چیز خوبی نباشد، ولی وسواس زیادی به کاهش آن به هر طریقی بی تردید چیز بدتری است، والله اعلم./ راهبرد
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
🔹پدر پولدار ؟
✍🏻 وحید قربانی
یکی از حوزه های جذاب در علم اقتصاد، اقتصاد بازار کار است که البته در عین اهمیت بسیار بالا ،در ایران ولی بسیار کم به آن پرداخته می شود. تحقیقات این حوزه پویایی های بازار کار را مورد توجه قرار می دهد.
شاید نتیجه یکی از این تحقیقات که در سال 2018 و توسط اداره ملی تحقیقات اقتصادی امریکا
NATIONAL BUREAU OF ECONOMIC RESEARCH
منتشر شده، جذابیت این حوزه را برایتان بیشتر نمایان کند.
محققان در این مطالعه عنوان کرده اند که جذب شدن در بازار کار یا همان تقاضای کار تابعی از سه عامل مهم است. سرمایه اجتماعی و مهارتی که در طی زندگی کسب می کنید، محیط اقتصادی و یا همان وضعیت اقتصادی و همینطور آی کیو. و یا موهبت های ذاتی و هوش افراد؛
نتیجه این مطالعه نشان داده که افرادی که از خانواده های پولدارتری هستند با موفقیت بیشتری نسبت به افرادی که هوش بالاتری دارند از دانشگاه فارغ التحصیل می شوند و نمره های بالاتری را کسب می کنند و در بازار کار موفق تر هستند و مطرح می کنند که از خانواده پولداری متولد شدن بهتر از متولد شدن در یک خانواده باهوش است! شاید ریشه این مسئله در نظام اقتصاد سرمایه داری امریکا باشد . به هر حال این نتیجه که یافته یک تحقیق علمی منسجم و استاندارد بین المللی است بسیار جالب است.
همیشه به طنز این مسئله در کشور و در بین بیشتر افراد مطرح می شود که متولد شدن از یک خانواده پولدار منجر به موفقیت بیشتری میشود و یا اینکه همیشه می گوییم پول بهتر است یا ثروت؛ حال همین موضوع را یک تحقیق علمی البته در یک جامعه با شرایط خاص بررسی کرده است. شاید در جوامع دیگری این نتیجه رد شود ولی در امریکا تایید شده است. شاید دوستان علاقمند به این حوزه این مطالعه را بتوانند در ایران گسترش دهند. متن اصلی مقاله و نمودارها ⬇️/ صفیر مهان
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 وحید قربانی
یکی از حوزه های جذاب در علم اقتصاد، اقتصاد بازار کار است که البته در عین اهمیت بسیار بالا ،در ایران ولی بسیار کم به آن پرداخته می شود. تحقیقات این حوزه پویایی های بازار کار را مورد توجه قرار می دهد.
شاید نتیجه یکی از این تحقیقات که در سال 2018 و توسط اداره ملی تحقیقات اقتصادی امریکا
NATIONAL BUREAU OF ECONOMIC RESEARCH
منتشر شده، جذابیت این حوزه را برایتان بیشتر نمایان کند.
محققان در این مطالعه عنوان کرده اند که جذب شدن در بازار کار یا همان تقاضای کار تابعی از سه عامل مهم است. سرمایه اجتماعی و مهارتی که در طی زندگی کسب می کنید، محیط اقتصادی و یا همان وضعیت اقتصادی و همینطور آی کیو. و یا موهبت های ذاتی و هوش افراد؛
نتیجه این مطالعه نشان داده که افرادی که از خانواده های پولدارتری هستند با موفقیت بیشتری نسبت به افرادی که هوش بالاتری دارند از دانشگاه فارغ التحصیل می شوند و نمره های بالاتری را کسب می کنند و در بازار کار موفق تر هستند و مطرح می کنند که از خانواده پولداری متولد شدن بهتر از متولد شدن در یک خانواده باهوش است! شاید ریشه این مسئله در نظام اقتصاد سرمایه داری امریکا باشد . به هر حال این نتیجه که یافته یک تحقیق علمی منسجم و استاندارد بین المللی است بسیار جالب است.
