میلیاردها نفر در برهه‌ای از زندگی خود با عادت جویدن ناخن دست و پنجه نرم می‌کنند. بسیاری از آنها برای ترک آن به هر کاری دست می‌زنند، از راهکارهایی مانند مالیدن فلفل چیلی روی کوتیکول‌های خود، پوشیدن دستکش در تمام طول روز، فرو بردن دست‌ها در نمک و تصور خزیدن باکتری‌ها روی انگشتانشان استفاده می‌کنند.
و اگرچه همه ما ناخن نمی‌جویم، اما اکثر ما عادتی داریم که دوست داریم آن را ترک کنیم. بنابراین بهترین راه برای ترک آن چیست؟ دانشمندان عادت‌ها را رفتارهایی تعریف می‌کنند که به طور منظم انجام می‌شوند و به طور ناخودآگاه در پاسخ به محیط‌های خاص، چه مکان، چه زمان روز یا حتی یک حالت عاطفی، نشانه‌گذاری می‌شوند. آنها می‌توانند شامل اقدامات ساده‌ای مانند چیدن موهایتان هنگام استرس باشند، اما همچنین شامل اعمال پیچیده‌تری هستند که در کارهای روزمره ریشه دوانده‌اند، مانند بیدار ماندن تا دیروقت یا دم کردن قهوه در صبح. اگر کاری را مرتباً و بدون تأمل زیاد انجام دهید، احتمالاً یک عادت است. آنها به این دلیل شکل می‌گیرند که در مقطعی مغز شما یاد می‌گیرد که این رفتار مفید است. فرض کنید بعد از باز کردن یک ایمیل استرس‌زا، ناخن‌هایتان را می‌جوید.  این پاداش‌دهنده است، زیرا برای تمرکز توجه شما کافی است و اضطراب ناشی از ایمیل‌هایتان را مهار می‌کند. در مغز شما، تجربیات مثبت می‌توانند باعث آزاد شدن دوپامین، یک انتقال‌دهنده عصبی که واسطه احساس لذت است، شوند. دوپامین همچنین محرک انعطاف‌پذیری عصبی است، به این معنی که می‌تواند نحوه اتصال و شلیک نورون‌های شما را تغییر دهد. مغز شما ارتباطاتی ایجاد می‌کند که پاداش را با رفتار مرتبط می‌کند و شما را به تکرار آن سوق می‌دهد. همچنین شروع به مرتبط کردن رفتار با نشانه‌های دیگر، مانند محیط شما، می‌کند.  در نهایت، تنها چیزی که لازم است، زمینه‌ی نشستن پشت میزتان است تا به طور ناخودآگاه عادت جویدن ناخن را تحریک کند - نیازی به ایمیل استرس‌زا یا احساس آرامش نیست. پس از ایجاد، این حلقه‌های نشانه-رفتار-پاداش به سرعت کار می‌کنند و از فرآیند تصمیم‌گیری پیشی می‌گیرند. ممکن است قبل از اینکه فرصتی برای توجه و توقف داشته باشید، خود را درگیر یک عادت بیابید. اما این می‌تواند چیز خوبی باشد زیرا همه عادت‌ها بد نیستند. آن‌ها خاطرات ذخیره شده از آنچه در گذشته مؤثر بوده است، هستند که به شما امکان می‌دهند در زمان حال سریع اقدام کنید. یک مطالعه تخمین زده است که به طور متوسط، افراد بیش از 40٪ از روز خود را صرف انجام رفتارهای مکرر منظم می‌کنند در حالی که ذهنشان مشغول افکار دیگر است. به عنوان مثال، یک روال صبحگاهی به ظاهر خودکار، هم در زمان و هم در انرژی ذهنی گرانبهای شما صرفه‌جویی می‌کند. با این حال، بسیاری از مردم عادت‌هایی دارند که دیگر به آنها خدمتی نمی‌کند. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که نیت به تنهایی اغلب منجر به تغییر رفتار طولانی مدت نمی‌شود. این به این معنی نیست که نمی‌توانید یک عادت را ترک کنید. بلکه،  با درک اساس عادت‌ها، می‌توانید برنامه‌های بهتری برای تغییر آنها ایجاد کنید. به عنوان مثال، می‌دانیم که عادت‌ها اغلب توسط محیط‌ها و روال‌ها هدایت می‌شوند. دراز کشیدن در رختخواب ممکن است باعث شود که شما بی‌وقفه با تلفن خود ور بروید، یا تماشای تلویزیون روی مبل ممکن است شما را به سمت خوردن یک میان وعده شیرین سوق دهد. یکی از موثرترین راه‌ها برای مدیریت رفتار، شناسایی این مکان‌ها یا زمان‌های روز است. سپس سعی کنید آنها را با تغییر روال خود یا ایجاد موانعی که انجام عادت را در آن فضا دشوارتر می‌کند، اصلاح کنید. جابجایی، تغییر شغل یا حتی شروع یک برنامه جدید، زمان‌های بسیار خوبی برای ترک یک عادت یا ایجاد یک عادت جدید هستند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۵، ورزش، مطالعه و تماشای تلویزیون دانشجویان دانشگاه را قبل و بعد از انتقال مدارس آنها پیگیری کرد. وقتی دانش‌آموزان دیگر در محیط‌ها و روال‌های قدیمی نبودند، عادات آنها، حتی قوی‌ترین آنها، به طور قابل توجهی تغییر کرد. برای رفتارهایی مانند جویدن ناخن یا کشیدن مو، تمرینی به نام آموزش معکوس کردن عادت می‌تواند مفید باشد. هدف این روش که توسط روانشناسان در دهه ۱۹۷۰ توسعه داده شد، تغییر یک عادت با جایگزینی آن با یک عادت دیگر است.  این روش ضرر کمتری دارد. این آموزش شما را ملزم می‌کند که نشانه‌های عادت خود را تجزیه و تحلیل و درک کنید، تا بتوانید در زمان‌های مناسب به طور مؤثر مداخله کنید. به عنوان مثال، اگر در محل کار عادت به جویدن ناخن دارید، یک اسباب‌بازی بی‌قرار را روی میز خود نگه دارید. سپس، اگر یک ایمیل استرس‌زا دریافت کردید، وقتی احساس کردید که باید ناخن‌هایتان را بجوید، از آن اسباب‌بازی استفاده کنید.