‏بعداز زندانی شدن بخاطر مهریه و استرسهای زندان، بیماری اسکیزوفرنیایش روشن شده بود. بعدها بخاطر بیماری آزاد شد وسالهاست دنبال قرص کار میگردد. میگفت:اگر بتونم کارکنم،زن و بچه ام بر میگردند.طفلک نمیدانست،سالهاست زنش ازدواج کرده است.
مردها در برابر استرسها بسیار شکننده تر از زنها هستند..

_دکتر روح الله صدیق(روانپزشک)_

@funical

«www.youglish.com»
- تو این سایت هر کلمه انگلیسی رو که سرچ کنید تمام لحظاتی که توی ویدیوهای یوتوب ازش استفاده شده رو نشونتون می‌ده تا با کاربردش آشنا بشین. اگر در پروسه یادگیری زبان هستین به شدت به دایره واژگانتون کمک می‌کنه.

#معرفی_سایت

@funical

یک پژوهشی اومده ۶ میلیون نفر بین ۲۰ تا ۳۹‌ سال رو بررسی کرده تا بفهمه چه چیزی تاثیر بیشتری در دچار سکته مغزی و قلبی شدن در این سنین داره؟

احتمالا می‌گید سبک زندگی بد یا مثلا عادت زندگی بد یا...‌ بیشترین تاثیر رو دارند ولی در کمال ناباوری باید بگم چیزی که بیشتر باعث میشه در این سنین سکته مغزی و قلبی اتفاق بیوفته، بیماری‌های روانیه! بیماری روانی مثل افسردگی و اضطراب یا ... در این سنین احتمال سکته رو حدودا ۳ برابر می‌کنه! البته که عادت بد زندگی ممکنه موثر باشه ولی نه اندازه‌ی بیماری‌‌روانی

مثلا اسکیزوفرنی ۲.۴ برابر، اختلاف دو قطبی ۲.۶ برابر، افسردگی ۱.۷ برابر و اضطراب ۱.۴ برابر احتمال سکته رو زیاد می‌کنند(هرکدام به تنهایی)! اگر دوتا از اینا رو باهم داشته باشی اوضاع بدتره

خیلی حواستون به روان خودتون باشه. اگر مشکلی دارید درمانش کنید.‌ اگه الان پدر و مادرید مراقبت بچه‌هاتون باشید که دچار بیماری روانی نشن‌ چون رفتار نادرست شما ممکنه ایجاد کننده یک بیماری در فرزند بشه و...


@funical

چگونه پیاده‌روی ۱۱ سال به عمرمان اضافه می‌کند؟

✍️ دکتر علی‌اصغر هنرمند

اگر افراد جامعه را از نظر میزان فعالیت بدنی به چهار گروه تقسیم‌ کنیم، ۲۵ درصد آنها در گروهی قرار می‌گیرند که کمترین میزان فعالیت بدنی را دارند و در سمت مقابل ۲۵ درصد هم جزو فعال‌ترین افراد جامعه هستند.

حالا نتیجه‌ی یک پژوهش تازه که در آمریکا انجام شده نشان داده آن ۲۵ درصد کم تحرک، اگر میزان فعالیت‌شان را به اندازه‌ی آن گروه پرتحرک افزایش دهند، به طور متوسط ۱۱ سال بیشتر عمر می‌کنند!

همین پژوهش نشان داده که اگر افراد بالای ۴۰ سال هم همین فرمول را رعایت کنند، حدود پنج سال به طول عمرشان اضافه خواهد شد.

همیشه می‌دانستیم که فعالیت بدنی دارای مزایای سلامتی متعددی است و سبب افزایش امید به‌ زندگی می‌شود. اما این پژوهش تازه که نتیجه‌ی آن در British Journal of Sports Medicine منتشر شده نشان داده  میزان تاثیر آن از چیزی که قبلا تصور می‌شد هم بیشتر است!

