❤‍🩹 آزار اینترن‌ها و دستیاران؛ کهنه‌ی همیشه تازه

✍ دکتر بابک خطی

یک رزیدنت یا اتند آزارگر از آسمان نمی‌آید؛ او کسی است که قبلا استیجر، اینترن و رزیدنت سال یک بوده‌ است.
اما چه می‌شود، کسی که خود طعم تحقیر و آزار را چشیده‌، چنین به آزار بقیه راضی می‌شود؟

علت اصلی را باید در دادن اختیارات غیرلازم و بدون مسوولیت در فضای دستیاری جستجو کرد، امری که زمینه سوءاسفاده را پدید می‌آورد و چرخه خشونت را شکل می‌‌دهد.
شاید کسانی بگویند اگر من جای آن رزیدنت یا اینترن بودم هرگز زیر بار زور یا توهین نمی‌رفتم.
اما واقعیت این است که خود این افراد هم در شرایط  یکسان معمولا رفتار مشابه دارند و حتی اگر فرض کنیم فرد شجاعی نوع دیگری رفتار بکند، باز هم چاره کار نیست و یک سیستم سالم اتفاقا بیشترین حمایت را از ضعیف‌ترین بخش‌‌های خود دارد.

هرچند در فضای مسموم کنونی که تصمیم‌گیری درمورد بخش مهمی از زندگی یک رزیدنت سال یک یا اینترن، از ساعات رفتن به خانه گرفته تا شرکت در امتحانهای ارتقاء را به عهده استاد یا رزیدنت‌ سال بالا می‌گذارد، امکان شکستن قویترین افراد نیز وجود دارد، بدون اینکه گناه یا ضعفی متوجه‌شان باشد.
محیط بیماری که متاسفانه حتی افراد سالم تحت خشونت نیز به دلیل ذات سرایت پذیر خشونت در محیط‌های بسته و سرکوب شده، در معرض تبدیل شدن به عامل خشونتگری و تداوم چرخه آزارگری قرار دارند.
بنابراین انتظار منصفانه عمل کردن از رزیدنت‌ سال بالا یا اتند‌، نه به سادگی ممکن و نه باز چاره اصلی کار است.

این در حالی است که در گروه‌های آموزشی آزارگر، مدیران گروه یا برخی اتندها، بخش اصلی مشکل و از حامیان محیط پادگانی هستند.
چرا که در چنین محیطی و تحت پوشش شعار شایع اما دروغین "اینطوری آدم بهتر کار یاد می‌گیرد" می‌‌توانند برای خودشان جایگاهی خداگونه و دست نیافتنی تعریف کنند و به ایگوی بیمار و آسیب دیده‌شان، خوراک ذهنی برسانند.
ذهنی که معمولا پر از عقده‌های کودکانه و مورد عدم توجه قرار گرفتن از سوی والدین و همسالان بوده، در مواردی از آن سابقه تجاور و تعدی در کودکی و نوجوانی هم دیده می‌شود و از این منظر خود افراد آزارگر را نیز باید قربانیانی دانست که نسبت به ترمیم زخم‌های روان و درمان خود اقدام نکرده‌اند.

در محیط‌ آموزشی-درمانی دستیاری تنها راه‌حل، وجود قوانین درست و ضمانت برای اجرای آن است تا در سایه‌اش بدترین افراد هم مجبور به رعایت قوانین و افسار زدن بر ذهن بیمار خود یا مراجعه برای درمان باشند و این به مراتب منطقی‌تر از آن است که تنها به خوب بودن یا خوب عمل‌کردن افراد امید ببندیم یا انتظار شجاعت از حلقه‌های ضعیف‌ زنجیر داشته باشیم.

