✅تحلیلهای موجود تا چه اندازه با واقعیتها تطابق دارد؟
✍🏻 سید مهدی ناجی
در اینکه وضعیت فعلی اقتصاد ایران مطلوب نیست، تردیدی وجود ندارد. از مردم کوچه و خیابان که در این اوضاع نامناسب زندگی میکنند تا مدیران عالی کشور که صرفا از اخبار آن مطلع میشوند، همه میدانند که حال اقتصاد خوب نیست! اما آیا صاحبان قدرت و تصمیمگیرندگان اصلی اقتصادی درک و تحلیل روشنی از علل و عوامل به وجود آمدن وضع موجود دارند؟
برای پاسخ به این سوال، فردی را در نظر بگیرید که دانش و تحلیلی از علم اقتصاد ندارد و میخواهد با مراجعه به سخنان مسوولان منتخب و منتصب کشور کشف کند واقعا چرا قطار اقتصاد ایران روی ریل خودش نیست؟! جمعبندی چنین فردی چه خواهد بود؟ این فرد احیانا به این نتیجه خواهد رسید که بهرغم اینکه اغلب مولفههای اقتصادی در کشور در وضعیت مناسبی هستند، سه عامل مانع میشوند تا شیرینی وضعیت مطلوب اقتصاد به کام مردم بنشیند:
اول سوداگرانی که با فعالیتهای خود باعث اختلال در روند طبیعی اقتصاد میشوند؛
دوم، عوامل روانی که موجب رفتارهای غیرمعقول و خارج از قاعده هستند
و سوم، سنگاندازیهای دشمنان خارجی که با ابزارهایی مثل تحریم تلاش دارند مردم را ناامید کنند؛ اما واقعا اینگونه تحلیلها تا چه اندازه با واقعیت سازگار است؟
سوداگری: برخلاف تصور عامه، سوداگری رفتاری طبیعی است. این نه منطقی است و نه ممکن است که انتظار داشته باشیم افراد جامعه در هر لحظه پیگیر تبعات اجتماعی رفتار خود باشند. هر فرد طبعا منافع خود و خانوادهاش را بر دیگران ترجیح میدهد. مفهوم «بازار» نیز در واقع در بستر همین رفتار طبیعی انسان معنا مییابد.اما آیا این ویژگی طبیعی انسانها همیشه برای جامعه مفید است. ابدا! در چنین شرایطی لازم است سیاستگذار به جای توسل به روشهای بگیر و ببند و نصیحت، علل شکست بازار را شناسایی و در رفع آن بکوشد. چگونه ممکن است کالایی که ارزش بازاری آن ۷ هزار تومان است،به سادگی قابل ذخیره است و قدرت نقدینگی بالایی دارد را با قیمت ۴۲۰۰ تومان عرضه کنیم و انتظار داشته باشیم مردم برای بهدست آوردن آن هجوم نیاورند و در عوض در پروژههای تولیدی سرمایهگذاری کنند؟ چگونه میتوان بدون توجه به پیوند سیل مخرب نقدینگی با نااطمینانی و بیاعتمادی نسبت از آینده، به مردم توصیه کرد آرام و صبور باشند؟ چگونه میتوان با یک سیاست خام، بهشتی برای فعالیتهای سوداگرانه ایجاد کرد و از سوی دیگر با نیروی انتظامی و قوه قضائیه به مبارزه با سوداگران رفت. اولین راه مبارزه با قاچاق و سوداگریهای نامطلوب اتخاذ تصمیماتی است که انگیزه اینگونه فعالیتها را کاهش و جایگزینهای جذابتری پیش روی مردم بگذارد. عوامل روانی آنچه مکررا در تحلیل و سخنان مسوولان دیده میشود این است که گویی وضعیت روانی جامعه را متغیری غیراقتصادی میبینند؛ نمیتوان با به رسمیت نشناختن عامل روانی و اتکا بر چند متغیر انتخاب شده، حال اقتصاد را مساعد جلوه داد. اصرار بر چنین رویکردهایی حاصلی جز بدتر شدن وضع موجود و تخریب جدی اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی باقیمانده دولت نخواهد داشت. نباید فراموش کرد وضعیت روانی جامعه میتواند نتیجه عملکردحاکمیت باشد. وقتی وعدههای متعدد دولتمردان و پیشبینیهای صریح و قاطع آنان یکی پس از دیگری توسط رخدادهای واقعی و رفتار بازارها و قیمتها نقض میشود، وقتی سیاستهای نادرست پولی و ارزی و بودجهای و حتی سیاستهای فرااقتصادی حاکمیت نتوانسته مردم را مجاب کند که اوضاع واقعا به سمت بهبود در حرکت است، طبیعی است جامعه نگران و سردرگم شود و بی توجه به توصیه مدیران ، سعی کند خود راهی برای تسکین و تخفیف خطرات احتمالی که احساس میکند با آن روبهرو خواهد شد، بیابد.
تحریم: تحریمهای اقتصادی از جهات مختلف تاثیرات جدی بر اقتصاد کشور دارد. بهنظر میرسد برخی از تصمیمگیران به این جمعبندی رسیدهاند که چون شرایط تحریمی شرایطی نامتعارف در اقتصاد است، علم اقتصاد از تحلیل و ارائه راهکار در این شرایط عاجز است. این تحلیل آنها را مجاب میکند تا برای حل مسائل اقتصادی موجود به جای تکیه بر علم اقتصاد و اقتصاددانان، به قوه خلاقه خود تکیه کنند و مملکت را با تجربهآموزی و کوشش و خطا اداره کنند. در حالی که شرایط ویژه تحریمها، وضعیت اقتصاد کشور را ، بهعنوان یک مورد تحت مطالعه، از قلمرو علم اقتصاد خارج نمیکند. این شرایط صرفا قیود جدیدی به مسائل اقتصادی کشور میافزاید. قیودی که هرچند حل مساله را به مراتب دشوارتر و پیچیدهتر میکند. باید بپذیریم، برای حل یک مساله اقتصادی، هر چقدر هم دشوار و پیچیده، باید به اقتصاد و اقتصاددانان اعتماد کنیم. در غیر این صورت به دشمنی حمله میکنیم که وجود خارجی ندارد و با دوستی همراه میشویم که دانایی لازم را ندارد.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUB
✍🏻 سید مهدی ناجی
در اینکه وضعیت فعلی اقتصاد ایران مطلوب نیست، تردیدی وجود ندارد. از مردم کوچه و خیابان که در این اوضاع نامناسب زندگی میکنند تا مدیران عالی کشور که صرفا از اخبار آن مطلع میشوند، همه میدانند که حال اقتصاد خوب نیست! اما آیا صاحبان قدرت و تصمیمگیرندگان اصلی اقتصادی درک و تحلیل روشنی از علل و عوامل به وجود آمدن وضع موجود دارند؟
برای پاسخ به این سوال، فردی را در نظر بگیرید که دانش و تحلیلی از علم اقتصاد ندارد و میخواهد با مراجعه به سخنان مسوولان منتخب و منتصب کشور کشف کند واقعا چرا قطار اقتصاد ایران روی ریل خودش نیست؟! جمعبندی چنین فردی چه خواهد بود؟ این فرد احیانا به این نتیجه خواهد رسید که بهرغم اینکه اغلب مولفههای اقتصادی در کشور در وضعیت مناسبی هستند، سه عامل مانع میشوند تا شیرینی وضعیت مطلوب اقتصاد به کام مردم بنشیند:
اول سوداگرانی که با فعالیتهای خود باعث اختلال در روند طبیعی اقتصاد میشوند؛
دوم، عوامل روانی که موجب رفتارهای غیرمعقول و خارج از قاعده هستند
و سوم، سنگاندازیهای دشمنان خارجی که با ابزارهایی مثل تحریم تلاش دارند مردم را ناامید کنند؛ اما واقعا اینگونه تحلیلها تا چه اندازه با واقعیت سازگار است؟
سوداگری: برخلاف تصور عامه، سوداگری رفتاری طبیعی است. این نه منطقی است و نه ممکن است که انتظار داشته باشیم افراد جامعه در هر لحظه پیگیر تبعات اجتماعی رفتار خود باشند. هر فرد طبعا منافع خود و خانوادهاش را بر دیگران ترجیح میدهد. مفهوم «بازار» نیز در واقع در بستر همین رفتار طبیعی انسان معنا مییابد.اما آیا این ویژگی طبیعی انسانها همیشه برای جامعه مفید است. ابدا! در چنین شرایطی لازم است سیاستگذار به جای توسل به روشهای بگیر و ببند و نصیحت، علل شکست بازار را شناسایی و در رفع آن بکوشد. چگونه ممکن است کالایی که ارزش بازاری آن ۷ هزار تومان است،به سادگی قابل ذخیره است و قدرت نقدینگی بالایی دارد را با قیمت ۴۲۰۰ تومان عرضه کنیم و انتظار داشته باشیم مردم برای بهدست آوردن آن هجوم نیاورند و در عوض در پروژههای تولیدی سرمایهگذاری کنند؟ چگونه میتوان بدون توجه به پیوند سیل مخرب نقدینگی با نااطمینانی و بیاعتمادی نسبت از آینده، به مردم توصیه کرد آرام و صبور باشند؟ چگونه میتوان با یک سیاست خام، بهشتی برای فعالیتهای سوداگرانه ایجاد کرد و از سوی دیگر با نیروی انتظامی و قوه قضائیه به مبارزه با سوداگران رفت. اولین راه مبارزه با قاچاق و سوداگریهای نامطلوب اتخاذ تصمیماتی است که انگیزه اینگونه فعالیتها را کاهش و جایگزینهای جذابتری پیش روی مردم بگذارد. عوامل روانی آنچه مکررا در تحلیل و سخنان مسوولان دیده میشود این است که گویی وضعیت روانی جامعه را متغیری غیراقتصادی میبینند؛ نمیتوان با به رسمیت نشناختن عامل روانی و اتکا بر چند متغیر انتخاب شده، حال اقتصاد را مساعد جلوه داد. اصرار بر چنین رویکردهایی حاصلی جز بدتر شدن وضع موجود و تخریب جدی اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی باقیمانده دولت نخواهد داشت. نباید فراموش کرد وضعیت روانی جامعه میتواند نتیجه عملکردحاکمیت باشد. وقتی وعدههای متعدد دولتمردان و پیشبینیهای صریح و قاطع آنان یکی پس از دیگری توسط رخدادهای واقعی و رفتار بازارها و قیمتها نقض میشود، وقتی سیاستهای نادرست پولی و ارزی و بودجهای و حتی سیاستهای فرااقتصادی حاکمیت نتوانسته مردم را مجاب کند که اوضاع واقعا به سمت بهبود در حرکت است، طبیعی است جامعه نگران و سردرگم شود و بی توجه به توصیه مدیران ، سعی کند خود راهی برای تسکین و تخفیف خطرات احتمالی که احساس میکند با آن روبهرو خواهد شد، بیابد.
تحریم: تحریمهای اقتصادی از جهات مختلف تاثیرات جدی بر اقتصاد کشور دارد. بهنظر میرسد برخی از تصمیمگیران به این جمعبندی رسیدهاند که چون شرایط تحریمی شرایطی نامتعارف در اقتصاد است، علم اقتصاد از تحلیل و ارائه راهکار در این شرایط عاجز است. این تحلیل آنها را مجاب میکند تا برای حل مسائل اقتصادی موجود به جای تکیه بر علم اقتصاد و اقتصاددانان، به قوه خلاقه خود تکیه کنند و مملکت را با تجربهآموزی و کوشش و خطا اداره کنند. در حالی که شرایط ویژه تحریمها، وضعیت اقتصاد کشور را ، بهعنوان یک مورد تحت مطالعه، از قلمرو علم اقتصاد خارج نمیکند. این شرایط صرفا قیود جدیدی به مسائل اقتصادی کشور میافزاید. قیودی که هرچند حل مساله را به مراتب دشوارتر و پیچیدهتر میکند. باید بپذیریم، برای حل یک مساله اقتصادی، هر چقدر هم دشوار و پیچیده، باید به اقتصاد و اقتصاددانان اعتماد کنیم. در غیر این صورت به دشمنی حمله میکنیم که وجود خارجی ندارد و با دوستی همراه میشویم که دانایی لازم را ندارد.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUB
✅ سوء تفاهمی به نام مالیات
✍🏻 محسن جلال پور
مالیات در ایران از قدیم چرخه معیوبی داشته و هیچ دولتی در اصلاح آن موفق نبوده است. یا کارکردش مبتنی بر قواعد علم اقتصاد و اصول سیاست مالی نبوده یا اندازه و میزانش تناسب نداشته یا چرخهاش معیوب بوده یا در ذهن دولتها صرفا ابزار تأمین کسری بودجه بوده است. از همه مهمتر اینکه در خیلی از کشورها مالیات عموما صرف بازتوزیع درآمدها با هدف کاهش فقر و افزایش رفاه میشود،در ایران اما مالیات را بیشتر صرف هزینههای جاری دولت میکنند.
اجازه بدهید به عنوان فعال اقتصادی نظرم را درباره نارسایی های مالیاتی کشور بیان کنم.
مالیات برای مالیات دهنده ایرانی دو ایراد اساسی دارد:
یکی چرخه گرفتن مالیات است و دیگری نحوه هزینه کرد آن.
در حال حاضر به نظر میرسد بیش از 60 درصد اقتصادایران از پرداخت مالیات طفره میرود. در این چرخه معیوب،صرفا حقوقبگیران و فعالان اقتصادی که فعالیت شفاف و قانونی دارند مجبور به پرداخت مالیات هستند اما آنها که فعالیت غیررسمی و زیرزمینی دارند،عموما از پرداخت مالیات میگریزند. گذشته از آن به نظرم ایران تنها کشوری است که افراد برای پرداخت مالیات ناچارند در صف بایستند و زمان و هزینه زیادی صرف آن کنند.
در عین حال بیعدالتی درسیاستگذاری و دریافت مالیات در کنار نظام اداری معیوب و احتمالا فاسد و بروکراسی پیچیده و مندرس، منجر به دشوار شدن فضای کسب وکار در کشور شده و انگیزه فعالیت اقتصادی سالم را از فعالان اقتصادی گرفته است.یک فعال اقتصادی که علاقه دارد سالم فعالیت کند،قطعا با موانع زیادی مواجه است که نظام مالیاتی یکی ازآنهاست.
نحوه محاسبه مالیات هم به گونهای نیست که با واقعیتهای اقتصادی کشور همخوانی داشته باشد.این چرخه معیوب باعث افزایش پنهانکاری و فرار مؤدیان شده و دروغ و تقلب را در بخش خصوصی افزایش داده است.
نکته ناامیدکننده این است که در این چرخه معیوب، فردی که مسائل مالیاش را شفاف و علنی کند عملا بازنده میشود، بنابراین به سمت پنهان کاری بیشتر حرکت میکند.طرفه آنکه در نظام مالیاتی ما اصل بر خلافگویی افراد است مگر اینکه ثابت کند که درست میگوید. در حالی که در کشورهایی که نظام مالیاتی کارآمدی دارند،اصل بر درست گویی افراد است مگر آنکه خلافش ثابت شود.
نکته قابل توجه دیگر این است که در نظام مالیاتی ایران احتمال زیان مالیاتدهنده به دلایلی که اشاره کردم خیلی بیشتر از جریمه مالیات گریز است. به این معنی که در کشور ما فردی که مالیاتش را با تأخیر میپردازد،جریمههایش نیز بخشیده میشود، اما فردی که مالیات را به موقع پرداخت میکند، پاداش خوشحسابی نمیگیرد.
این نارساییها را کنار نحوه و محل هزینه کرد درآمدهای مالیاتی بگذارید.
یکی از اساسیترین نقصهای نظام مالیاتی در کشور ما این است که مالیاتدهنده واقعاً نمیداند مالیات پرداختیاش کجا مصرف میشود.
فردی که مالیات میپردازد همیشه این دغدغه را دارد که دولت درآمدهای مالیاتی را کجا خرج میکند. از آنجا که اساسا مأموریت بازتوزیع منابع با هدف کاهش فقر در نظام بودجهریزی کشور پیش بینی نشده، مالیات دهنده نسبت به نحوه هزینه کرد درآمدهای مالیاتی مشکوک و نگران است.
به گمانم ایران تنها کشوری است که در آن فعالان اقتصادی مالیات میپردازند تا دولتی که مالیات میگیرد برای کسب وکار آنها مانع ایجاد کند. مالیات دهنده قطعا با خودش میگوید این چه اقتصادی است که باید در آن مالیات داد اما در مقابل،هیچ خدماتی دریافت نکرد؟
فعال بخشخصوصی مالیات میپردازد که دولت امنیت را برقرار کند،آموزش را بهبود بخشد و بهداشت را فراگیر کند. مالیات دهنده انتظار دارد دولت در عرضه خدمات عمومی حداقل استانداردها را رعایت کند در حالی که نه فقط این مسأله رعایت نمیشود که اختلاسها،فسادهای مالی و سوء استفادههای گسترده باعث میشود به این موضوع فکر کند که چرا باید مالیات پرداخت در حالی که درآمدهایش صرف خدمات عمومی نمی شود و احتمال فساد نیز در نحوه هزینه کرد درآمدهایش وجود دارد.
يكی دیگر از مشکلات نظام مالیاتی ایران، معافیتهای بی حساب و کتاب است.
در حال حاضر کشاورزی، صادرات، مناطق آزاد، تعاون،سود سپرده بانکی، نهادهای انقلابی و بنیادها،مناطق محروم،شرکتهای دانش بنیان و ....از مالیات معافند.
اغلب این معافیتها نه تنها به هدف اولیه خود منجر نشدند که به پوششی برای فرار مالیاتی بدل شدهاند.
با این همه حفره،هرگاه سیاستگذاردر صدد اصلاح قوانین برآمده، ذینفعان قدرتمند اجازه ندادهاند. این هم خود داستان مفصلی دارد.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 محسن جلال پور
مالیات در ایران از قدیم چرخه معیوبی داشته و هیچ دولتی در اصلاح آن موفق نبوده است. یا کارکردش مبتنی بر قواعد علم اقتصاد و اصول سیاست مالی نبوده یا اندازه و میزانش تناسب نداشته یا چرخهاش معیوب بوده یا در ذهن دولتها صرفا ابزار تأمین کسری بودجه بوده است. از همه مهمتر اینکه در خیلی از کشورها مالیات عموما صرف بازتوزیع درآمدها با هدف کاهش فقر و افزایش رفاه میشود،در ایران اما مالیات را بیشتر صرف هزینههای جاری دولت میکنند.
اجازه بدهید به عنوان فعال اقتصادی نظرم را درباره نارسایی های مالیاتی کشور بیان کنم.
مالیات برای مالیات دهنده ایرانی دو ایراد اساسی دارد:
یکی چرخه گرفتن مالیات است و دیگری نحوه هزینه کرد آن.
در حال حاضر به نظر میرسد بیش از 60 درصد اقتصادایران از پرداخت مالیات طفره میرود. در این چرخه معیوب،صرفا حقوقبگیران و فعالان اقتصادی که فعالیت شفاف و قانونی دارند مجبور به پرداخت مالیات هستند اما آنها که فعالیت غیررسمی و زیرزمینی دارند،عموما از پرداخت مالیات میگریزند. گذشته از آن به نظرم ایران تنها کشوری است که افراد برای پرداخت مالیات ناچارند در صف بایستند و زمان و هزینه زیادی صرف آن کنند.
در عین حال بیعدالتی درسیاستگذاری و دریافت مالیات در کنار نظام اداری معیوب و احتمالا فاسد و بروکراسی پیچیده و مندرس، منجر به دشوار شدن فضای کسب وکار در کشور شده و انگیزه فعالیت اقتصادی سالم را از فعالان اقتصادی گرفته است.یک فعال اقتصادی که علاقه دارد سالم فعالیت کند،قطعا با موانع زیادی مواجه است که نظام مالیاتی یکی ازآنهاست.
نحوه محاسبه مالیات هم به گونهای نیست که با واقعیتهای اقتصادی کشور همخوانی داشته باشد.این چرخه معیوب باعث افزایش پنهانکاری و فرار مؤدیان شده و دروغ و تقلب را در بخش خصوصی افزایش داده است.
نکته ناامیدکننده این است که در این چرخه معیوب، فردی که مسائل مالیاش را شفاف و علنی کند عملا بازنده میشود، بنابراین به سمت پنهان کاری بیشتر حرکت میکند.طرفه آنکه در نظام مالیاتی ما اصل بر خلافگویی افراد است مگر اینکه ثابت کند که درست میگوید. در حالی که در کشورهایی که نظام مالیاتی کارآمدی دارند،اصل بر درست گویی افراد است مگر آنکه خلافش ثابت شود.
نکته قابل توجه دیگر این است که در نظام مالیاتی ایران احتمال زیان مالیاتدهنده به دلایلی که اشاره کردم خیلی بیشتر از جریمه مالیات گریز است. به این معنی که در کشور ما فردی که مالیاتش را با تأخیر میپردازد،جریمههایش نیز بخشیده میشود، اما فردی که مالیات را به موقع پرداخت میکند، پاداش خوشحسابی نمیگیرد.
این نارساییها را کنار نحوه و محل هزینه کرد درآمدهای مالیاتی بگذارید.
یکی از اساسیترین نقصهای نظام مالیاتی در کشور ما این است که مالیاتدهنده واقعاً نمیداند مالیات پرداختیاش کجا مصرف میشود.
فردی که مالیات میپردازد همیشه این دغدغه را دارد که دولت درآمدهای مالیاتی را کجا خرج میکند. از آنجا که اساسا مأموریت بازتوزیع منابع با هدف کاهش فقر در نظام بودجهریزی کشور پیش بینی نشده، مالیات دهنده نسبت به نحوه هزینه کرد درآمدهای مالیاتی مشکوک و نگران است.
به گمانم ایران تنها کشوری است که در آن فعالان اقتصادی مالیات میپردازند تا دولتی که مالیات میگیرد برای کسب وکار آنها مانع ایجاد کند. مالیات دهنده قطعا با خودش میگوید این چه اقتصادی است که باید در آن مالیات داد اما در مقابل،هیچ خدماتی دریافت نکرد؟
فعال بخشخصوصی مالیات میپردازد که دولت امنیت را برقرار کند،آموزش را بهبود بخشد و بهداشت را فراگیر کند. مالیات دهنده انتظار دارد دولت در عرضه خدمات عمومی حداقل استانداردها را رعایت کند در حالی که نه فقط این مسأله رعایت نمیشود که اختلاسها،فسادهای مالی و سوء استفادههای گسترده باعث میشود به این موضوع فکر کند که چرا باید مالیات پرداخت در حالی که درآمدهایش صرف خدمات عمومی نمی شود و احتمال فساد نیز در نحوه هزینه کرد درآمدهایش وجود دارد.
يكی دیگر از مشکلات نظام مالیاتی ایران، معافیتهای بی حساب و کتاب است.
در حال حاضر کشاورزی، صادرات، مناطق آزاد، تعاون،سود سپرده بانکی، نهادهای انقلابی و بنیادها،مناطق محروم،شرکتهای دانش بنیان و ....از مالیات معافند.
اغلب این معافیتها نه تنها به هدف اولیه خود منجر نشدند که به پوششی برای فرار مالیاتی بدل شدهاند.
با این همه حفره،هرگاه سیاستگذاردر صدد اصلاح قوانین برآمده، ذینفعان قدرتمند اجازه ندادهاند. این هم خود داستان مفصلی دارد.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ فضاهای اندازه پذیری و آزمون های ریشه واحد پانل
✍🏻 مجتبی رستمی
اندازه (measure) معیاری است که بر یک سیستم مجموعه ای تعریف می شود. یک سیگما جبر در واقع فضای است که با استفاده از تئوری مجموعه ها و برخی اعمال مثل جمع پذیری و مکمل گیری در مجموعه ای نامتناهی اما شمارش پذیر از پیشامدها تعریف می شود. هر سیگما جبر یک سیستم مجموعه ای است که با تعریف یک اندازه بر روی آن به یک فضای اندازه پذیر تبدیل می شود. در تئوری کلاسیک آزمون های آماری با استفاده از افراز فضای نمونه ای براساس معیار حداقل سازی خطاهای نوع اول و دوم به شیوه ایی خاص بدست می آیند. نکته مهم در آزمون های مربوط به داده های پانل این است که این داده ها (با فرض استقلال مقاطع) با استفاده از رویکرد مقایسه چندگانه بدست می آیند. در این حالت نرخ احمتال ارتکاب خطای نوع اول را نرخ ارتکاب خطای چندگانه می نامند. در این صورت احتمال ارتکاب خطای یک آزمون ریشه واحد در سطح معنی داری مثلا 5 % با افزایش تعداد مقاطع افزایش خواهد یافت! برای اینکه این میزان خطا در همان سطح 5% ثابت بماند باید از ویژگی جمع پذیری اندازه ها استفاده شود. به طور خلاصه این ویژگی اینگونه عمل می کند که اگر 4 مقطع داشته باشیم و بخواهیم آزمون ها را در سطح معنی داری 10 درصد انجام دهیم باید آزمون را برای هر مقطع بر اساس سطح معنی داری 0.025 که از تقسیم 0.10بر 4 بدست می آید انجام دهیم. این نکته را غالبا ما زمانیکه فقط از نرم افزار استفاده می کنیم و به اینکه نرم افزار آخرین گام حل هر مسئله ایی است فکر نمی کنیم هیچگاه نمی توانیم بیاموزیم.وقتی آموختیم اقتصادسنجی علم حل مسائل واقعی زندگی است و می توانیم با آن زندگی کنیم نرم افزار به ماشین حسابی در حد ماشین حساب هایی که محاسبات روزمره را با آن انجام می دهیم تبدیل خواهد شد و از این پس ما فقط تقاضا می کنیم که هنر تشخیص و حل مسائل را یاد بگیریم چیزی که با آموزشی که در دانشگاه های ما ارائه می شود بسیار فاصله دارد.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 مجتبی رستمی
اندازه (measure) معیاری است که بر یک سیستم مجموعه ای تعریف می شود. یک سیگما جبر در واقع فضای است که با استفاده از تئوری مجموعه ها و برخی اعمال مثل جمع پذیری و مکمل گیری در مجموعه ای نامتناهی اما شمارش پذیر از پیشامدها تعریف می شود. هر سیگما جبر یک سیستم مجموعه ای است که با تعریف یک اندازه بر روی آن به یک فضای اندازه پذیر تبدیل می شود. در تئوری کلاسیک آزمون های آماری با استفاده از افراز فضای نمونه ای براساس معیار حداقل سازی خطاهای نوع اول و دوم به شیوه ایی خاص بدست می آیند. نکته مهم در آزمون های مربوط به داده های پانل این است که این داده ها (با فرض استقلال مقاطع) با استفاده از رویکرد مقایسه چندگانه بدست می آیند. در این حالت نرخ احمتال ارتکاب خطای نوع اول را نرخ ارتکاب خطای چندگانه می نامند. در این صورت احتمال ارتکاب خطای یک آزمون ریشه واحد در سطح معنی داری مثلا 5 % با افزایش تعداد مقاطع افزایش خواهد یافت! برای اینکه این میزان خطا در همان سطح 5% ثابت بماند باید از ویژگی جمع پذیری اندازه ها استفاده شود. به طور خلاصه این ویژگی اینگونه عمل می کند که اگر 4 مقطع داشته باشیم و بخواهیم آزمون ها را در سطح معنی داری 10 درصد انجام دهیم باید آزمون را برای هر مقطع بر اساس سطح معنی داری 0.025 که از تقسیم 0.10بر 4 بدست می آید انجام دهیم. این نکته را غالبا ما زمانیکه فقط از نرم افزار استفاده می کنیم و به اینکه نرم افزار آخرین گام حل هر مسئله ایی است فکر نمی کنیم هیچگاه نمی توانیم بیاموزیم.وقتی آموختیم اقتصادسنجی علم حل مسائل واقعی زندگی است و می توانیم با آن زندگی کنیم نرم افزار به ماشین حسابی در حد ماشین حساب هایی که محاسبات روزمره را با آن انجام می دهیم تبدیل خواهد شد و از این پس ما فقط تقاضا می کنیم که هنر تشخیص و حل مسائل را یاد بگیریم چیزی که با آموزشی که در دانشگاه های ما ارائه می شود بسیار فاصله دارد.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ مجوز ، نماد بیاعتمادی
✍🏻 امیر ناظمی
⭕️انتشار گیرندگان ارز
پس از ناآرامیهای تیرماه، اسامی دریافتکنندگان ارز برای واردات موبایل توسط وزیر ارتباطات اعلام شد! اسامی منتشر شده شروعکنندهی یک موج از کشفها و به دنبالش مطالبه برای پاسخگوییهای شد. هرچند در ادامه فهرست دریافتکنندگان ارز دولتی در سایر حوزهها منتشر نشد! اما فهرست حدود ۳۰٪ از ارزهای داده شده، تاکنون منتشر شده است.
اصلیترین انتقادها به این فهرستها عبارت بودند از:
⏺تفاوت قیمت میان میان فروش با قیمت ارز
⏺عدم ارتباط میان شرح فعالیت شرکتهای دریافتکنندهی ارز با فعالیت انجام شده (مثلا واردات تایر توسط یک باشگاه و ...)
⏺ارتباطات میان سهامداران شرکتهای عمده (مانند ارتباطات حقوقی و حقیق میان چند واردکنندهی موبایل)
و ما هنوز از آن ۷۰٪ دیگر بیاطلاعیم!
⭕️مطالبه شفافیت
رضا باقریاصل در یک توییتر توضیح داد: «ثبت سفارش برای دریافت ارز، تنها یکی از ۱۳۶۴ مجوزی است که دولت میدهد»!
تنها یک مجوز میتواند این همه رانت تولید کند، این همه بیاعتمادی عمومی و این همه حاشیه! تنها برای واردات خاص (مانند دارو یا گوشت) ۴۹ نوع مجوز توسط دستگاههای دولتی صادر میشود! مجوز اصلیترین ابزار توزیع رانت برای گروههای خاص است. ابزاری که اصلیترین دلیل جذابیت نفوذ در دولت است. نگاهی بیاندازیم به برخی از آمار در خصوص مجوز:
🔴۴دستگاه دولتی که بیشترین مجوز را صادر میکنند عبارتند از:
1️⃣وزارت اقتصاد: ۱۳۹ مجوز
2️⃣وزارت بهداشت: ۱۲۳ مجوز
3️⃣وزارت کشاورزی: ۱۲۱ مجوز
4️⃣وزارت فرهنگ: ۱۱۲ مجوز
🔴برای هر مجوز نیاز به تعدادی استعلام است. بیشترین استعلامها در خصوص مجوزهای زیر است:
1️⃣مجوز انتشار اوراق بدهی: ۶۰ استعلام
2️⃣مجوز تاسیس موسسه مالی و اعتباری: ۴۳ استعلام
3️⃣مجوز تاسیس آبزیپروری: ۴۱ استعلام
🔴یکی از مشکلات مشاغل جدید خصوص شرکتهای نوپا نامشخص بودن مرجع صدور مجوز است. به همین دلیل این شرکتها بارها توسط مراجع صدور مجوز مختلف مورد شکایت واقع میشوند. یک مطالعه نشان میدهد که یک شرکت نوپا برای کار حداقل نیازمند به ۱۱ مجوز مختلف است!
⭕️چه میشود کرد؟
سالهاست دولت کارگروهی را برای کاهش تعداد مجوزها تشکیل داده است. تا زمانی که هر مجوز میتواند یک امتیاز بزرگ اقتصادی، هزار دلیل برای ضرورت مجوز دادن هم تولید میشود! اما راه حل اصلی در شفافیت است. در اصل هر مجوزی که وابسته به یک قضاوت انسانی است، یعنی فردی با امضاء خودش میتواند
در گام نخست لازم است تنها یک فرمان توسط دولت صادر شود:
«همهی دستگاه باید موارد زیر را به صورت عمومی در یک سامانهی واحد منتشر نمایند:
1️⃣فهرست تمامی مجوزها
2️⃣فهرست افراد تصمیمگیر در خصوص آن مجوز
3️⃣فهرست تمامی دارندگان مجوزها (اعم از افراد حقیقی و حقوقی)
4️⃣میزان دریافت کمکها، اعتبارات و خدمات دولتی هر یک از دارندگان مجوز
5️⃣قراردادهای دولتی منعقد شده با دارندگان مجوزها»
شفافیت سرآغاز حساسیت عمومی برای مقابله با رانتها است. تا زمانی که امضاهای طلایی هست، رانت هست و توسعه یک شوخی بزرگ است. مجوز تنها زمانی مشروع است که مبتنی بر معیارهای شفاف، مشخص و عینی باشد؛ یعنی هیچ فردی مبتنی بر قضاوت خودش در خصوص صدور یا عدم صدور مجوز تصمیم نگیرد.
دولت در سال گذشته پایهگذار انتشار عمومی «بودجه دولت» شد، هرچند در رسانهها و فضای مجازی پر از حاشیه شد، اما امروز ما یک گام جلوتریم. مطالبهی عمومی یک گام جلوتر است و مردم و دولت برای توسعه پیش رفتهاند.
آنچه را که جهرمی آغاز کرد و توسط رسانهها و مردم مورد استقبال قرار گرفت، باید تبدیل به اصل شود؛ نه استثناء! اصل انتشار عمومی اطلاعات، علیرغم همهی حاشیههایش، هزینهها را برای تصمیمگیریهای اشتباه و سود شخصی بالا میبرد.
مجوزدهی یک راه میانبر از بیعدالتی به بیاعتمادی است. اگر به فکر آینده هستید، تقویت اعتماد عمومی را از همین حالا باید شروع کرد.
نام این خواسته #شفافـشو است. دولت باید شفاف شود و این شفافیت بزرگترین نشانهی «اراده دولت» برای توسعه است.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 امیر ناظمی
⭕️انتشار گیرندگان ارز
پس از ناآرامیهای تیرماه، اسامی دریافتکنندگان ارز برای واردات موبایل توسط وزیر ارتباطات اعلام شد! اسامی منتشر شده شروعکنندهی یک موج از کشفها و به دنبالش مطالبه برای پاسخگوییهای شد. هرچند در ادامه فهرست دریافتکنندگان ارز دولتی در سایر حوزهها منتشر نشد! اما فهرست حدود ۳۰٪ از ارزهای داده شده، تاکنون منتشر شده است.
اصلیترین انتقادها به این فهرستها عبارت بودند از:
⏺تفاوت قیمت میان میان فروش با قیمت ارز
⏺عدم ارتباط میان شرح فعالیت شرکتهای دریافتکنندهی ارز با فعالیت انجام شده (مثلا واردات تایر توسط یک باشگاه و ...)
⏺ارتباطات میان سهامداران شرکتهای عمده (مانند ارتباطات حقوقی و حقیق میان چند واردکنندهی موبایل)
و ما هنوز از آن ۷۰٪ دیگر بیاطلاعیم!
