مشکل هرروز صبح من..
@funical

مکمل های نوزادان از بدو تولد تا ۲ سالگی

۶ ماه اول: از ۳ روز اول شروع تا پایان ۲ سالگی ویتامین A D 
ویتامین A  در روز ۱۰۰۰ واحد
ویتامین D در روز ۴۰۰ واحد
هر قطره چکون یا ۲۵ قطره روزانه ترکیب ویتامین a d ک آماده هست.
ب مولتی ویتامین بعد ۶ ماه داده بشه (ب جز بچه های پره ترم یا اونا ک وزنشون کمتره ک زودتر ب دنیا میان و ۳۰ قطره اهن باید بگیرن شروع ۴ ماهگی هست)
مکمل آهن شروعش از پایان ۶ ماهگی تا پایان ۲ سالگی ۱ mg/kg/day همه رو ۱۵ قطره میگن که میشه ۱۵ mg
لیپوزوفر فورت بهترین برند آهن: ۱cc  (یک قطره چکان، ۲۵ قطره)
آگزوفر بهترین برند ک ویتامین ها و آهن رو باهم داره

#پست_آموزشی
@funical

ویس لایو بایدها و نباید ها در طرح امیدوارم گرهی از مشکلات طرحتون باز کنه و با آگاهی بیشتری طرح برید.

@funical

همزمان با پخش سریال یوسف پیامبر این عکس دوباره ترند شده

اون زمان محل فیلم‌برداری سریال «یوسف پیامبر» و فیلم «اخراجی‌ها» نزدیک هم بوده که منجر به این عکس تاریخی شده

@funical

📙 سینوهه طبیب فرعون
✍🏻 میکا والتاری
#معرفی_کتاب
@funical

کشف نوعی میکروب جدید که شباهتی به ویروس‌ها و باکتری‌ها ندارد!

✍️ دکتر علیرضا آروین

همه‌ی میکروب‌هایی که تا امروز شناخته‌ایم را می‌توان در یکی از این سه گروه قرار داد: باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها. هر از گاهی هم یک موجود جدید کشف می‌شود که بر اساس خصوصیاتش نهایتاً در یکی از همین گروه‌ها جا می‌گیرد. اما این بار قضیه کمی متفاوت است!

پژوهشگران اخیراً حلقه‌هایی از RNA پیدا کرده‌اند که در هیچ‌کدام از دسته‌بندی‌های شناخته‌شده جای نمی‌گیرند. آنها نام این RNAهای عجیب را اُبِلیسک (Obelisk) گذاشته‌اند.

ابلیسک‌ها RNA‌های حلقویِ کوچکی هستند که در حالت سه‌بعدی، شکلی میله‌ای پیدا می‌کنند. این ساختار از نظر ظاهری تا حدودی شبیه ویروئیدها (ویروس‌های گیاهی) است، اما تفاوت‌هایی هم دارد.

ویروئیدها هیچ‌وقت پروتئین تولید نمی‌کنند، اما برخی از ابلیسک‌ها درون RNA خود، کدهایی برای ساخت نوعی پروتئین دارند.

البته بسیاری از RNA ویروس‌ها هم پروتئین می‌سازند، اما ساختار ژنوم‌شان با ابلیسک‌ها فرق دارد. پس این بار با یک گروه جدید طرف هستیم.

برخی از ابلیسک‌ها توانایی تکثیر دارند!
در ساختار RNA برخی از ابلیسک‌ها، توالی‌هایی پیدا شده که می‌توانند رشته‌ی RNA را بدون نیاز به کمک پروتئین‌ها، ببرند و دوباره به هم متصل کنند. در واقع ابلیسک‌ها دارای نوعی قیچی داخلی هستند که در فرایند تکثیرشان نقش دارد.

این ویژگی باعث شده نگاه دانشمندان به این RNAهای عجیب، از چند تکه‌ی بی‌هدف، به ساختارهایی با قابلیت تکثیر و سازگاری تکاملی تغییر پیدا کند.

میزبان ابلیسک‌ها چه کسانی هستند؟
ردپای ابلیسک‌ها بیشتر در نمونه‌های گرفته‌شده از دهان انسان و در RNA باکتری‌های ساکن دهان پیدا شده است. جالب اینجاست که هیچ اثری از DNA مربوط به این ابلیسک‌ها در ژنوم آن باکتری‌ها دیده نمی‌شود.

از آنجایی که معمولاً RNA از روی DNA رونویسی و ساخته می‌شود، این نکته نشان می‌دهد که RNA ابلیسک‌ها، بخشی از ژن‌های باکتری نیست و به شکل مستقل درون باکتری تکثیر می‌شود.

همچنین در محیط آزمایشگاهی، رشد همان باکتری بدون حضور ابلیسک هم به‌خوبی ادامه پیدا می‌کند. یعنی حضور ابلیسک‌ها برای بقای باکتری ضروری نیست.

آیا ابلیسک‌ها خطری برای انسان دارند؟
فعلاً هیچ شواهدی در دست نیست که نشان دهد ابلیسک‌ها باعث بیماری در انسان می‌شوند. ممکن است این RNA‌های کوچک فقط همراهانی بی‌ضرر باشند؛ یا شاید هم رفتار باکتری‌های میزبان را تغییر بدهند.

هر دو فرضیه در حال بررسی هستند و به گفته‌ی پژوهشگران، باید در مطالعات آینده آزمایش شوند.

@funical