Forwarded from Ghaiumi Hamid
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
@Geoscience
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
@Geoscience
.....................
برخی مفاهیم در کشور و در ترمینالوژی های مربوطه جایگاه تثبیت شده ای هنوز نیافته است. مثلا کلمه حوزه و حوضه ، هر دو برای یک واحد هیدرولوژیک بزرگ بکار می رود. در حالی که کلمه حوزه صرفا در قلمرو موضوعات انسانی و اجتماعی مفهوم می یابد و کلمه حوضه در قلمرو جغرافیای طبیعی. تفاوت ماهوی نیز با یکدیگر دارند. اما تلاش بر آنست که این مفاهیم شفاف سازی و روشنگری گردد و هرکدام در جای خودش بکار رود.
در مورد حوضه های طبیعی نیز این مشکل وجود داشته و متاسفانه در گذشته اهتمام لازم برای بکار بردن مفاهیم صحیح بکار نرفته است. لذا یکی از پیشکسوت های علم جغرافیای طبیعی و استاد هیدرولوژی ما در دانشکده جغرافیای دانشگاه اصفهان، جناب آقای پروفسور حسن علی غیور، به این مسئله اشاره داشتند و به دانشجویان تحصیلات تکمیلی تاکید و پیشنهاد نمودند که در مقالات و پایان نامه بدین صورت عمل شود:
کلیت هر محدوده هیدرولوژیک مستقل و واحد و یک پارچه به عنوان حوضه آبی معرفی گردد. یعنی محدوده ای که توسط خط تقسیم آب متمایز و تفکیک شده است. یعنی باد یا عامل دیگر، قلمرو فعالیت آن را مشخص ننموده است. و آب در شکل گیری محدوده نقش غالب را داشته است. البته این بدان معنا نیست که سایر عوامل مورفوژنیک بی تاثیر بوده اند. لذا فقط منظور آنست که محیط و فضای تشکیل این محدوده و شکلزایی عمدتا انرژی آب بوده است.
لذا بنده باستناد پایان نامه خودم که در آن پایان نامه هم ایشان و چند پروفسور کشور به عنوان استاد راهنما و داور و ناظر شرکت داشتند و مصوب دانشگاه اصفهان شده این مفاهیم را به شکل زیر بکار بردم که می تواند ماخذ قرار گیرد. بقیه افراد هم هستند که این گونه عمل کرده اند. به شکل و محتوای زیر:
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا مرتفع، ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
حمید قیومی محمدی: خاک شناس و دانش آموخته ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی
برخی مفاهیم در کشور و در ترمینالوژی های مربوطه جایگاه تثبیت شده ای هنوز نیافته است. مثلا کلمه حوزه و حوضه ، هر دو برای یک واحد هیدرولوژیک بزرگ بکار می رود. در حالی که کلمه حوزه صرفا در قلمرو موضوعات انسانی و اجتماعی مفهوم می یابد و کلمه حوضه در قلمرو جغرافیای طبیعی. تفاوت ماهوی نیز با یکدیگر دارند. اما تلاش بر آنست که این مفاهیم شفاف سازی و روشنگری گردد و هرکدام در جای خودش بکار رود.
در مورد حوضه های طبیعی نیز این مشکل وجود داشته و متاسفانه در گذشته اهتمام لازم برای بکار بردن مفاهیم صحیح بکار نرفته است. لذا یکی از پیشکسوت های علم جغرافیای طبیعی و استاد هیدرولوژی ما در دانشکده جغرافیای دانشگاه اصفهان، جناب آقای پروفسور حسن علی غیور، به این مسئله اشاره داشتند و به دانشجویان تحصیلات تکمیلی تاکید و پیشنهاد نمودند که در مقالات و پایان نامه بدین صورت عمل شود:
کلیت هر محدوده هیدرولوژیک مستقل و واحد و یک پارچه به عنوان حوضه آبی معرفی گردد. یعنی محدوده ای که توسط خط تقسیم آب متمایز و تفکیک شده است. یعنی باد یا عامل دیگر، قلمرو فعالیت آن را مشخص ننموده است. و آب در شکل گیری محدوده نقش غالب را داشته است. البته این بدان معنا نیست که سایر عوامل مورفوژنیک بی تاثیر بوده اند. لذا فقط منظور آنست که محیط و فضای تشکیل این محدوده و شکلزایی عمدتا انرژی آب بوده است.
لذا بنده باستناد پایان نامه خودم که در آن پایان نامه هم ایشان و چند پروفسور کشور به عنوان استاد راهنما و داور و ناظر شرکت داشتند و مصوب دانشگاه اصفهان شده این مفاهیم را به شکل زیر بکار بردم که می تواند ماخذ قرار گیرد. بقیه افراد هم هستند که این گونه عمل کرده اند. به شکل و محتوای زیر:
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا مرتفع، ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
حمید قیومی محمدی: خاک شناس و دانش آموخته ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی
.....................
برخی مفاهیم در کشور و در ترمینالوژی های مربوطه جایگاه تثبیت شده ای هنوز نیافته است. مثلا کلمه حوزه و حوضه ، هر دو برای یک واحد هیدرولوژیک بزرگ بکار می رود. در حالی که کلمه حوزه صرفا در قلمرو موضوعات انسانی و اجتماعی مفهوم می یابد و کلمه حوضه در قلمرو جغرافیای طبیعی. تفاوت ماهوی نیز با یکدیگر دارند. اما تلاش بر آنست که این مفاهیم شفاف سازی و روشنگری گردد و هرکدام در جای خودش بکار رود.
در مورد حوضه های طبیعی نیز این مشکل وجود داشته و متاسفانه در گذشته اهتمام لازم برای بکار بردن مفاهیم صحیح بکار نرفته است. لذا یکی از پیشکسوت های علم جغرافیای طبیعی و استاد هیدرولوژی ما در دانشکده جغرافیای دانشگاه اصفهان، جناب آقای پروفسور حسن علی غیور، به این مسئله اشاره داشتند و به دانشجویان تحصیلات تکمیلی تاکید و پیشنهاد نمودند که در مقالات و پایان نامه بدین صورت عمل شود:
کلیت هر محدوده هیدرولوژیک مستقل و واحد و یک پارچه به عنوان حوضه آبی معرفی گردد. یعنی محدوده ای که توسط خط تقسیم آب متمایز و تفکیک شده است. یعنی باد یا عامل دیگر، قلمرو فعالیت آن را مشخص ننموده است. و آب در شکل گیری محدوده نقش غالب را داشته است. البته این بدان معنا نیست که سایر عوامل مورفوژنیک بی تاثیر بوده اند. لذا فقط منظور آنست که محیط و فضای تشکیل این محدوده و شکلزایی عمدتا انرژی آب بوده است.
لذا بنده باستناد پایان نامه خودم که در آن پایان نامه هم ایشان و چند پروفسور کشور به عنوان استاد راهنما و داور و ناظر شرکت داشتند و مصوب دانشگاه اصفهان شده این مفاهیم را به شکل زیر بکار بردم که می تواند ماخذ قرار گیرد. بقیه افراد هم هستند که این گونه عمل کرده اند. به شکل و محتوای زیر:
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا مرتفع، ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
حمید قیومی محمدی: خاک شناس و دانش آموخته ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی
@Geoscience
برخی مفاهیم در کشور و در ترمینالوژی های مربوطه جایگاه تثبیت شده ای هنوز نیافته است. مثلا کلمه حوزه و حوضه ، هر دو برای یک واحد هیدرولوژیک بزرگ بکار می رود. در حالی که کلمه حوزه صرفا در قلمرو موضوعات انسانی و اجتماعی مفهوم می یابد و کلمه حوضه در قلمرو جغرافیای طبیعی. تفاوت ماهوی نیز با یکدیگر دارند. اما تلاش بر آنست که این مفاهیم شفاف سازی و روشنگری گردد و هرکدام در جای خودش بکار رود.
در مورد حوضه های طبیعی نیز این مشکل وجود داشته و متاسفانه در گذشته اهتمام لازم برای بکار بردن مفاهیم صحیح بکار نرفته است. لذا یکی از پیشکسوت های علم جغرافیای طبیعی و استاد هیدرولوژی ما در دانشکده جغرافیای دانشگاه اصفهان، جناب آقای پروفسور حسن علی غیور، به این مسئله اشاره داشتند و به دانشجویان تحصیلات تکمیلی تاکید و پیشنهاد نمودند که در مقالات و پایان نامه بدین صورت عمل شود:
کلیت هر محدوده هیدرولوژیک مستقل و واحد و یک پارچه به عنوان حوضه آبی معرفی گردد. یعنی محدوده ای که توسط خط تقسیم آب متمایز و تفکیک شده است. یعنی باد یا عامل دیگر، قلمرو فعالیت آن را مشخص ننموده است. و آب در شکل گیری محدوده نقش غالب را داشته است. البته این بدان معنا نیست که سایر عوامل مورفوژنیک بی تاثیر بوده اند. لذا فقط منظور آنست که محیط و فضای تشکیل این محدوده و شکلزایی عمدتا انرژی آب بوده است.
لذا بنده باستناد پایان نامه خودم که در آن پایان نامه هم ایشان و چند پروفسور کشور به عنوان استاد راهنما و داور و ناظر شرکت داشتند و مصوب دانشگاه اصفهان شده این مفاهیم را به شکل زیر بکار بردم که می تواند ماخذ قرار گیرد. بقیه افراد هم هستند که این گونه عمل کرده اند. به شکل و محتوای زیر:
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا مرتفع، ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
حمید قیومی محمدی: خاک شناس و دانش آموخته ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی
@Geoscience
.....................
برخی مفاهیم در کشور و در ترمینالوژی های مربوطه جایگاه تثبیت شده ای هنوز نیافته است. مثلا کلمه حوزه و حوضه ، هر دو برای یک واحد هیدرولوژیک بزرگ بکار می رود. در حالی که کلمه حوزه صرفا در قلمرو موضوعات انسانی و اجتماعی مفهوم می یابد و کلمه حوضه در قلمرو جغرافیای طبیعی. تفاوت ماهوی نیز با یکدیگر دارند. اما تلاش بر آنست که این مفاهیم شفاف سازی و روشنگری گردد و هرکدام در جای خودش بکار رود.
در مورد حوضه های طبیعی نیز این مشکل وجود داشته و متاسفانه در گذشته اهتمام لازم برای بکار بردن مفاهیم صحیح بکار نرفته است. لذا یکی از پیشکسوت های علم جغرافیای طبیعی و استاد هیدرولوژی ما در دانشکده جغرافیای دانشگاه اصفهان، جناب آقای پروفسور حسن علی غیور، به این مسئله اشاره داشتند و به دانشجویان تحصیلات تکمیلی تاکید و پیشنهاد نمودند که در مقالات و پایان نامه بدین صورت عمل شود:
کلیت هر محدوده هیدرولوژیک مستقل و واحد و یک پارچه به عنوان حوضه آبی معرفی گردد. یعنی محدوده ای که توسط خط تقسیم آب متمایز و تفکیک شده است. یعنی باد یا عامل دیگر، قلمرو فعالیت آن را مشخص ننموده است. و آب در شکل گیری محدوده نقش غالب را داشته است. البته این بدان معنا نیست که سایر عوامل مورفوژنیک بی تاثیر بوده اند. لذا فقط منظور آنست که محیط و فضای تشکیل این محدوده و شکلزایی عمدتا انرژی آب بوده است.
لذا بنده باستناد پایان نامه خودم که در آن پایان نامه هم ایشان و چند پروفسور کشور به عنوان استاد راهنما و داور و ناظر شرکت داشتند و مصوب دانشگاه اصفهان شده این مفاهیم را به شکل زیر بکار بردم که می تواند ماخذ قرار گیرد. بقیه افراد هم هستند که این گونه عمل کرده اند. به شکل و محتوای زیر:
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا مرتفع، ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
حمید قیومی محمدی: خاک شناس و دانش آموخته ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی
@Geoscience
برخی مفاهیم در کشور و در ترمینالوژی های مربوطه جایگاه تثبیت شده ای هنوز نیافته است. مثلا کلمه حوزه و حوضه ، هر دو برای یک واحد هیدرولوژیک بزرگ بکار می رود. در حالی که کلمه حوزه صرفا در قلمرو موضوعات انسانی و اجتماعی مفهوم می یابد و کلمه حوضه در قلمرو جغرافیای طبیعی. تفاوت ماهوی نیز با یکدیگر دارند. اما تلاش بر آنست که این مفاهیم شفاف سازی و روشنگری گردد و هرکدام در جای خودش بکار رود.
در مورد حوضه های طبیعی نیز این مشکل وجود داشته و متاسفانه در گذشته اهتمام لازم برای بکار بردن مفاهیم صحیح بکار نرفته است. لذا یکی از پیشکسوت های علم جغرافیای طبیعی و استاد هیدرولوژی ما در دانشکده جغرافیای دانشگاه اصفهان، جناب آقای پروفسور حسن علی غیور، به این مسئله اشاره داشتند و به دانشجویان تحصیلات تکمیلی تاکید و پیشنهاد نمودند که در مقالات و پایان نامه بدین صورت عمل شود:
کلیت هر محدوده هیدرولوژیک مستقل و واحد و یک پارچه به عنوان حوضه آبی معرفی گردد. یعنی محدوده ای که توسط خط تقسیم آب متمایز و تفکیک شده است. یعنی باد یا عامل دیگر، قلمرو فعالیت آن را مشخص ننموده است. و آب در شکل گیری محدوده نقش غالب را داشته است. البته این بدان معنا نیست که سایر عوامل مورفوژنیک بی تاثیر بوده اند. لذا فقط منظور آنست که محیط و فضای تشکیل این محدوده و شکلزایی عمدتا انرژی آب بوده است.