در این پژوهش، فعالیت بدنی افراد بر اساس مدت راه رفتن‌شان تقسیم‌بندی شده:

- گروه اول: ۵۰ دقیقه راه رفتن در روز.
- گروه دوم: ۸۰ دقیقه.
- گروه سوم: ۱۱۰ دقیقه.
- گروه چهارم: ۱۶۰ دقیقه.

این پژوهش جالب نشان داده که به ازای «هر یک ساعت» پیاده‌روی بیشتر، حدود ۶ ساعت به عمر شما اضافه می‌شود! بنابراین کاملا ارزشش را دارد و آن را از دست ندهید 🙂


@funical

آقای چهل ساله‌ای به دلیل اختلال اضطرابی از چند سال پیش تحت نظر روانپزشک است. بیماری مادرزادی کلیوی دارد که مرتب توسط پزشک کلیه ویزیت می‌شود. با مادرش مراجعه کرده است:
-روانپزشک: حالتون چطوره؟
-خوب نیستم. این دفعه که آزمایش دادم کراتینین بالا رفته بود. دکتر کلیه گفت کم کم دارم به سمت نارسایی کلیه پیش می‌رم.
-روانپزشک: خیلی متاسفم. خلق‌تون چطوره؟
-خیلی به هم ریخته‌ام. زود به زود عصبی می‌شم.
-روانپزشک: طبیعیه. هرکسی که در شرایط شما باشه و شرایط جسمیش خوب نباشه طبیعیه که خلقش به هم بریزه. من خوش‌بینم شرایط جسمی‌تون که بهتر بشه، روحیه‌تون هم خوب بشه.
-مادر: دکتر بهش بگید مرتب شکلات بخوره.
-روانپزشک: شکلات؟! چرا؟!
- به نظر من قندش میفته. وقتی آدم قندش بیفته عصبی میشه دیگه.
- روانپزشک: خانم عصبی شدن دلایل خیلی زیادی داره. یکیش افتادن قند خونه. چه دلیلی داره قند خون پسرتون بیفته؟!
- مادر: خب به خاطر بیماری کلیه‌اش.
-روانپزشک: مادر جان بیماری کلیوی باعث افتادن قند خون نمیشه.
-مادر: تو که دکتر کلیه نیستی!
-روانپزشک: دکتر کلیه نیستم ولی پزشک که هستم. بیماری پسرتون ربطی به کاهش قند خون نداره. باید داروی اضطرابش رو بیشتر کنم.
مادر صورتش را یه‌وری می‌کند و با چشمانش به گوشه‌ی سقف نگاه می‌کند.
روز بعد مادر به تنهایی به مطب روانپزشک مراجعه می‌کند و به منشی می‌گوید باید دکتر را ببینم.
- منشی: شما وقت ندارید خانم.
-مادر: وقت نیاز ندارم. بین مریض‌ها می‌رم تو.
مادر وارد اتاق روانپزشک می‌شود:-دیروز بعد از این‌که از این‌جا بیرون اومدیم رفتیم پیش دکتر کلیه. به دکتر گفتم پسرم تازگی‌ها زود به زود عصبانی می‌شه. من بهش گفتم شکلات بخور که قندت نیفته.حرف اشتباهی زدم؟
دکتر کلیه: نه، حرفتون کاملن درسته. کسی که بیماری مزمن کلیوی داشته باشه قندش میفته.
-مادر: روانپزشک گفت بیماری کلیه ربطی به قند خون نداره.
-دکتر کلیه: به روانپزشک پسرتون سلام مخصوص من رو برسونید و بگید خیلی هم ربط داره. اول این‌که کلیه فقط کارش دفع ادرار نیست، قند هم می‌سازه. ۲۰ درصد قند درون‌‌زاد توسط کلیه ساخته می‌شه. کسی که نارسایی کلیه داره کلیه‌ش قند کمتری می‌سازه. دوم این‌که در نارسایی کلیه دفع انسولین کمتر می‌شه و همین باعث کاهش بیشتر قند خون می‌شه. من هم فکر می‌کنم عصبانیت‌های  پسرتون بیشتر به خاطر افت قند باشه. الان شکلات براش موثرتر از بیشتر کردن دوز داروهای اعصابه.
روانپزشک فراموش کرده بود کسی در اتاق است. پیش خودش تکرار می‌کرد "کلیه قند می‌سازه؟" کلیه؟ قند؟!  و دستانش را بی‌هدف در هوا تکان می‌داد.
پ.ن: این شخص مراجع من نبوده، اما چنان‌چه به من مراجعه می‌کرد، من هم در مورد ارتباط بیماری مزمن کلیوی و کاهش قند خون چیزی نمی‌دانستم.

دکترباجغلی.روانپزشک

@funical
‌

قراره امروز طی یه عمل پنج شیش ساعته کل مثانه و پروستات بیمار رو ورداریم و از روده یه مثانه براش درست‌کنیم که از کنار شکمش به وسیله یه کیسه ادارش خارج بشه،
کیس توده وسیع و بدخیم مثانه
یکی از مهمترین فاکتورهای این سرطان سیگاره!!
سیگار نکشید.همین

@funical

تا به حال به این نکته فکر کرده‌اید که چرا اکثر خاطرات دوران کودکی و به‌ویژه قبل از پنج سالگی‌مان را به‌یاد نمی‌آوریم و اگر هم در خاطرمان باشند، مبهم و تار هستند؟

علت اصلی این است که مغز انسان تا قبل از پنج سالگی توانایی تشکیل «خاطرات دقیق» را به‌دست نمی‌آورد و پیش آن اطلاعات به صورت کلی و مبهم ذخیره می‌شوند. پژوهش‌ها نشان داده این قابلیت معمولا بین سن ۵ الی ۸ سالگی تکامل پیدا می‌کند.

خاطرات ما در مجموعه‌ای خاص از اعصاب مغز ذخیره‌ می‌شوند که به آنها انگرام (engrams) می‌گویند و اگر در زندگی روزانه با محرک‌هایی مانند یک صحنه آشنا یا بو یا مزه‌ای مشابه مواجه شویم، این اعصاب تحریک شده و خاطرات گذشته را به یاد می‌آوریم.

اکنون یک پژوهش تازه هم نشان داده هر چقدر سایز انگرام در مغز بزرگ‌تر باشد، امکان تشکیل خاطرات دقیق در آن بیشتر است. بخش عمده انگرام‌ها در ناحیه‌ای‌ از مغز قرار دارند که به نام هیپوکامپ شناخته می‌شود.


@funical

وضعیت بیمارستان های یاسوج:

@funical

اگر میخواهید آرامش پیدا کنید....

#Behi
@Funical

ذهن افراد مبتلا به وسواس:


@funical

قسم می خورم این بازار انتخاب پزشکان نیست

🖋فوأد فرقانی_پزشک عمومی

هر چند روز یک بار یکی از همکاران پیج زیبایی تاسیس می کند، یکی از فواید بوتاکس می گوید،دیگری با فیلر جادوگری می کند و لب های برجسته تحویل مشتری می دهد،یکی دیگر خطوط خرگوشی را می گیرد و گونه ها را رسیده تر می کنند

با خطای یک آرایشگر در تزریق همگی صدایشان در می آید و در بوق و کرنا می کنند که تزریق بوتاکس فقط باید زیر نظر پزشک باشد.

📍مطب های زیباییشان را با قرض و وام زیبا می کنند، برای جذب مشتری بازاریابی می کنند و از قبل و بعد معجزه گری هایشان فیلم و عکس می گذارند.

🧨راستش را بخواهید من این حجم از پزشکِ آرایشگر را نمی توانم هضم کنم،نمی توانم ببینم همکلاسی باهوش من که بهترین نمره ها را می گرفت امروز ۷ سال درس خواندن را بیخیال شده و مدرکش را بایگانی کرده و فقط به چند ساعت آموزش تزریق بوتاکس اکتفا کرده.

