آدم وقتی میره توی این گروه‌های تلگرامی به اصطلاح دوستای قدیم دبیرستان و دانشگاه و فلان، همیشه براش این سوال پیش میاد که چجوری یه زمانی با اینا دوست بوده و قسمت دردناک ماجرا اونجاس که اونا هم احتمالا در مورد خود آدم همچین فکری میکنن

فارست
@funical

یکی از دلایلی که توی طول ترم درس نمیخونم اینه که «خب اگه من خوندم بعد قبل امتحان مُردم و از زندگیم تو این چند ماه لذت نبردم کی پاسخگوعه؟»
البته هیچ لذتیم نمیبرم از زندگی ولی فعلا دلیل بهتری برای گشادیم ندارم.

شایسته
‌ @funical

منطق خانواده:
|𝓕𝓪𝓽𝓮𝓶𝓮𝓱|
@funical

اساتید علوم تشریح دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور موقع طراحی ورقه امتحان

@funical

دوز کافی سم روزانه.

|مجددا خندیدیم، صادق|
@funical

تو خیابون داد بزن مهندس فقط اونایی که پزشکی خوندن برنمیگردن

|خلافکار|
@funical

یه مرحله ی دارکی هست بعد از دیگه خوشحال نشدن

یه اسم دیگه ناراحت نشدن
خیلی پشم ریزونه
امیدوارم تجربش نکنین
#Soli
@funical

ادم بايد براي امتحان study كنه ولي من هميشه تا دو ساعت قبل امتحان تازه دارم مطالبو learn ميكنم
-m
@funical

دیروزت که از دست رفت؛ به آمدن فردایت هم اطمینانی نیست اما امروزت غنیمت است پس همین فرصتی که داری را دریاب

-امیرالمومنین امام علی(ع)
@funical

‏صبح يه استوري دیدم پیش خودم گفتم اگه برم كانادا ميتونم دستيار دندونپزشك بشم، انقدم درامد داره، خيليم خوبه. خوشحالم شدم:)
امروز عصر يه دستيار جديد اومده برامون. افغانه. تو افغانستان دندونپزشك بوده. از طالبان فرار كرده، اينجا دستياره.
لحظه اي كه ديدمش مثل پتك ‏بود كه تو سرم فرود اومده. لبخند مصنوعيش."خدا طالبانو لعنت كنه" اي كه ميگفت. دستياراي ديگه كه با لهجش شوخي ميكردن، دكترايي كه سرش داد ميزدن ميگفتن اينو بيار اونو بيار. روپوشش با اون دكمه هاي باز، ساعت گرون قيمتش، طرز راه رفتن و تسلطش به وسايل… خيلي دردناك بود. خيلي.

|کمان خانوم|
@funical

ترکیب بهشتی🤤

|ali ricardo (is broken)|
@funical

اينو يادتون بدم واقعا خيلى كابرديه ، اگه بعضى وقتا نميدونيد براى نهار يا شام غذا چى درست كنید سایت my food fridge رو سرچ كنيد و روى اولين لينك كلیك كنید. توى صفحه كه براتون بالا مياد تمام چيزايى كه داخل يخچالتون داريد رو انتخاب میكنيد. بعد از اينكه مواد اوليه رو انتخاب كرديد روى ( find recipes ) كلیک كنید. حالا تمام غذاهايى كه ميتونيد با موادى كه داريد درست كنيد رو همراه با طرز تهيه نشونتون ميده.

#معرفی_سایت
@funical

آخ الان یاد ‏این ویدئو افتادم زمان کرونا رفته بودن با اولین خانواده مبتلا به امیکرون مصاحبه میکردن! بندگان خدا رو آورده بودن پایین، این خبرنگاره با فاصله وایساده بود بهشون‌ زنگ زد باهاشون صحبت کرد! واقعاً سورئال‌ه :))

حافظ سایه‌ها‌
@funical

بعضی استادا هم اینجورین که:

کریستوفر و دوستان‌
‌ @funical

کسایی که ساز میزنن به شدت درک میکنن😂🤝

|یه پسر فرفری|
@funical

من سرجسات امتحان:
@funical

اسوشیتدپرس :

فردا روز سرنوشت ساز برای ایران خواهد بود که بر کل خاورمیانه نیز تاثیر خواهد گذاشت.

@funical

این خیلی خوب بود😂🤌

|Mɪʟᴀᴅ|
@funical

وقتی آدم از چیزی غنی باشه باهاش فخر نمیفروشه؛
آدم ها اندازه کمبود هاشون پُز میدن!!!

@funical

یافته جدید از داروهای GLP-1: مونجارو (Tirzepatide) چگونه سیگنال‌های مربوط به هوس‌های غذایی را در مغز خاموش می‌کند؟

✍️ دکتر علیرضا آروین

نتایج یک پژوهش تازه که امروز در مجله نیچر منتشر شده، نشان داده که داروی مونجارو (Mounjaro) با سرکوب الگوهای خاصی از فعالیت‌ مغزی در nucleus accumbens، می‌تواند هوس‌های غذایی اجبارگونه را خاموش کند.

مونجارو نام تجاری دارویی به‌نام تیرزپاتید (Tirzepatide) است که در دسته‌ی داروهای خانواده‌ی GLP-1 قرار می‌گیرد. داروهای این خانواده به‌دلیل تاثیر قابل‌توجه‌شان در درمان چاقی و دیابت طی یکی دو سال گذشته بسیار مطرح شده‌اند و قبلا در آپدیت ام دی در مورد آنها زیاد صحبت کرده‌ایم.

پیش از این می‌دانستیم که داروهای GLP-1 با ایجاد احساس سیری و کاهش سرعت تخلیه‌ی معده، اشتها را کم می‌کنند. اما در مطالعه‌ی جدید، برای اولین بار «چگونگی عملکرد» آن‌ها در سرکوب هوس‌های غذایی مشخص شده است.

شرکت‌کنندگان در این مطالعه، مبتلا به چاقی شدید و دچار افکار وسواسی و اجبارگونه در مورد غذا بودند؛ حالتی که پژوهشگران از آن با عنوان «نویز غذایی» (Food Noise) یاد کرده‌اند.

نکته‌ی جالب اینجاست که هدف اولیه‌ی این مطالعه بررسی اثر داروهای GLP-1 نبوده و پژوهشگران به‌صورت اتفاقی متوجه این اثر شده‌اند!

در این پژوهش، سه بیمار مبتلا به چاقی شدید که قبلاً از روش‌های جراحی لاغری نتیجه نگرفته بودند، تحت درمان با تحریک عمقی مغز (Deep Brain Stimulation) قرار گرفتند تا اثر آن بر کنترل نویز غذایی آن‌ها بررسی شود.

به‌این منظور، الکترودهایی در بخشی از مغز به نام nucleus accumbens که در احساس پاداش نقش دارد قرار داده شد. این الکترودها قابلیت ثبت و ارسال همزمان سیگنال‌های الکتریکی را دارند.

در دو بیمار اول، پژوهشگران دریافتند که نویز غذایی با یک الگوی خاص از افزایش فعالیت الکتریکی مغز همراه بوده است.

اما بیمار سوم، شرایط متفاوتی داشت: او حدوداً از چهار ماه پیش از کاشت الکترودها، به دلیل ابتلا به دیابت تحت درمان با داروی مونجارو قرار گرفته بود.

پژوهشگران دریافتند که در ماه‌های پس از شروع مصرف دارو، شدت هوس‌های غذایی در این فرد به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافت و مهم‌تر از آن، الگوهای فعالیت مغزی مربوط به نویز غذایی که در دو بیمار دیگر دیده شده بود، در او مشاهده نشد؛ یافته‌ای که نشان‌دهنده‌ی نقش مونجارو در سرکوب این فعالیت‌هاست.

با این حال، حدود پنج تا هفت ماه پس از کاشت الکترودها، سیگنال‌های نویز غذایی در مغز این فرد نیز ظاهر شد و به‌دنبال آن، هوس‌های غذایی‌ای که خاموش شده بودند، دوباره بازگشتند.

پژوهشگران معتقدند که این اتفاق ممکن است به‌دلیل کاهش حساسیت گیرنده‌های GLP-1 در مغز و ایجاد مقاومت به دارو رخ داده باشد.

اگرچه تعداد شرکت‌کنندگان در این مطالعه محدود بود و گروه کنترلی وجود نداشت، اما نتایج اولیه، سرنخ‌های مهمی را درباره‌ی نحوه‌ی عملکرد این داروها در مغز ارائه می‌دهد. به نظر می‌رسد که باید منتظر مطالعات بعدی بمانیم تا بهتر بفهمیم مغز ما دقیقاً چگونه به این داروها پاسخ می‌دهد.

@funical