همیشه به طنز این مسئله در کشور و در بین بیشتر افراد مطرح می شود که متولد شدن از یک خانواده پولدار منجر به موفقیت بیشتری میشود و یا اینکه همیشه می گوییم پول بهتر است یا ثروت؛ حال همین موضوع را یک تحقیق علمی البته در یک جامعه با شرایط خاص بررسی کرده است. شاید در جوامع دیگری این نتیجه رد شود ولی در امریکا تایید شده است. شاید دوستان علاقمند به این حوزه این مطالعه را بتوانند در ایران گسترش دهند. متن اصلی مقاله و نمودارها ⬇️/ صفیر مهان
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
2018-papageorge.pdf
1.2 MB
GENES, EDUCATION, AND LABOR MARKET OUTCOMES: EVIDENCE FROM THE HEALTH AND RETIREMENT STUDY
2018
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
2018
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
🔹 بحران اقتصادی جدید؟ هفت ریسک اصلی
آیا جهان با یک بحران اقتصادی جدید روبهروست؟ نشانههای یک بحران جدید رو به افزایش است. اما چه تهدیدهایی و از کدام سو اقتصاد جهان را ممکن است به مخاطره بیندازد؟
۱- میزان بالای بدهی
از سال ۲۰۰۸ میزان بدهی جهانی ۶۰ درصد افزایش یافته است. در مجموع در بخشهای عمومی و خصوصی حفرهای پدید آمده که تنها با ۱۸۲ تریلیون دلار (۱۵۸ تریلیون یورو) پر میشود. اکنون سوال این است که آیا اصولا سرمایهای باقی مانده که پیامدهای یک بحران اقتصادی جدید را کاهش دهد.
۲- بیثباتی اقتصادهای نوظهور
اقتصادهای نوظهور حدود ۴۰ درصد اقتصاد جهانی را شکل میدهند، اما آنها سخت شکنندهاند. اقتصاد بسیاری از این کشورها متکی به کمکهای خارجی و از جمله کمکهای اختصاص یافته دلاری است. وقتی نرخ بهره در آمریکا بالا میرود این نظام اقتصادی بر بنیانی لرزان قرار میگیرد. اقتصاد امروز آرژانتین و ترکیه نمونهای از این وضعیت است.
US economy to peak soon -۳
دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا، هنوز میتواند با تعرفههای مالیاتی و موانع تجاری باعث شکوفایی اقتصاد آمریکا شود، اما شرکتهای بزرگ با توجه به عدم اطمینان فزاینده، به طور روزافزونی از سرمایهگذاریهای بزرگ در آمریکا خودداری میکنند. صندوق بینالمللی پول بر این باور است که از سال آینده به بعد، و پس از نقطه اوجی که اقتصاد در سال ۲۰۱۸ بدان رسید، روند رشد آهنگی کندتر خواهد یافت.
۴- جنگ تجاری
گوشت و سبزیجات از آمریکا، آهن، منسوجبات و تکنولوژی از چین. واشنگتن و پکن، تعرفههای گمرکی محصولاتی به ارزش ۳۶۰ میلیارد دلار را افزایش دادهاند. طبق برآورد صندوق بینالمللی پول، این اقدام تا کنون ۰.۹ درصد از تولید ناخالص ملی آمریکا و ۰.۶ درصد از تولید ناخالص ملی چین را کاهش داده است. اگر جنگ تجاری میان کشورها بالا بگیرد، میزان تجارت جهانی ۱۷.۵ درصد کاهش خواهد یافت.
۵- بانکهای ورشکسته
بانکهای سایه در معادلات مالی بیرون از بخش سازمانیافته و قاعدهمند بانکداری درگیرند. ماریو دراگی، رییس بانک مرکزی اروپا میگوید که چنین بانکهایی ۴۰ درصد نظام مالی اروپا را تشکیل میدهند. حتی بسیاری از بانکهای رسمی و قانونی حاشیه امن بسیار کوچکی برای مقابله با یک بحران اقتصادی دارند. برخیها مایل هستند درسی را که ده سال پیش از فروپاشی بانک لمان برادرز آمریکا گرفته شد، نادیده بگیرند.
۶- برگزیت سخت
مهلت رو به پایان است اما هنوز هیچ توافقی بر سر چگونگی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در ماه مارس سال ۲۰۱۹ به دست نیامده است. بدون توافقی بر سر تجارت آزاد، تنها شرکتهای آلمانی باید سالانه بیش از سه میلیارد یورو تعرفه گمرکی بپردازند. مراقبتهای مرزی میتواند رساندن به موقع کالا را به مخاطره بیندازد و خودروسازانی مثل نیسان، تویوتا و بی ام و احتمالا باید کارخانههای خود را در بریتانیا تعطیل کنند.
۷- سیاست دولت ایتالیا
آیا شاهد بحران تازهای در منطقه یورو خواهیم بود؟ با وجود آنکه ایتالیا با ۲.۴ تریلیون یورو بدهکارترین کشور اتحادیه اروپاست، اما احزاب پوپولیست این کشور در پی نظام هماهنگ درآمد و کاهش سن بازنشستگی هستند. نسبت بدهی دولت ایتالیا به درآمد ناخالص ملی، به مرز بحران آفرینی رسیده است: ۱۳۰ درصد. یونان، که پیشتر دچار بحران مشابهی بود تازه به بازار سرمایه بازگشته و می کوشد خود را از شر وامهای مسموم رها کند./ دویچه وله فارسی
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
آیا جهان با یک بحران اقتصادی جدید روبهروست؟ نشانههای یک بحران جدید رو به افزایش است. اما چه تهدیدهایی و از کدام سو اقتصاد جهان را ممکن است به مخاطره بیندازد؟
۱- میزان بالای بدهی
از سال ۲۰۰۸ میزان بدهی جهانی ۶۰ درصد افزایش یافته است. در مجموع در بخشهای عمومی و خصوصی حفرهای پدید آمده که تنها با ۱۸۲ تریلیون دلار (۱۵۸ تریلیون یورو) پر میشود. اکنون سوال این است که آیا اصولا سرمایهای باقی مانده که پیامدهای یک بحران اقتصادی جدید را کاهش دهد.