لذا بنده باستناد پایان نامه خودم که در آن پایان نامه هم ایشان و چند پروفسور کشور به عنوان استاد راهنما و داور و ناظر شرکت داشتند و مصوب دانشگاه اصفهان شده این مفاهیم را به شکل زیر بکار بردم که می تواند ماخذ قرار گیرد. بقیه افراد هم هستند که این گونه عمل کرده اند. به شکل و محتوای زیر:
آبخیز و آبریز هر دو مفاهیم ژئومورفولوژیک و هیدرولوژیک هستند که در یک حوضه آبی مطرح می باشند ولی تفاوت هایی به لحاظ شرایط فضایی و اکولوژیک دارند.
به زبان ساده، در هر حوضه آبی، علیرغم تشابهاتی که در بیشتر قسمت های اون وجود دارد، سه بخش عمده کاملا متمایز و متفاوت مورفوژنیک – پدوژنیک – اکولوژیک قابل تمیز و تفکیک می باشند:
بخش آبخیز = سرآب حوضه = بخش عمدتا مرتفع، ناهموارِ کوهستانی و کوهپایه ای که محل عمده نزول و دریافت بارش ها و مخزن آب حوضه بوده و آبخیزی و آبزایی و آب فرستی حوضه از آن ناشی می گردد. در این بخش عمدتا کاربری های حفاظتی، مرتعی و جنگلی می تواند چیرگی داشته باشد. البته در مناطق گرم و خشک ممکن است فاقد پوشش خاکی و گیاهی زیاد بوده و یا در این زمینه ها ضعیف باشد. این بخش مرتفع معمولا دارای شرایط آب و هوایی خنک و یا سرد نیز می باشد. بخش تولید کننده آب و آبرفت (خاک).
بخش آبگیر حوضه = میانه حوضه = بخش هموار و نسبتا هموار حوضه که معمولا می تواند شامل دشت های حاصلخیز و مزارع کشاورزی و برخی سکونتگا ها و هسته های مدنی باشد. بخش دریافت و مصرف کننده آب و آبرفت.
بخش آبریز حوضه = پایاب حوضه = بخش عمدتا هموار و یا پست حوضه که معمولا در حوضه های بسته و بی در رو، چاله و تالاب حوضه نیز در این بخش واقع شده و شرایط حرارتی نیز گرم تر و خشک تر از سایر بخش های حوضه می باشد. بخشی که منزلگاه تمامی روان آب ها، هرزآب ها، پساب ها، فاضلاب ها و زه آب های کل حوضه خواهد بود. تالاب ها، مرغزارها و کویرهای هر حوضه عمدتا در این بخش گسترش دارند.
مثال : در مورد حوضه بزرگ کارون
بخش آبخیز حوضه شامل زاگرس میانی ، شامل استان های چهارمحال و بختیاری، سمیرم و کهگیلویه و بویر احمد
بخش آبگیر حوضه شامل دشت های اندیمشک، دزفول، شوشتر، اهواز، رامهرمز و ....
بخش آبریز حوضه شامل خرمشهر، آبادان و .... که نهایتا به خلیج فارس می ریزند
حمید قیومی محمدی: خاک شناس و دانش آموخته ارشد و دکترا در رشته ژئومورفولوژی
@Geoscience
...
عشایر و کسانی که زیاد سفر دارند برای تامین برق میتوانند از پنل خورشیدی استفاده کنند.
خوبی این سیستم این است که به راحتی قابل حمل است و میتوانند حتی در مسیر نیز برق تولید کنند!
عشایر با توجه به میزان برق اندکی که استفاده میکنند قطعا به پنل خورشیدی کمی نیاز دارند که هم هزینه را پایین می آورد هم سبک تر است. ولی اگر قصد روشن کردن تلویزیون و یخچال را نیز داشته باشند باید به سیستمشان یک اینورتر هم اضافه کنند.
به طور کلی راهی ایده آل و سبز برای تامین انرژی ، پنل خورشیدی است.
@Geoscience
عشایر و کسانی که زیاد سفر دارند برای تامین برق میتوانند از پنل خورشیدی استفاده کنند.