نمی توانم ببینم رقابت بر سر قبولی تخصص جای خود را به رقابت بر سر تصاحب "مصپورت" داده
راستش را بخواهید به آن ها حق می دهم وقتی مردم برای "زیبایی" بیشتر از "بیماری" بها می دهند.

حق می دهم وقتی طبابت سراسر مسولیت است و آرایشگری با آرامش گره خورده، حق می دهم وقتی بیمار ها طلبکارند و زیباجو ها مطیع
حق می دهم وقتی یک ماه نسخه نویسی از یک ویال بوتاکس کمتر روزی رسان است.

حق می دهم وقتی طبیب باید از بیمار دستور بگیرد و آرایشگر خود تصمیم می گیرد چگونه مشتری را بزک دزک کند!

اما یقین بدانید سم بوتاکس قاتل بیماران زیادی در آینده است،فیلر شاید بلای جان خانواده من و شما باشد؛ چراکه بزرگترین متخصصانِ فردا،امروز در مطب های زیبایی حبس شده اند،بزرگترین جراحانِ فردا امروز به جای بیستوری کانولا به دست گرفته اند،زبده ترین روانپزشکانِ فردا امروز به جای بررسی جدید ترین الگوریتم ها،لب روسی یاد می گیرند که مشتری بیشتری دارد،حاذق ترین جراحان قلبِ فردا امروز به جای آشنایی با ابزار های جدید جراحی در پی یادگیری روش های لیفت با نخ هستند.

من از رونق بازار زیبایی می ترسم؛این مکاره بازار، استعداد های زیادی را به قتل می رساند،مغز های متفکری را خاموش می کند،دستان ماهری را قطع می کند،شیادان زیادی از این بازار استفاده می کنند تا افسار درمان این مملکتِ همیشه بیمار را به دست بگیرند و جان بیماران را مضحکه سهمیه و پارتی و پولشان کنند.

من از رونق بازار زیبایی می ترسم،کاش این ترس فراگیر شود،کاش مردم بفهمند و گوش مسولین را بپیچانند پیش از آن که جان عزیزشان در این بازار کاذب بسوزد

قسم می خورم این بازار انتخاب پزشکان نیست بلکه اجبار آن هایی است که مهاجرت از سرزمین مادری را تاب نمی آورند

@funical

لوئیس کاپالدی، خواننده ۲۶ ساله اسکاتلندی، سندرم تورت داره که باعث می‌شه تیک حرکتی بگیره و صداش بره. اینجا تو گلستنبری و وسط اجرا تیکش شروع‌ می‌شه، واکنش تماشاچی‌ها و همدلی‌شون جالبه

@funical

خانم با پسر چهار ساله ش اومد گفت آقای دکتر از صبح مدام استفراغ می کنم
گفتم دیشب غذای ناجوری نخوردید؟
پسرش گفت چلا آقای دکتل یه مشت قالچ‌کپک زده با تخم‌ملغ تالیخشم نگاه نکلده بودیم لیختیم تو هم خولدیم همه مون ملیض شدیم😄

@funical

حدود سه دهه‌ی پیش دو نفر از روانشناس‌های برجسته دانشگاه کلمبیا به نام‌های مولر(Mueller) و دویک(Dweck) دنبال این بودن ببینن "به هوش بچه‌ها بیشتر توجه کنیم بهتره! یا به تلاش و پشتکارشون در انجام کارها!و اونها رو به خاطر هوش‌شون تحسین کنیم آینده‌دارتره یا پشتکاری که نشون میدن!"…

📌 برای رسیدن به جواب این سوال‌ها، پژوهشگران 128 کودک 10 تا 12 ساله رو انتخاب کردن و تو شش مطالعه مجزا شروع کردن به بررسی چند و چون این ماجرا…

📌 روش انجام کارشون هم اینجوری بود که تو سری اول یه مجموعه سوال رو دادن به بچه‌ها و فارغ از جواب درست و غلطی که از بچه‌ها گرفتن یه گروه از بچه‌ها رو به خاطر هوش‌شون و یه گروه دیگه رو به خاطر تلاش‌شون تحسین کردن...