۲- بیثباتی اقتصادهای نوظهور
اقتصادهای نوظهور حدود ۴۰ درصد اقتصاد جهانی را شکل میدهند، اما آنها سخت شکنندهاند. اقتصاد بسیاری از این کشورها متکی به کمکهای خارجی و از جمله کمکهای اختصاص یافته دلاری است. وقتی نرخ بهره در آمریکا بالا میرود این نظام اقتصادی بر بنیانی لرزان قرار میگیرد. اقتصاد امروز آرژانتین و ترکیه نمونهای از این وضعیت است.
US economy to peak soon -۳
دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا، هنوز میتواند با تعرفههای مالیاتی و موانع تجاری باعث شکوفایی اقتصاد آمریکا شود، اما شرکتهای بزرگ با توجه به عدم اطمینان فزاینده، به طور روزافزونی از سرمایهگذاریهای بزرگ در آمریکا خودداری میکنند. صندوق بینالمللی پول بر این باور است که از سال آینده به بعد، و پس از نقطه اوجی که اقتصاد در سال ۲۰۱۸ بدان رسید، روند رشد آهنگی کندتر خواهد یافت.
۴- جنگ تجاری
گوشت و سبزیجات از آمریکا، آهن، منسوجبات و تکنولوژی از چین. واشنگتن و پکن، تعرفههای گمرکی محصولاتی به ارزش ۳۶۰ میلیارد دلار را افزایش دادهاند. طبق برآورد صندوق بینالمللی پول، این اقدام تا کنون ۰.۹ درصد از تولید ناخالص ملی آمریکا و ۰.۶ درصد از تولید ناخالص ملی چین را کاهش داده است. اگر جنگ تجاری میان کشورها بالا بگیرد، میزان تجارت جهانی ۱۷.۵ درصد کاهش خواهد یافت.
۵- بانکهای ورشکسته
بانکهای سایه در معادلات مالی بیرون از بخش سازمانیافته و قاعدهمند بانکداری درگیرند. ماریو دراگی، رییس بانک مرکزی اروپا میگوید که چنین بانکهایی ۴۰ درصد نظام مالی اروپا را تشکیل میدهند. حتی بسیاری از بانکهای رسمی و قانونی حاشیه امن بسیار کوچکی برای مقابله با یک بحران اقتصادی دارند. برخیها مایل هستند درسی را که ده سال پیش از فروپاشی بانک لمان برادرز آمریکا گرفته شد، نادیده بگیرند.
۶- برگزیت سخت
مهلت رو به پایان است اما هنوز هیچ توافقی بر سر چگونگی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در ماه مارس سال ۲۰۱۹ به دست نیامده است. بدون توافقی بر سر تجارت آزاد، تنها شرکتهای آلمانی باید سالانه بیش از سه میلیارد یورو تعرفه گمرکی بپردازند. مراقبتهای مرزی میتواند رساندن به موقع کالا را به مخاطره بیندازد و خودروسازانی مثل نیسان، تویوتا و بی ام و احتمالا باید کارخانههای خود را در بریتانیا تعطیل کنند.
۷- سیاست دولت ایتالیا
آیا شاهد بحران تازهای در منطقه یورو خواهیم بود؟ با وجود آنکه ایتالیا با ۲.۴ تریلیون یورو بدهکارترین کشور اتحادیه اروپاست، اما احزاب پوپولیست این کشور در پی نظام هماهنگ درآمد و کاهش سن بازنشستگی هستند. نسبت بدهی دولت ایتالیا به درآمد ناخالص ملی، به مرز بحران آفرینی رسیده است: ۱۳۰ درصد. یونان، که پیشتر دچار بحران مشابهی بود تازه به بازار سرمایه بازگشته و می کوشد خود را از شر وامهای مسموم رها کند./ دویچه وله فارسی
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم آموزش R
قسمت هشتاد و دوم
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
قسمت هشتاد و دوم
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم: چرا پولدارها پولدارتر و فقیرها فقیرتر میشوند؟
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
جدیدترین شماره ازهفته نامه معتبر خبری تایم
Time
نسخه بین الملل|22 اکتبر 2018|54 صفحه
دانلود درپست بعدی 👇🏻
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
Time
نسخه بین الملل|22 اکتبر 2018|54 صفحه
دانلود درپست بعدی 👇🏻
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
🆔 آی دی ثبت نام:
@saramad_hrd_co
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
@saramad_hrd_co
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg