🔹معاون اول رئیس جمهور آیین‌نامه سوییچ سهمیه سوخت (فعلا بنزین) از کارت سوخت به کارت بانکی با عاملیت وزارت اقتصاد را به دستگاه‌های مربوطه ابلاغ کرد.
متن ماده مذکور از قانون بودجه سال جاری به این شرح است:

🔴 وزارت نفت از طریق شرکت تابعه ذی‌ربط در امور پالایش و پخش (شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی) مکلف است ظرف ۴ ماه از لازم‌الاجراء شدن این قانون با همکاری بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران امکان انتقال سهمیه سوخت از کارت سوخت به کارت بانکی صاحبان خودرو را فراهم کند.

🔴بر اساس این آیین‌نامه در مرحله اول قرار است سهمیه بنزین از کارت سوخت به کارت بانکی منتقل شود؛ در این مرحله ۳ ماه به صورت آزمایشی با همکاری وزارت اقتصاد و وزارت ارتباطات سوییچ سهمیه سوخت اجرایی خواهد شد.

🔴وزارت اقتصاد مکلف به فراهم کردن امکان ثبت کارت بانکی مورد نظر مالک خودرو از طریق پنجره ملی خدمات دولت برای استفاده از سهمیه سوخت است./ایرنا

ساینا⬅️799
ساینا دوگانه⬅️884
سهند⬅️905

کوئیک اس⬅️781
کوییک اس سفیدمشکی⬅️787
کوئیک(GX)⬅️796
کوئیک(GXR)سفیدمشکی⬅️815/رینگ:853
اطلس⬅️باسانروف:997

شاهین دنده⬅️بی‌سانروف:1.292
شاهین اتومات سانروف⬅️1.480
شاهین پلاس⬅️1.694

سورن(XU7P)⬅️برقی:1.058/سیمی:1.116
سورن‌دوگان‌برق⬅️بزرگ:1.300
سورن‌دوگان‌سیم⬅️کوچک:1.305/بزرگ:1.392

رانا فلز⬅️1.105
پ۲۰۷ (tu3)⬅️1.125
پ۲۰۷ هیدرول⬅️1.283
پ۲۰۷ دنده پانا⬅️1.353/رینگ:1.380
پ۲۰۷ اتو فلز⬅️1.512
پ۲۰۷ اتو پانا⬅️1.553

دنا بورسی⬅️1.399
دنا ۶دنده⬅️رینگ:1.420
دنا اتو⬅️1.688

تارا(V1)⬅️1.396
تارا(V4)⬅️1.673
ریرا⬅️2.180

هایما(S5)⬅️2.600
هایما(S7)⬅️2.870
هایما(S8)⬅️مشکی:3.310
هایما(x7)⬅️مشکی:2.880

ایگل⬅️مشکی:1.520
جک(Sr3)⬅️2.035
جک(J4)⬅️1.475
جک(J7)⬅️2.945
جک(X5)⬅️2.720
جک(A5)⬅️مشکی:2.505
جک(T8)⬅️مشکی2.960
جک(T9)⬅️مشکی:4.310

الیت۵سفید⬅️3.235
الیت۷مشکی⬅️3.325

دیگ‌پرایم سفیدمشکی⬅️2.865
دیگ‌پرایم مشکی‌مارون⬅️2.930

دیگ پرستیژ سفیدمشکی⬅️3.530
دیگ پرستیژ سفیدمارون⬅️3.685

آریزو۵(FL)⬅️2.260
آریزو۶ (Gt)⬅️3.130
آریزو۶ پرو⬅️2.845
آریزو۸⬅️3.915

ایکس۲۲دنده⬅️1.575
ایکس۳۳اتو⬅️1.890
ایکس۵۵⬅️2.510

تیگو۷⬅️3.610
تیگو۷ دودف⬅️3.950
تیگو۷ هیبرید⬅️3.800
تیگو۸(ie)⬅️4.850
اف ایکس⬅️مشکی:3.500

ایکستریم(TXL)⬅️5.120
ایکستریم(VX)⬅️6.900

لاماری⬅️3.300/مشکی:3.185
لاماکو فلو⬅️2.180
رسپکت⬅️2.395

لوکانو۷⬅️مشکی:4.010
لوکانو۸⬅️5.700

چانگ(CS55)⬅️مونتاژ:3.630/واردات:3.990
چانگ(CS35)مونتاژ⬅️2.695

مزداسه۲۵⬅️مشکی:5.730
کیا(k5)⬅️خاکستر۲۵: 7.050
اسپورتیج۲۵⬅️:6.600
النترا۲۵⬅️4.380
سیلفی مکس۲۴⬅️5.050
هونگچی۲۵⬅️4.270
اکلیپس⬅️مشکی:5.750
اوتلندر اچ دودف۲۳⬅️8.600
کلئوس۲۵⬅️6.950
بنز (a200l)م۲۵⬅️9.650
بی ام و (IX1)⬅️7.650

لوین هیبرید۲۵⬅️4.720
کرولا کراس هیبرید۲۵⬅️5.350
کمری فول چین۲۵⬅️7.380
کمری‌ژاپن۲۵⬅️7.850

پراید۱۵۱⬅️پاشش:602/ارتقا:609
آریسان⬅️810
نیسان تک⬅️1.122
نیسان دوگان⬅️1.008/اکستند:1.120

▫️ در سال‌هایی نه‌چندان دور، تبلیغ معنای مشخصی داشت. کالا معرفی می‌شد، خدمت توضیح داده می‌شد، و مرزی کم‌وبیش روشن میان «اطلاع‌رسانی» و «نمایش» وجود داشت. پزشک، معلم، وکیل یا مهندس اگر دیده می‌شد، از مسیر تخصص دیده می‌شد و اگر تبلیغ می‌کرد، ناگزیر بود در چهارچوب‌های حرفه‌ای و اجتماعی حرکت کند. رسانه محدود بود، پرهزینه بود و مهم‌تر از همه، قضاوت‌پذیر بود.