📌 یعنی به گروه اول گفتن آفرین بشر تو چقدر خفن باهوشی!. عجب هوشی داری و دمت گرم دادا!، و به گروه دوم گفتن بابا تو چه پشتکاری داری و چقدر پرتلاشی!، عجب اراده‌ای!، و حال کردم با اراده‌ت! ... و بعدش شروع کردن به بررسی انگیزه هر دو طرف برای ادامه کار...

📍 نتیجه بررسی‌های اولیه نشون می‌داد:
تایید و تشویق هوش بچه‌ها و گفتن "عجب بچه‌ی باهوشی دارم من خدا" نسبت به تحسین اراده بچه‌ها و گفتن "عجب بچه‌ی پرتلاش و با پشتکاری دارم من خدا" واقعا اثرگذارتره و انگیزه بچه رو در مراحل اولیه کار برای ادامه مسیر بیشتر می‌کنه. اما...

📌 پژوهشگرا واسه بررسی عمیق‌تر مسئله دسته‌ی دوم آزمایش‌ها رو به انداختن؛ اونم اینجوری بود که دوباره تکالیف جدیدی به بچه‌ها دادن و جواب‌هاشون رو گرفتن. منتهی این سری به همه‌شون گفتن که جواب‌هاتون اشتباه بوده!و غلط جواب دادید و بعدش شروع کردن به بررسی حس و حال‌ بچه‌ها از این جواب…

‏📌بررسی‌ها نشون میداد؛ بچه‌هایی که به خاطر هوش‌شون تحسین شده بودن نسبت به اشتباه‌شون احساس ناامیدی داشتن و انگیزه‌ و اشتیاق‌شون به شدت افت کرده بود.در حالی که بچه‌هایی که به خاطر تلاش‌شون تشویق شده بودن نه تنها افتی تو انگیزه نداشتن!بلکه آماده بودن برگردن و خودشونو به چالش بکشن…

‏🙌🏻  خروجی این مطالعه ارزشمند نشون میده که تکیه روی هوش بچه‌ها بیشتر از خیر رسوندن، در بلندمدت براشون شر میشه و عملا فخر فروشی ما برای بچه‌ باهوش‌مون احساس سرخوردگی بعد از هر شکستی رو در اون‌ها بیشتر میکنه و از اونجایی که زندگی سراسر شکست و نشدن‌هاست!؛


_دکتر امید امانی(روانشناس)_

@funical

انتشارات Nature یه ژورنال داره که بصورت تخصصی روی چاقی کار می‌کنه، کلا مطالب جالبی داره. مثلا یه پژوهش کردن روی ۵۰۰۰ نوجوان ۹ تا ۲۱ سال که دچار چاقی هستن.
نتیجه اینه بوده که نوجوانان چاق نسبت به هم سن و سالای خودشون بیشتر دچار اختلال در مهارت‌های شناختی میشن! مهارت شناختی چیه؟

بطور کلی مهارت‌های پردازشی مغز میشه مهارت شناختی. یعنی یادگیری و حافظه و درک مطلب و...
چاقی باعث میشه در اتصالات عصبی مشکل ایجاد بشه و متعاقبا آثار بعدی پدید میاد!
نمی‌خوام بگم‌ اونایی که چاقند تو این سن خنگ هستنا، اصلا اینجوری نیست ولی میتونن خیلی بهتر از اینی که هستن باشن

چاره چیه؟ از همون نوجوانی به فکر تغذیه بچه‌ها باشید. نگید بزرگ میشه قوت میگیره و اینا. این اعتقادات سنتی نادرست رو بریزید دور. بچه باید خوب تغذیه کنه ولی نه اینکه زیاد باشه. اگر پدر و مادر اینجور بچه‌ها هستید برای بهتر شدن وضعیت بدنی اینها برنامه بریزید. این وظیفه شماست.../


@funical