⭕️مطالبه شفافیت
رضا باقریاصل در یک توییتر توضیح داد: «ثبت سفارش برای دریافت ارز، تنها یکی از ۱۳۶۴ مجوزی است که دولت میدهد»!
تنها یک مجوز میتواند این همه رانت تولید کند، این همه بیاعتمادی عمومی و این همه حاشیه! تنها برای واردات خاص (مانند دارو یا گوشت) ۴۹ نوع مجوز توسط دستگاههای دولتی صادر میشود! مجوز اصلیترین ابزار توزیع رانت برای گروههای خاص است. ابزاری که اصلیترین دلیل جذابیت نفوذ در دولت است. نگاهی بیاندازیم به برخی از آمار در خصوص مجوز:
🔴۴دستگاه دولتی که بیشترین مجوز را صادر میکنند عبارتند از:
1️⃣وزارت اقتصاد: ۱۳۹ مجوز
2️⃣وزارت بهداشت: ۱۲۳ مجوز
3️⃣وزارت کشاورزی: ۱۲۱ مجوز
4️⃣وزارت فرهنگ: ۱۱۲ مجوز
🔴برای هر مجوز نیاز به تعدادی استعلام است. بیشترین استعلامها در خصوص مجوزهای زیر است:
1️⃣مجوز انتشار اوراق بدهی: ۶۰ استعلام
2️⃣مجوز تاسیس موسسه مالی و اعتباری: ۴۳ استعلام
3️⃣مجوز تاسیس آبزیپروری: ۴۱ استعلام
🔴یکی از مشکلات مشاغل جدید خصوص شرکتهای نوپا نامشخص بودن مرجع صدور مجوز است. به همین دلیل این شرکتها بارها توسط مراجع صدور مجوز مختلف مورد شکایت واقع میشوند. یک مطالعه نشان میدهد که یک شرکت نوپا برای کار حداقل نیازمند به ۱۱ مجوز مختلف است!
⭕️چه میشود کرد؟
سالهاست دولت کارگروهی را برای کاهش تعداد مجوزها تشکیل داده است. تا زمانی که هر مجوز میتواند یک امتیاز بزرگ اقتصادی، هزار دلیل برای ضرورت مجوز دادن هم تولید میشود! اما راه حل اصلی در شفافیت است. در اصل هر مجوزی که وابسته به یک قضاوت انسانی است، یعنی فردی با امضاء خودش میتواند
در گام نخست لازم است تنها یک فرمان توسط دولت صادر شود:
«همهی دستگاه باید موارد زیر را به صورت عمومی در یک سامانهی واحد منتشر نمایند:
1️⃣فهرست تمامی مجوزها
2️⃣فهرست افراد تصمیمگیر در خصوص آن مجوز
3️⃣فهرست تمامی دارندگان مجوزها (اعم از افراد حقیقی و حقوقی)
4️⃣میزان دریافت کمکها، اعتبارات و خدمات دولتی هر یک از دارندگان مجوز
5️⃣قراردادهای دولتی منعقد شده با دارندگان مجوزها»
شفافیت سرآغاز حساسیت عمومی برای مقابله با رانتها است. تا زمانی که امضاهای طلایی هست، رانت هست و توسعه یک شوخی بزرگ است. مجوز تنها زمانی مشروع است که مبتنی بر معیارهای شفاف، مشخص و عینی باشد؛ یعنی هیچ فردی مبتنی بر قضاوت خودش در خصوص صدور یا عدم صدور مجوز تصمیم نگیرد.
دولت در سال گذشته پایهگذار انتشار عمومی «بودجه دولت» شد، هرچند در رسانهها و فضای مجازی پر از حاشیه شد، اما امروز ما یک گام جلوتریم. مطالبهی عمومی یک گام جلوتر است و مردم و دولت برای توسعه پیش رفتهاند.
آنچه را که جهرمی آغاز کرد و توسط رسانهها و مردم مورد استقبال قرار گرفت، باید تبدیل به اصل شود؛ نه استثناء! اصل انتشار عمومی اطلاعات، علیرغم همهی حاشیههایش، هزینهها را برای تصمیمگیریهای اشتباه و سود شخصی بالا میبرد.
مجوزدهی یک راه میانبر از بیعدالتی به بیاعتمادی است. اگر به فکر آینده هستید، تقویت اعتماد عمومی را از همین حالا باید شروع کرد.
نام این خواسته #شفافـشو است. دولت باید شفاف شود و این شفافیت بزرگترین نشانهی «اراده دولت» برای توسعه است.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم آموزش R
قسمت چهلم
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
قسمت چهلم
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
جدیدترین شماره هفته نامه #خبری #اکونومیست
The Economist
نسخه آمریکا|30 ژوئن 2018 |92 صفحه
دانلود درپست بعدی👇
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
The Economist
نسخه آمریکا|30 ژوئن 2018 |92 صفحه
دانلود درپست بعدی👇
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم آموزشی آزمون های همجمعی در داده های پانلی در استاتا (کائو، پدرونی و وسترلند)
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم
OLS.. 2SLS.. 3SLS
در ایویوز
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
OLS.. 2SLS.. 3SLS
در ایویوز
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
اقتصاد_در_یک_درس_هنری_هزلیت_اقتصاد.pdf
4.1 MB
✅ اقتصاد در یک درس
🖌هنری هزلیت
📝 محمدحسین وقار
📇اطلاعات، ۱۳۹۲
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
🖌هنری هزلیت
📝 محمدحسین وقار
📇اطلاعات، ۱۳۹۲
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ جدایی و اتحادی که اقتصاد ایران را زمین گیر کرده
✍🏻 امیرعباس زینت بخش
"سود سپرده های بانکی با درآمد نفت و مالیات برابرست! امسال200 هزارمیلیارد تومان سودبانکی پرداخت شده در حالیکه 116هزار میلیارد تومان درآمد مالیاتی و 114هزار میلیاردتومان درآمد نفتی داشتیم!"
رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس
"میزان بدهی به تولید ناخالص جهانی به 325 درصد رسید!"
گزارش رویترز
به نظر شما وجه اشتراک این دو گزاره در چیست؟
بله درست حدس زدید! جدایی و Decoupling بازارهای مالی از اقتصاد واقعی و تولید! 👌
همه این اتفاقات وقتی رخ می دهد که پول از وظیفه اصلی خود یعنی واسطه بیع، معامله و تجارت بودن فاصله گرفته و خود به موضوع اصلی بیع، معامله و تجارت تغییر نقش بدهد.
بطور کلی وقتی خود پول (و ابزارهای تامین مالی مهندسی شده و مشتقه که در بازار ایران هنوز توسعه نیافته)، بدون پشتوانه دارایی های پایه و یا با ارزشی چند برابر دارایی های پایه و با شرط قطعی سود و بهره موضوع اصلی معامله می شوند، آنگاه طبیعی است که به بهانه تقویت تجارت و تولید، ماشین های چاپ و تولید اسکناس با سرعت هر چه بیشتر به رونق بخشی به این بازار پرداخته و آنرا چند برابر توان تولید کرده و حتی به صورت دستوری میزان بازدهی، سود، بهره و...آنرا هم تعیین می کنند!
بر کسی پوشیده نیست که اقتصاد واقعی و تولید در ایران عمدتا زیر سایه زیانبارترین وصلت؛ یعنی اتحاد تحریم با فساد در حالت کما بسر برده و بازدهی مناسبی ندارد. در چنین شرایط دهشتناکی، یک بار برای تقویت تولید، نرخ بهره به صورت دستوری (و متناسب با تورم کنونی نه تورم انتظاری) پایین می آید، اما بازار بجای روی آوردن به آن، به سوی بازار ارز و طلا و سفته بازی حرکت می کند. برای خالی کردن حباب ارز و طلا و کنترل تورم، نرخ بهره دوباره با دستور بالا می رود، اما مجددا بازار استقبالی نکرده و این بار به افزایش سرسام آورهزینه های بانکی و سر زدن آن از درآمد نفت و مالیات می انجامد که البته نهایتا در صورت نکول، با Bailout از جیب خود مردم پرداخت می شود!
به نظر می رسد راهکار ریشه ای؛ جدایی انداختن میان تحریم و فساد و از سوی دیگر، ایجاد اتحاد و توازن میان بازار پولی- مالی با اقتصاد واقعی و تولید باشد!
بیاد داشته باشیم لزوما همیشه دستاورد باهوش ترین ها و
The Smartest Guys In The Room
ها که در مراکز تصمیم گیری اقتصادی و مالی دنیا نشسته اند، عاقلانه و خردمندانه نبوده و نیست و تکرار تجربه آنها نتیجه ای جز آنچه در گزاره های آغازین این نوشتار آمد، در پی نخواهد داشت!
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 امیرعباس زینت بخش
"سود سپرده های بانکی با درآمد نفت و مالیات برابرست! امسال200 هزارمیلیارد تومان سودبانکی پرداخت شده در حالیکه 116هزار میلیارد تومان درآمد مالیاتی و 114هزار میلیاردتومان درآمد نفتی داشتیم!"
رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس
"میزان بدهی به تولید ناخالص جهانی به 325 درصد رسید!"
گزارش رویترز
به نظر شما وجه اشتراک این دو گزاره در چیست؟
بله درست حدس زدید! جدایی و Decoupling بازارهای مالی از اقتصاد واقعی و تولید! 👌
همه این اتفاقات وقتی رخ می دهد که پول از وظیفه اصلی خود یعنی واسطه بیع، معامله و تجارت بودن فاصله گرفته و خود به موضوع اصلی بیع، معامله و تجارت تغییر نقش بدهد.
بطور کلی وقتی خود پول (و ابزارهای تامین مالی مهندسی شده و مشتقه که در بازار ایران هنوز توسعه نیافته)، بدون پشتوانه دارایی های پایه و یا با ارزشی چند برابر دارایی های پایه و با شرط قطعی سود و بهره موضوع اصلی معامله می شوند، آنگاه طبیعی است که به بهانه تقویت تجارت و تولید، ماشین های چاپ و تولید اسکناس با سرعت هر چه بیشتر به رونق بخشی به این بازار پرداخته و آنرا چند برابر توان تولید کرده و حتی به صورت دستوری میزان بازدهی، سود، بهره و...آنرا هم تعیین می کنند!
بر کسی پوشیده نیست که اقتصاد واقعی و تولید در ایران عمدتا زیر سایه زیانبارترین وصلت؛ یعنی اتحاد تحریم با فساد در حالت کما بسر برده و بازدهی مناسبی ندارد. در چنین شرایط دهشتناکی، یک بار برای تقویت تولید، نرخ بهره به صورت دستوری (و متناسب با تورم کنونی نه تورم انتظاری) پایین می آید، اما بازار بجای روی آوردن به آن، به سوی بازار ارز و طلا و سفته بازی حرکت می کند. برای خالی کردن حباب ارز و طلا و کنترل تورم، نرخ بهره دوباره با دستور بالا می رود، اما مجددا بازار استقبالی نکرده و این بار به افزایش سرسام آورهزینه های بانکی و سر زدن آن از درآمد نفت و مالیات می انجامد که البته نهایتا در صورت نکول، با Bailout از جیب خود مردم پرداخت می شود!
به نظر می رسد راهکار ریشه ای؛ جدایی انداختن میان تحریم و فساد و از سوی دیگر، ایجاد اتحاد و توازن میان بازار پولی- مالی با اقتصاد واقعی و تولید باشد!
بیاد داشته باشیم لزوما همیشه دستاورد باهوش ترین ها و
The Smartest Guys In The Room
ها که در مراکز تصمیم گیری اقتصادی و مالی دنیا نشسته اند، عاقلانه و خردمندانه نبوده و نیست و تکرار تجربه آنها نتیجه ای جز آنچه در گزاره های آغازین این نوشتار آمد، در پی نخواهد داشت!
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم چگونگی خروج 41 میلیارد دلار ارز از کشور از زبان عبده تبریزی، مشاور وزیر راه و شهرسازی
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ پاسخ به شبهات؛ سرمایه داری یعنی چه؟
بسیاری دوستان در مورد این واژه قبیحه "سرمایه داری" ابهام زیاد دارند و البته حق هم با آنهاست; تعریفش و شرح آن ساده نیست؛ یک کتاب خوب در این باره "بنیادهای اقتصادی و فلسفی سرمایه داری" است که مجموعه مقالاتی است که اسوتزار پژویچ (امیدوارم اسم این بزرگوار را درست نوشته باشم) آنرا ویرایش کرده است و هنوز هم به فارسی ترجمه نشده است؛ دو فصلی را به دشواری های تعریف "سرمایه داری" پرداخته است؛ اما یک تعریف خوب در آن کتاب از "سرمایه داری" آمده است که کار اهل دل را راه می اندازد:
"سرمایه داری به نظم [یا همان مناسبات اقتصادی ای] گفته می شود که 3 ویژگی ساختاری اساسی را از خود نشان می دهد:
1- در اختیار داشتن [مالکیت] خصوصی ابزار تولید.
2- [پذیرفتن] بازار و سازوکار قیمت برای هماهنگی [فعالیت های اقتصادی].
3- [در نظر گرفتن] سود و بیشینه سازی مطلوبیت به عنوان انگیزه اصلی فعالیت اقتصادی."
والله اعلم.
منبع: راهبرد
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
بسیاری دوستان در مورد این واژه قبیحه "سرمایه داری" ابهام زیاد دارند و البته حق هم با آنهاست; تعریفش و شرح آن ساده نیست؛ یک کتاب خوب در این باره "بنیادهای اقتصادی و فلسفی سرمایه داری" است که مجموعه مقالاتی است که اسوتزار پژویچ (امیدوارم اسم این بزرگوار را درست نوشته باشم) آنرا ویرایش کرده است و هنوز هم به فارسی ترجمه نشده است؛ دو فصلی را به دشواری های تعریف "سرمایه داری" پرداخته است؛ اما یک تعریف خوب در آن کتاب از "سرمایه داری" آمده است که کار اهل دل را راه می اندازد:
"سرمایه داری به نظم [یا همان مناسبات اقتصادی ای] گفته می شود که 3 ویژگی ساختاری اساسی را از خود نشان می دهد:
1- در اختیار داشتن [مالکیت] خصوصی ابزار تولید.
2- [پذیرفتن] بازار و سازوکار قیمت برای هماهنگی [فعالیت های اقتصادی].
3- [در نظر گرفتن] سود و بیشینه سازی مطلوبیت به عنوان انگیزه اصلی فعالیت اقتصادی."
والله اعلم.
منبع: راهبرد
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ معرفی کتاب
📘راه بردگی
🖌فردریش فون هایک
با مقدمهی جدیدی از میلتون فریدمن
«فردریش فون هایک مهمترین اقتصاددان لیبرال قرن بیستم با نوشتن کتاب راه بردگی به شهرت جهانی رسید.
راه بندگی کتابی است که بین سالهای ۱۹۴۰-۱۹۴۳ نوشته شده و در آن «نسبت به خطر استبداد ناشی از کنترل تصمیمگیری دولتی از طریق برنامهریزی مرکزی» هشدار داده، و استدلال کرده که منع فردگرایی، لیبرالیسم کلاسیک و آزادی به طور غیر قابل اجتنابی منجر به ستم سوسیالیستی و فاشیستی و استبداد و بردگی افراد منجر میشود. او بر خلاف نظر اقتصاددانان بریتانیایی که فاشیسم را واکنشی سرمایهدارانه ضد سوسیالیسم میدانستند، آن دو را دارای ریشه مشترکی در برنامهریزی اقتصادی مرکزی و قدرت دولت بر فرد میدانست.
این کتاب به شکل خلاصه این است که تلاش برای اداره و برنامهریزی کل اقتصاد یک کشور به سبک سوسیالیستها ناگزیر به توتالیتاریسم منتهی میشود و افراد جامعه را به سمتی میکشاند که در نهایت فرد باید به شکل برده دولت به زندگی ادامه دهد.
فردریش فون هایک از جمله اندیشمندان نامدار قرن ۲۰ است که در دوران جنگ جهانی دوم با نظرات خود فضای متفاوتی را به وجود آورد. اهمیت آزادیخواهی او آنجا بیشتر مشخص میشود که به یاد داشته باشیم، نظریات او زمانی مطرح شد که سوسیالیسم مشغول تاخت و تاز در اروپا بود و دولتهای نازیسم هیتلری و فاشیسم موسولینی در ایتالیا محبوبیت زیادی داشتند.
او در این کتاب معیارهای آزادی و اهمیت آن را در حوزه زندگی فردی و زندگی جمعی بشر بررسی میکند که میتواند راهنمای مفیدی برای هر انسان آزادیخواه به حساب آید.
اندکی پس از آنکه کتاب «راه بردگی» نوشته «فردريش اگوست فون هايک» برای پنجاهمين بار منتشر شد، «برايان لمب» مجری مشهور تلويزيون از «ميلتون فريدمن» اقتصاددان برنده جايزه نوبل، دعوت کرد تا به بينندگان برنامهاش توضيح دهد که چرا بر اين کتاب مقدمه نوشته است. ميلتون فريدمن زمانی در اين برنامه شرکت کرد که مدت زمان زيادی از سقوط ديوار برلين و فروپاشی نظام سوسياليستی نمیگذشت و پيروان اقتصاد آزاد به واسطه پيشبينی درستی که از سقوط سوسياليسم داشتند، در اوج توجه افکار عمومی بودند. بدون شک آگوست فون هايک به واسطه نگارش راه بردگی و پيشبينی سقوط سوسياليسم در اوج اين توجه قرار داشت و ميلتون فريدمن آمده بود تا در مورد انديشه دوست و همفکر قديمیاش سخن بگويد.