▫️ ظهور شبکه‌های اجتماعی، و به‌ویژه اینستاگرام، این معادله را به‌تدریج و سپس ناگهانی بر هم زد.
در ابتدا، این فضا وعدهٔ دموکراتیزه‌کردن صداها را می‌داد؛ هرکس می‌توانست بدون واسطه دیده شود، تجربه‌اش را بگوید و مخاطبش را پیدا کند. اما آن‌چه به‌مرور جای این وعده را گرفت، نه آزادی بیان، بلکه اقتصاد توجه بود؛ اقتصادی که در آن نه حقیقت، نه دانش، و نه حتی اخلاق، بلکه «توقف نگاه» واحد ارزش شد.

▫️ الگوریتم‌ها بی‌طرف نیستند؛ آن‌ها ترجیحات انسانی را تقویت می‌کنند. طبق نظریهٔ «شرطی‌سازی کنش‌گر» اسکینر، رفتاری که پاداش بگیرد، تکرار می‌شود. اینستاگرام دقیقاً همین کار را کرد: هر محتوایی که شوک‌آورتر، ساده‌تر، احساسی‌تر و نمایشی‌تر بود، پاداش گرفت و هر محتوایی که نیاز به تأمل، دانش پیش‌زمینه یا صبر داشت، به حاشیه رانده شد. در چنین سیستمی، حرفه‌ها ناچار شدند خود را با منطق پلتفرم تطبیق دهند، نه پلتفرم با منطق حرفه.

▫️ اینجا بود که پزشک، به‌تدریج از «مرجع تخصصی» به «شخصیت رسانه‌ای» تغییر شکل داد. نه الزاماً از سر خودشیفتگی، بلکه اغلب از سر بقا. نظریهٔ «نمایش خود» اروینگ گافمن توضیح می‌دهد که انسان‌ها در فضاهای عمومی، نسخه‌ای نمایشی از خود ارائه می‌کنند که متناسب با انتظار مخاطب است. وقتی مخاطبِ اینستاگرام انتظار سرگرمی دارد، نه دانش، نقش حرفه‌ای نیز ناچار به تغییر می‌شود. پزشک شروع می‌کند به ساده‌سازی افراطی، شوخی با مفاهیم بالینی، اغراق در تجربه‌ها و گاهی شکستن آگاهانهٔ مرزهای شأن حرفه‌ای، فقط برای آن‌که دیده شود.

▫️ اما این تغییر صرفاً یک تغییر فردی نیست؛ یک تغییر ساختاری است.
از منظر جامعه‌شناسی، آن‌چه در حال رخ‌دادن است، فرسایش «سرمایهٔ نمادین» حرفه‌هاست؛ مفهومی که پیر بوردیو آن را به‌عنوان اعتبار، اعتماد و مشروعیتی تعریف می‌کند که یک گروه اجتماعی در طول زمان انباشت می‌کند. وقتی پزشک برای جلب توجه، زبان بلاگری را جایگزین زبان حرفه‌ای می‌کند، شاید در کوتاه‌مدت مخاطب بگیرد، اما در بلندمدت همان سرمایه‌ای را مصرف می‌کند که قرار بود پشتوانهٔ اعتماد عمومی باشد.

▫️ مسئله فقط پزشکان نیستند. اینستاگرام، بلاگرها را نیز به الگوی موفقیت تبدیل کرده است؛ الگویی که در آن دیده‌شدن معادل ارزشمندی است. در چنین فضایی، مقایسهٔ اجتماعی دائمی (بر اساس نظریهٔ فستینگر) فشار شدیدی ایجاد می‌کند: اگر دیگری با محتوای سطحی‌تر، شوخی‌آمیزتر و پرریسک‌تر دیده می‌شود، چرا من نشوم؟ نتیجه، مسابقه‌ای نزولی است که در آن هرکس کمی بیشتر از شأن خود عقب می‌نشیند تا عقب نماند.

▫️ آن‌چه این روند را خطرناک‌تر می‌کند، عادی‌شدن آن است. وقتی پزشک، بلاگرگونه حرف می‌زند و بلاگر، ژست متخصص می‌گیرد، مرزها مخدوش می‌شوند. جامعه‌ای که نتواند تفاوت میان دانش و نمایش را تشخیص دهد، در بحران، مرجع قابل اتکایی نخواهد داشت. این همان نقطه‌ای است که مسئله از «سبک محتوا» به «مسئلهٔ اجتماعی» تبدیل می‌شود.

▫️ راه‌حل، ترک اینستاگرام یا نفی رسانه‌های جدید نیست؛ این ساده‌لوحانه است. راه‌حل، بازتعریف آگاهانهٔ نسبت حرفه با رسانه است. پذیرش این واقعیت که همهٔ محتوا قرار نیست وایرال شود، همهٔ پیام‌ها قرار نیست محبوب باشند و اعتبار، لزوماً با عدد فالوئر سنجیده نمی‌شود. حرفه‌ای‌بودن، انتخابی است که هزینه دارد؛ هزینهٔ دیده‌نشدنِ سریع، اما سودِ ماندگاری اعتماد.

▫️ اگر اینستاگرام منطق خود را دارد، حرفه‌ها هم باید منطق خود را حفظ کنند.
مسئله این نیست که دیده شویم یا نه؛
مسئله این است که وقتی دیده می‌شویم، چه چیزی از ما دیده می‌شود.