راه‌حل عملی این مساله نیز چندان پیچیده نیست: چرا که کوریکولوم‌های آموزشی ما با تمام اشکالات، اگر درست اجرا شوند می‌توانند جلوی قسمت عمده‌‌ای خشونت‌ موجود را بگیرند و در گام‌های بعد طبعا می‌توان به وضع قوانین موثرتر و بهینه کردن محیط آموزش و درمان پرداخت.
اقدامی که در صورت وجود کمترین اراده‌ در مدیریت عالی وزارت بهداشت باشد با یک برنامه کوتاه تا میان مدت قابل انجام است.
اما چرا تاکنون و فارغ از جهت سیاسی دولت‌ها، شاهد تغییری در اوضاع نبوده‌ایم؟!

طی تمام دهه‌های اخیر وزارت بهداشت و  مدیریت اداره‌ کشور، از طرفی ارزشی برای آموزش پزشکی قائل نبوده، از طرف دیگر می‌خواهد بدون هرگونه هزینه و پرداخت دستمزد منصفانه از بخش درمان، کسب درآمد کند و رزیدنت‌ها و در قدم بعد پزشکان طرحی‌  نیروهای بی‌جیره و مواجب اجرای این برنامه هستند.
رزیدنت‌هایی که چند سال به طور تقریبا مجانی، بیمارستان‌های آموزشی را می‌گردانند و بعد پزشک ضریب کا شده، با کمترین حقوق اداره بیمارستانهای دولتی را بر عهده می‌گیرند
کسانی که پس از پایان طرح و کسب بیشترین تجربه، هرگز طرف رابطه استخدامی یا حتی قرارداد منصفانه غیراستخدامی با دولت نمی‌شوند و عملا اخراج می‌شوند و در ادامه نیز درصورت خوش‌شانسی و بیکار نماندن به بخشی از نیروهای تحت استثمار بخش خصوصی تبدیل می‌شوند.

اجرای این برنامه استثماری، نیروی کار مطیع و مجانی می‌طلبد و ایجاد محیط خفقان و آزار در بخش آموزش دستیاری بخشی از این سیاست کلی برای کنترل فضا و سرکوب کردن هرگونه صدای حق‌طلبی و اعتراض است.
چرا که تنها در این فضا می‌توان از یک دستیار بیش از ۱۱۰ ساعت در هفته کار کشید و بدترین برخوردها و توهین‌ها را نثارش نمود.

دلیل خالی بودن صندلی‌های رزیدنتی و موج مهاجرت کادر درمان را نیز باید در فضا و این نوع برخورد‌ها جستجو کرد.
فضایی که بهشت سوسیوپت‌ها و صاحبان اختلال شخصیت خواهد بود و موج اخیر خودکشی در جامعه پزشکی را به راه انداخته است.

🗓 ۲۴ آبان ۱۴۰۴


@funical

⚠️ اسامی محصولات آرایشی غیر مجاز اعلام شد

روابط عمومی سازمان غذا و دارو اسامی تازه ای از برخی فرآورده های آرایشی لب فاقد مجوز و ایمنی را اعلام کرد.

بر این اساس رژلب ماژیکی KATEN plus، رژلب مدادی matte مینی EVER BEAUTY )۲۴) ساعته( VIOLET VERSAI ،آرسیلان AIOE GLAZZI, YANDI رژلب ۲۴ ساعته Dragon Ranee تنت لب و بالم لب Miss Sweet از جمله این محصولات هستند.

@funical

🔴 دفترچه استخدامی بانک شهر ۱۴۰۴

🌟 آغاز ثبت نام و انتشار دفترچه آزمون استخدامی بانک شهر ۱۴۰۴
هم اکنون لینک ثبت نام آزمون استخدامی بانک شهر همزمان با انتشار دفترچه این آزمون، در سایت جهاد دانشگاهی فعال گردید. داوطلبان میتوانند پس مطالعه دفترچه راهنمای ثبت نام و اطمینان از واجد شرایط بودن، تا ۲ آذرماه نسبت به تکمیل ثبت نام خود اقدام نمایند.