🗣گفتوگوی برايان لمب و ميلتون فريدمن درمورد کتاب هایک
برايان لمب: آقای فريدمن چرا کتاب «راه بردگی» فون هايک را براي نوشتن مقدمه در پنجاهمين سال انتشار آن انتخاب کرديد و چرا ناشر از شما خواست که براي اين کتاب مقدمه بنويسيد؟
▫️ فريدمن: دليلی که از من خواستند تا اين کار را انجام دهم بسيار روشن است. به اين دليل که من و هايک براي مدت زمان طولانی در انجمنی به نام «مونت پلرين» که او پايهگذارش بود همکار بوديم. اولين جلسه اين انجمن در سوئيس در سال ۱۹۴۷ تشکيل شد. هانس مورگنتائو که در دانشگاه شيکاگو استاد علوم سياسی بود در هنگام بازگشت از اولين جلسه انجمن مونت پلرين از من پرسيد که کجا رفته بودی و من در پاسخ به او گفتم من در نشست انجمن مونت پلرين براي همفکری و همکاری نزديک با معتقدان جامعه آزاد و باز شرکت کردم تا بتوانيم با کمک يکديگر تغييرات بنيادی ايجاد کنيم. مورگن تائو در پاسخ به من گفت: «انجمن کهنه سربازهای جنگهای قرن ۱۹.» به نظر من تعريف مورگن تائو تمثيل زيبايی از انجمن مونت پلرين بود.
من و هايک در انجمن مونت پلرين با يکديگر همکار بوديم و ما مجموعهای از انديشههای شبيه به هم را دنبال میکرديم. انتشار کتاب «راه بردگی» اتفاق خوبی بود. در سال ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ به سختی میتوان گرايشات دنيا را به ياد آورد. در دنيای غرب، جريان برنامهريزی و تمرکزگرايی و افزايش حيطه اختيارات دولتها بيداد میکرد. اين جريان قبل از جنگ جهانی دوم شروع شده بود. در واقع بهتر اين است که بگويم سوسياليستها از زمان تشکيل «انجمن فابين» در قرن نوزدهم با افرادی همچون جورج برنارد شاو توانسته بودند اثرگذاری قابل توجهی داشته باشند. تشکيل مونت پلرين شايد ايدهای شبيه انجمن فابين بود با اين تفاوت که برخي از دوستان تمايل نداشتند که اين انجمن را جامعه ليبرالها يا جامعه آزاد آن هم از نوع ليبراليسم قرن نوزدهمی، بناميم. تعدادي از اعضای مونت پلرين در آمريکا و انگلستان زندگی میکردند اما بقيه در گوشهای از دنيا تقريباً ايزوله شده بودند. ايده هايک اين بود که آنها را در کنار يکديگر جمع کند تا به راحتی و آسودگی و بدون آنکه کسی بتواند از پشت خنجري بر آنها وارد کند عقايدشان را ترويج کنند.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
📘راه بردگی
🖌فردریش فون هایک
با مقدمهی جدیدی از میلتون فریدمن
«فردریش فون هایک مهمترین اقتصاددان لیبرال قرن بیستم با نوشتن کتاب راه بردگی به شهرت جهانی رسید.
راه بندگی کتابی است که بین سالهای ۱۹۴۰-۱۹۴۳ نوشته شده و در آن «نسبت به خطر استبداد ناشی از کنترل تصمیمگیری دولتی از طریق برنامهریزی مرکزی» هشدار داده، و استدلال کرده که منع فردگرایی، لیبرالیسم کلاسیک و آزادی به طور غیر قابل اجتنابی منجر به ستم سوسیالیستی و فاشیستی و استبداد و بردگی افراد منجر میشود. او بر خلاف نظر اقتصاددانان بریتانیایی که فاشیسم را واکنشی سرمایهدارانه ضد سوسیالیسم میدانستند، آن دو را دارای ریشه مشترکی در برنامهریزی اقتصادی مرکزی و قدرت دولت بر فرد میدانست.
این کتاب به شکل خلاصه این است که تلاش برای اداره و برنامهریزی کل اقتصاد یک کشور به سبک سوسیالیستها ناگزیر به توتالیتاریسم منتهی میشود و افراد جامعه را به سمتی میکشاند که در نهایت فرد باید به شکل برده دولت به زندگی ادامه دهد.
فردریش فون هایک از جمله اندیشمندان نامدار قرن ۲۰ است که در دوران جنگ جهانی دوم با نظرات خود فضای متفاوتی را به وجود آورد. اهمیت آزادیخواهی او آنجا بیشتر مشخص میشود که به یاد داشته باشیم، نظریات او زمانی مطرح شد که سوسیالیسم مشغول تاخت و تاز در اروپا بود و دولتهای نازیسم هیتلری و فاشیسم موسولینی در ایتالیا محبوبیت زیادی داشتند.
او در این کتاب معیارهای آزادی و اهمیت آن را در حوزه زندگی فردی و زندگی جمعی بشر بررسی میکند که میتواند راهنمای مفیدی برای هر انسان آزادیخواه به حساب آید.
اندکی پس از آنکه کتاب «راه بردگی» نوشته «فردريش اگوست فون هايک» برای پنجاهمين بار منتشر شد، «برايان لمب» مجری مشهور تلويزيون از «ميلتون فريدمن» اقتصاددان برنده جايزه نوبل، دعوت کرد تا به بينندگان برنامهاش توضيح دهد که چرا بر اين کتاب مقدمه نوشته است. ميلتون فريدمن زمانی در اين برنامه شرکت کرد که مدت زمان زيادی از سقوط ديوار برلين و فروپاشی نظام سوسياليستی نمیگذشت و پيروان اقتصاد آزاد به واسطه پيشبينی درستی که از سقوط سوسياليسم داشتند، در اوج توجه افکار عمومی بودند. بدون شک آگوست فون هايک به واسطه نگارش راه بردگی و پيشبينی سقوط سوسياليسم در اوج اين توجه قرار داشت و ميلتون فريدمن آمده بود تا در مورد انديشه دوست و همفکر قديمیاش سخن بگويد.
🗣گفتوگوی برايان لمب و ميلتون فريدمن درمورد کتاب هایک
برايان لمب: آقای فريدمن چرا کتاب «راه بردگی» فون هايک را براي نوشتن مقدمه در پنجاهمين سال انتشار آن انتخاب کرديد و چرا ناشر از شما خواست که براي اين کتاب مقدمه بنويسيد؟
▫️ فريدمن: دليلی که از من خواستند تا اين کار را انجام دهم بسيار روشن است. به اين دليل که من و هايک براي مدت زمان طولانی در انجمنی به نام «مونت پلرين» که او پايهگذارش بود همکار بوديم. اولين جلسه اين انجمن در سوئيس در سال ۱۹۴۷ تشکيل شد. هانس مورگنتائو که در دانشگاه شيکاگو استاد علوم سياسی بود در هنگام بازگشت از اولين جلسه انجمن مونت پلرين از من پرسيد که کجا رفته بودی و من در پاسخ به او گفتم من در نشست انجمن مونت پلرين براي همفکری و همکاری نزديک با معتقدان جامعه آزاد و باز شرکت کردم تا بتوانيم با کمک يکديگر تغييرات بنيادی ايجاد کنيم. مورگن تائو در پاسخ به من گفت: «انجمن کهنه سربازهای جنگهای قرن ۱۹.» به نظر من تعريف مورگن تائو تمثيل زيبايی از انجمن مونت پلرين بود.
من و هايک در انجمن مونت پلرين با يکديگر همکار بوديم و ما مجموعهای از انديشههای شبيه به هم را دنبال میکرديم. انتشار کتاب «راه بردگی» اتفاق خوبی بود. در سال ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ به سختی میتوان گرايشات دنيا را به ياد آورد. در دنيای غرب، جريان برنامهريزی و تمرکزگرايی و افزايش حيطه اختيارات دولتها بيداد میکرد. اين جريان قبل از جنگ جهانی دوم شروع شده بود. در واقع بهتر اين است که بگويم سوسياليستها از زمان تشکيل «انجمن فابين» در قرن نوزدهم با افرادی همچون جورج برنارد شاو توانسته بودند اثرگذاری قابل توجهی داشته باشند. تشکيل مونت پلرين شايد ايدهای شبيه انجمن فابين بود با اين تفاوت که برخي از دوستان تمايل نداشتند که اين انجمن را جامعه ليبرالها يا جامعه آزاد آن هم از نوع ليبراليسم قرن نوزدهمی، بناميم. تعدادي از اعضای مونت پلرين در آمريکا و انگلستان زندگی میکردند اما بقيه در گوشهای از دنيا تقريباً ايزوله شده بودند. ايده هايک اين بود که آنها را در کنار يکديگر جمع کند تا به راحتی و آسودگی و بدون آنکه کسی بتواند از پشت خنجري بر آنها وارد کند عقايدشان را ترويج کنند.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
The Road to Serfdom.pdf
5.2 MB
📘 راه بردگی
🖌فردیش فون هایک
🏷مقدمهی جدیدی از میلتون فریدمن
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
🖌فردیش فون هایک
🏷مقدمهی جدیدی از میلتون فریدمن
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ سهم بانکها از سپردهپذیری در سال ۹۶
منبع: اقتصاد سبز
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
منبع: اقتصاد سبز
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✅ جامعه ایران؛ کم صبر یا بی اعتماد؟
✍🏻 محسن جلال پور
چندی پیش نتایج یک تحقیق بدیع اقتصادی در هفتهنامه تجارت فردا شماره 272 منتشر شد که دست روی یک عارضه جامعه ایران گذاشته بود. نتایج آن تحقیق نشان میدهد شکیبایی، رابطه نزدیکی با رشد اقتصادی و توسعهیافتگی دارد. کشورهایی که مردمانی صبورتر دارند، معمولا توسعهیافتهتر هستند. رشد اقتصادی بلند مدت معمولا در کشورهایی اتفاق افتاده که مردمان صبوری داشتهاند.
