مقاومت برشی ناپیوستگی‌ها اغلب به عنوان تابعی از زاویه اصطکاک (φ) و چسبندگی (c) بیان می‌شود. رفتار برشی یک ناپیوستگی مسطح تحت تنش نرمال ثابت (σₙ)، تنش برشی (τ) و مقاومت برشی باقیمانده ( τᵣ) است. پس از انجام چندین آزمایش برشی در تنش‌های نرمال مختلف، می‌توان پوش‌های شکست اوج و باقیمانده را بدست آورد. مقاومت برشی اوج و باقیمانده ناپیوستگی‌ها را می‌توان با معیار Mohr-Coulomb نشان داد:

τₚ = c + σₙ tan(φ),
τᵣ = σₙ tan(φᵣ),

که در آن τₚ مقاومت اوج برشی، τᵣ مقاومت برشی باقیمانده، و φᵣ زاویه اصطکاک باقیمانده است.

در طبیعت، ناپیوستگی‌های صاف به ندرت دیده می‌شوند و اغلب دارای موج‌ها و ناهمواری‌ها (به عنوان مثال زبری) هستند که نقش مهمی در رفتار برشی بازی می‌کنند. یک معیار مقاومت برشی تجربی غیرخطی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد، معیار بارتون-بندیس است که زبری سطح و استحکام نرمی را در نظر می‌گیرد. معیار بارتون-بندیس به صورت زیر بیان می شود:

τ = σₙ tan[JRC log₁₀(JCS/σₙ) + φᵣ],

که در آن JRC ضریب زبری و JCS مقاومت فشاری سطح ناپیوستگی است.

کانال ژئومکانیک را به دوستان خود معرفی کنید.

@GGENG

نام تونل توحید در فهرست زیباترین خیابان ها و گذرگاه ها در دنیا


@GGENG