🔗لینک ثبت نام

@funical

🔴 حقیقت ماجرای خودسوزی جوان اهوازی چه بود؟

‼️ماجرای احمد، آنطور که در ابتدا شنیدیم، داستان فقر مطلق و لقمه نان نبود. ماجرای احمد، داستان تلخ یک رانت بود که به بدترین شکل ممکن تمام شد.

🔹بیایید کمی از شعارها فاصله بگیریم و فقط واقعیت های مستند این پرونده را کنار هم بگذاریم:

🔹۱. محل کسب خانواده بالدی، یک دکه ساده در حاشیه شهر نبوده بلکه یک کافه رستوران در قلب پارک زیتون کارمندی بوده است، یک محله ی بزرگ مرفه نشین در کلانشهر اهواز.

🔹۲. این مکان، اساسا متعلق به شهرداری بوده که طی قراردادی شبیه به قرارداد ترکمنچای، از تیرماه سال ۱۳۸۴ به مدت ۲۰ سال به پدر خانواده بالدی اجاره داده شده بود، با اجاره بهای ماهانه ۶۵ هزار تومان. تکرار می کنم: ماهی ۶۵ هزار تومان ثمن بخس در یکی از طلایی ترین نقاط شهر.

🔹۳. قرارداد، پس از ۲ دهه، بالاخره در تیرماه ۱۴۰۴ به اتمام رسیده و همان اجاره بهای ناچیز هم طبق گزارش ها، از سال ۱۳۹۷ پرداخت نشده است.

🔹آیا این رقم ناچیز ۶۵ هزار تومان، خودش بزرگترین بی عدالتی و توهین به هزاران جوان بیکار یا کاسب اهوازی نیست که برای یک متر جا، باید اجاره های میلیونی بپردازند؟

🔹۴. شهرداری در این ۴ ماه، سه نقطه جایگزین را برای جا به جایی کافه+ پیشنهاد استخدام یکی از اعضای خانواده در خود شهرداری به پدر خانواده بالدی داده اما همه این پیشنهادات رد شده است. چرا؟ چون هیچ کدام به اندازه آن رانت سودآور نبوده است.

🔹۵. فاجعه آن روز، یک اتفاق ناگهانی نبوده است. از تیرماه، تهدیدهای مستمر پدر خانواده به خودسوزی به عنوان اهرم فشار روی میز بوده و زمینه ی مساعد روحی و روانی را برای سوق دادن احمد به انجام این کار وحشتناک فراهم ساخته است. حتی گزارش شده که منزل شخصی بعضی از مدیران شهرداری، برای ارعاب احتمالا مسلحانه، شناسایی شده بود.

🔹تراژدی واقعی اینجاست. احمد بالدی، قربانی شده است. اما او قربانی مامور شهرداری نبوده، بلکه قربانی سیستمی شده که اجازه داده یک امتیاز غیرمعمول، آنقدر ریشه بدواند که کندن آن به یک فاجعه ختم شود. او قربانی فشاری بوده که از اصرار بر حفظ آن رانت، ناشی شده است.

🔹اگر عدالت این است که شهرداری در برابر تهدید به خودسوزی کوتاه بیاید و این رانت را تمدید کند، پس فردا، هرکس که امتیاز غیرقانونی اش در خطر باشد، می تواند یک گالن بنزین به دست بگیرد و قانون را به گروگان بگیرد.

🔹دوستان گرامی! این دعوا، دعوای قومی و عرب و فارس نیست. این دعوای تمام شهروندانی است که در سکوت، قانون را رعایت می کنند اما می بینند که چگونه عده ای با تهدید، می خواهند بر رانت خود پافشاری کنند.

🔹عزیزان! اجازه ندهیم خون احمد، به ابزاری برای مشروعیت دادن به باج گیری تبدیل شود. ما به احمد بدهکاریم که ریشه های واقعی این فاجعه را بخشکانیم: رانت، و استفاده از جان انسان ها به عنوان اهرم فشار.

@funical