https://bit.ly/2KKWjhO
بدیهی است که سرمایهگذاری بدون صبر و شکیبایی معنی و مفهومی ندارد. مفهوم پس انداز به طور دقیق اشاره به این اهمیت دارد. پسانداز یعنی به تعویق انداختن مصرف. یعنی «برای اینکه در آینده تولید بیشتری داشته باشیم، باید امروز از مصرف خود کم کنیم و آن را سرمایهگذاری کنیم.» افراد معمولا برای این که در آینده کالای مطلوب خود را به دست بیاورند، باید در حال حاضر از لذتی دست بکشند. در کشورهای توسعهیافته و کشورهایی که رشد اقتصادی بالایی را تجربه کردهاند، میزان صبر مردم بیشتر از متوسط جهانی است. از طرف دیگر در کشورهای کمترتوسعهیافته، میزان صبر کمتر از میانگین جهانی است. به طور خاص در مورد ایران، عدد شاخص صبر به شدت کمتر از میانگین جهانی گزارش شده است. به احتمال خیلی زیاد، همین پایین بودن سطح شکیبایی در مردم ایران میتواند یکی از دلایلی باشد که ما رشد اقتصادی بلندمدت را تجربه نکردهایم. اما صبر و شکیبایی میتواند همبستگی زیادی با موضوع اعتماد در جامعه داشته باشد.
در تحقیق مورد اشاره نیز، به اعتماد افراد جامعه به یکدیگر و اثر آن بر رشد اقتصادی و توسعه اشاره شده اما به آثار اعتماد مردم به ساختار سیاسی یا برعکس، بیاعتمادی مردم به سیاستگذار و آثار اقتصادی آن اشارهای صورت نگرفته است. این موضوعی است که جامعه شناسان باید دربارهاش تحقیق کنند.
در حال حاضر اعتماد مردم به مردم و مردم به دولت و مردم به حاکمیت خدشهدار شدهاست. آهنگ تخریب اعتماد عمومی هر روز دارد سرعت بیشتری میگیرد. اکنون این سؤال مطرح میشود که در چنین شرایطی چگونه میشود مردم را به صبوری دعوت کرد؟
من اگر قدرتی داشتم، همه تلاشم را معطوف به بازگرداندن اعتماد میکردم. راههای بازگرداندن اعتماد به جامعه و تقویت سرمایه اجتماعی تقریبا مشخص است. از نوسازی ساختار و تغییر مأموریت صدا و سیما و بازگرداندن مرجعیت به رسانههای داخل آغاز میشود و تا اصلاح و تغییر اساسی در قوه قضائیه و مبارزه غیر سیاسی با فساد تداوم پیدا میکند.
گام نخست،نوسازی فکر و تغییر انگارههای ذهنی و پاردایم کشور داری است. تفکر حاکم بر سیاستگذاری در کشور ما کهنه و قدیمی و از همه مهمتر، نابود کننده اعتماد مردمان عصرحاضر است. فراموش نکنیم که ایران گرفتار چند ابرچالش کمر شکن است که هیچ کدام از آنها بدون همراهی مردم به سرانجام نمیرسد. اگر ریل حکمرانی و کیفیت سیاست گذاری را ارتقا ندهیم و در نتیجه این اصلاحات اساسی، اعتماد را به مردم بازنگردانیم، آینده خوبی در انتظارمان نخواهد بود.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
✍🏻 محسن جلال پور
چندی پیش نتایج یک تحقیق بدیع اقتصادی در هفتهنامه تجارت فردا شماره 272 منتشر شد که دست روی یک عارضه جامعه ایران گذاشته بود. نتایج آن تحقیق نشان میدهد شکیبایی، رابطه نزدیکی با رشد اقتصادی و توسعهیافتگی دارد. کشورهایی که مردمانی صبورتر دارند، معمولا توسعهیافتهتر هستند. رشد اقتصادی بلند مدت معمولا در کشورهایی اتفاق افتاده که مردمان صبوری داشتهاند.
https://bit.ly/2KKWjhO
بدیهی است که سرمایهگذاری بدون صبر و شکیبایی معنی و مفهومی ندارد. مفهوم پس انداز به طور دقیق اشاره به این اهمیت دارد. پسانداز یعنی به تعویق انداختن مصرف. یعنی «برای اینکه در آینده تولید بیشتری داشته باشیم، باید امروز از مصرف خود کم کنیم و آن را سرمایهگذاری کنیم.» افراد معمولا برای این که در آینده کالای مطلوب خود را به دست بیاورند، باید در حال حاضر از لذتی دست بکشند. در کشورهای توسعهیافته و کشورهایی که رشد اقتصادی بالایی را تجربه کردهاند، میزان صبر مردم بیشتر از متوسط جهانی است. از طرف دیگر در کشورهای کمترتوسعهیافته، میزان صبر کمتر از میانگین جهانی است. به طور خاص در مورد ایران، عدد شاخص صبر به شدت کمتر از میانگین جهانی گزارش شده است. به احتمال خیلی زیاد، همین پایین بودن سطح شکیبایی در مردم ایران میتواند یکی از دلایلی باشد که ما رشد اقتصادی بلندمدت را تجربه نکردهایم. اما صبر و شکیبایی میتواند همبستگی زیادی با موضوع اعتماد در جامعه داشته باشد.
در تحقیق مورد اشاره نیز، به اعتماد افراد جامعه به یکدیگر و اثر آن بر رشد اقتصادی و توسعه اشاره شده اما به آثار اعتماد مردم به ساختار سیاسی یا برعکس، بیاعتمادی مردم به سیاستگذار و آثار اقتصادی آن اشارهای صورت نگرفته است. این موضوعی است که جامعه شناسان باید دربارهاش تحقیق کنند.
در حال حاضر اعتماد مردم به مردم و مردم به دولت و مردم به حاکمیت خدشهدار شدهاست. آهنگ تخریب اعتماد عمومی هر روز دارد سرعت بیشتری میگیرد. اکنون این سؤال مطرح میشود که در چنین شرایطی چگونه میشود مردم را به صبوری دعوت کرد؟
من اگر قدرتی داشتم، همه تلاشم را معطوف به بازگرداندن اعتماد میکردم. راههای بازگرداندن اعتماد به جامعه و تقویت سرمایه اجتماعی تقریبا مشخص است. از نوسازی ساختار و تغییر مأموریت صدا و سیما و بازگرداندن مرجعیت به رسانههای داخل آغاز میشود و تا اصلاح و تغییر اساسی در قوه قضائیه و مبارزه غیر سیاسی با فساد تداوم پیدا میکند.
گام نخست،نوسازی فکر و تغییر انگارههای ذهنی و پاردایم کشور داری است. تفکر حاکم بر سیاستگذاری در کشور ما کهنه و قدیمی و از همه مهمتر، نابود کننده اعتماد مردمان عصرحاضر است. فراموش نکنیم که ایران گرفتار چند ابرچالش کمر شکن است که هیچ کدام از آنها بدون همراهی مردم به سرانجام نمیرسد. اگر ریل حکمرانی و کیفیت سیاست گذاری را ارتقا ندهیم و در نتیجه این اصلاحات اساسی، اعتماد را به مردم بازنگردانیم، آینده خوبی در انتظارمان نخواهد بود.
بزرگترین کانال مهندسی مالی کشور
https://news.1rj.ru/str/joinchat/AAAAAEOZYLLiz9ONZ4GUBg
هفته نامه تجارت فردا
ایران ناشکیبا
حسین جوشقانی میگوید: وقتی به شاخص صبر نگاه میکنیم، میبینیم که در کشورهای توسعهیافته، کشورهایی که رشد اقتصادی بالایی را تجربه کردهاند، عدد این شاخص بیشتر از متوسط جهانی است. از طرف دیگر در کشورهای کمترتوسعهیافته، عدد این شاخص کمتر از میانگین جهانی است.…