خوبی این سیستم این است که به راحتی قابل حمل است و میتوانند حتی در مسیر نیز برق تولید کنند!
عشایر با توجه به میزان برق اندکی که استفاده میکنند قطعا به پنل خورشیدی کمی نیاز دارند که هم هزینه را پایین می آورد هم سبک تر است. ولی اگر قصد روشن کردن تلویزیون و یخچال را نیز داشته باشند باید به سیستمشان یک اینورتر هم اضافه کنند.
به طور کلی راهی ایده آل و سبز برای تامین انرژی ، پنل خورشیدی است.
@Geoscience
🚗مسیریاب سخنگوی #نشان
✌🏻با قابلیت جدید کروز کنترل (تعیین سرعت مورد نظر)✌🏻
🔸بهترین اپلیکیشن ایران در سال 97 با بیش از یکونیم میلیون کاربر فعال
🔹هرجای ایران که هستی #از_نشان_بپرس😉
🔸دانلود نسخه جدید 👇🏻👇🏻👇🏻
@Geoscience
✌🏻با قابلیت جدید کروز کنترل (تعیین سرعت مورد نظر)✌🏻
🔸بهترین اپلیکیشن ایران در سال 97 با بیش از یکونیم میلیون کاربر فعال
🔹هرجای ایران که هستی #از_نشان_بپرس😉
🔸دانلود نسخه جدید 👇🏻👇🏻👇🏻
@Geoscience
در مسافرت های نوروزی اگر میخواهید نزدیک ترین خودپرداز و یا بانک نسبت به خودتان را پیدا کنید
👈 در Google Map کلمه ATM را تایپ کنید، تمامی خود پردازهای اطراف شما روی نقشه نشان داده میشود !
@Geoscience
👈 در Google Map کلمه ATM را تایپ کنید، تمامی خود پردازهای اطراف شما روی نقشه نشان داده میشود !
@Geoscience
📆 98/01/01
💠 الگوی تجمعی بارش
💠 7 روز آینده
💠 برحسب اینچ،تفکیک شهرستانی
گفتنی ها رو در پست های قبل گفتیم مسافرینی که قصد سفر به استان های فارس؛بوشهر؛ هرمزگان؛ کرمان؛کهکیلویه و بویراحمد؛ چهار محال بختیاری؛ خوزستان ؛ایلام؛لرستان؛ جنوب وغرب اصفهان رو دارند
حتما با تجهیزات کامل به مسافرت بروند
از قرار گیری در مناطق مستعد و رودخانه ها خودداری کنید خطر صاعقه ؛سیلاب و طغیان رودخانه در این استان ها بسیار بالاست
✅مسولین محترم جهت جلوگیری از خسارتهای احتمالی تهمیدات لازم رو در دستور کار قرار دهند
@Geoscience
💠 الگوی تجمعی بارش
💠 7 روز آینده
💠 برحسب اینچ،تفکیک شهرستانی
گفتنی ها رو در پست های قبل گفتیم مسافرینی که قصد سفر به استان های فارس؛بوشهر؛ هرمزگان؛ کرمان؛کهکیلویه و بویراحمد؛ چهار محال بختیاری؛ خوزستان ؛ایلام؛لرستان؛ جنوب وغرب اصفهان رو دارند
حتما با تجهیزات کامل به مسافرت بروند
از قرار گیری در مناطق مستعد و رودخانه ها خودداری کنید خطر صاعقه ؛سیلاب و طغیان رودخانه در این استان ها بسیار بالاست
✅مسولین محترم جهت جلوگیری از خسارتهای احتمالی تهمیدات لازم رو در دستور کار قرار دهند
@Geoscience
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سر ریز نیلوفری 👌
Lake Berryessa and the Glory Hole during and after drought.
At 22 meters in diameter, the hole sucks in water from the dam to prevent flooding at a rate of 1,300 cubic meters per second when it reaches capacity. The water is carried through a large concrete pipe and emptied about 210 meters away.
🕳The Glory Hole was only expected to be in action every 50 years, but extreme weather has ramped up its use to twice in 24 months
@Geoscience
Lake Berryessa and the Glory Hole during and after drought.
At 22 meters in diameter, the hole sucks in water from the dam to prevent flooding at a rate of 1,300 cubic meters per second when it reaches capacity. The water is carried through a large concrete pipe and emptied about 210 meters away.
🕳The Glory Hole was only expected to be in action every 50 years, but extreme weather has ramped up its use to twice in 24 months
@Geoscience