تالاب شادگان.
در جنوب غربی ایران ،شمال خلیج فارس ،استان خوزستان،جاده اهواز-آبادان درغرب و خور موسی در شرق.
@Geoscience
در جنوب غربی ایران ،شمال خلیج فارس ،استان خوزستان،جاده اهواز-آبادان درغرب و خور موسی در شرق.
@Geoscience
👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆
خط مبنا«مبدا»، دریا درجنوب ایران؛ براساس تصویب هیات وزیران و قانون دریایی مجلس شورای اسلامی درسالهای 1352و1372ثبت وتایید سازمان ملل می باشد،بدین شرح است؛ خط مبنا؛ خطی است که از به هم پیوستن خط جزردریا به وجود می آیدو درحکم مرز سیاسی کشوراست.
منبع: حافظ نیا
@Geoscience
خط مبنا«مبدا»، دریا درجنوب ایران؛ براساس تصویب هیات وزیران و قانون دریایی مجلس شورای اسلامی درسالهای 1352و1372ثبت وتایید سازمان ملل می باشد،بدین شرح است؛ خط مبنا؛ خطی است که از به هم پیوستن خط جزردریا به وجود می آیدو درحکم مرز سیاسی کشوراست.
منبع: حافظ نیا
@Geoscience
Forwarded from 𝓗𝓪𝓻𝓮𝓶
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آموزش دانلود تصاویر DEM ماهواره ALOS با پیکسل سایز 12.5 متر
تهیه کننده: ههریم نقشبندی
تهیه کننده: ههریم نقشبندی
سوالات_مستمر_جغرافیا_یازدهم_ابن.pdf
649.9 KB
نمونه امتحان مستمرازجغرافیای 2پایه یزادهم-خانم پویان از اردستان.
@Geoscience
@Geoscience
👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆
درگ یا درک درزبان محلی به معنی سکونت در کنار دریا ست.سواحل روستای درک،در بخش زرآباد شهرستان کنارک،در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد.
@Geoscience
درگ یا درک درزبان محلی به معنی سکونت در کنار دریا ست.سواحل روستای درک،در بخش زرآباد شهرستان کنارک،در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد.
@Geoscience
موجهای لرزه ای
بطور کلی پس از اینکه در داخل زمین زلزله ای به وجود آمد و انرژی زمین آزاد شد، این انرژی آزاد شده به صورت امواج ارتعاشی در کلیه جهات منتشر شده و انرژی زلزله را با خود منتقل مینمایند. امواج زمین لرزه با توجه به حرکتشان در داخل یا سطح زمین به دو دسته "امواج داخلی یا پیکری[1]" و "امواج سطحی[2]" تقسیم میشوند.
@Geoscience
امواج داخلی یا پیکری دسته دیگری از امواح لرزه ای هستند که در درون زمین حرکت کرده و در تمامی جهات منتشر میشوند و با سرعتی بیش از موجهای سطحی حرکت مینمایند. امواج داخلی نیز به دو گروه امواج طولی یا اولیه و امواج عرضی یا ثانویه قابل تقسیم هستند.
امواج سطحی بیشترین انرژی ناشی از تکانهای کم عمق را دارا بوده و عامل اصلی خرابیهای ناشی از زمین لرزه بخصوص در مناطق مسکونی میباشند. این گروه از امواج پس از تداخل موجهای داخلی در امتداد حدفاصلها، شروع به ارتعاش کرده و عمق نفوذ محدودی دارند، از این رو همواره در نزدیکی سطح های ناپیوستگی متمرکز میشوند. بدین جهت در محیطهای همگن موجهای سطحی نخواهیم داشت. این امواج که به نامهای موجهای محدود شده و یا موجهای هدایت شده نیز معروفند خود به گروههای مختلفی چون "موج لاو[3]" و "امواج ریلی[4]" تفکیک میگردند.
این امواج توسط ویژگیهایی چون سرعت، دامنه، طول موج، دوره تناوب و فرکانس از یکدیگر تمییز داده میشوند.
در زیر به تفصیل به بررسی این چهار نوع موج میپردازیم:
1- امواج تراکمی P یا اولیه[5]
امواج تراکمی از همه محیطهایی که توان تحمل فشار را دارند از جمله گازها، جامدات و مایعات عبور میکنند. ذراتی که تحت تاثیر موج P قرار میگیرند در جهت انتشار موج به جلو یا عقب نوسان میکنند. در صورتی که بخشی از یک فنر را جمع کرده و به طور ناگهانی رها کنیم، فشردگی تمام طول فنر را طی خواهد کرد تا به انتهای آن برسد. در این مثال فنر در راستای حرکت موج به ارتعاش درآمده است که بسیار شبیه به نحوه انتشار امواج P است. دلیل نامگذاری این امواج به نام امواج اولیه سرعت بالای این امواج میباشد، چرا که اولین موجی که از زلزله احساس میشود امواج P میباشد. این امواج با وجود سرعت بالای انتقال، چون بسیار سریعتر از سایر امواج دیگر میرا میشوند (یعنی انرژی خود را از دست میدهند) باعث ایجاد خرابی زیادی در زلزله نمیشوند.
@Geoscience
2- امواج برشی S یا عرضی[6]:
این امواج تنها در محیطهایی که میتوانند در برابر تغییر شکل جانبی مقاومت کنند - مانند محیطهای جامد - منتشر میگردند. این امواج در مایعات و گازها نمیتوانند منتقل شوند. در صورتی که یک طناب را به دیواری متصل کرده و سر دیگر آن را در دست گرفته و به صورت قائم حرکت دهیم، در طناب موجی ایجاد میشود شبیه امواج S میباشد. در این امواج ارتعاش ذرات محیط عمود بر جهت حرکت موج میباشد (همانطور که مثال طناب دیده میشود، موج در امتداد طول طناب حرکت میکند در حالی که ذرات طناب در جهت عمود بر طول طناب ارتعاش میکنند).
@Geoscience
3- امواج رایلی LR
این امواج به نحو خاصی حرکت میکنند. بدین ترتیب که حرکت ذرات در امتداد مدارهای دایره ای (یا بیضوی) صورت میگیرد. درست مانند حرکت امواج در سطح اقیانوس البته جهت حرکت دایره ها برخلاف حرکت امواج اقیانوس است به عبارتی حرکات ذرات سنگ، مدار بیضوی پسگرد را در صفحه قائمی به طرف منشاء زمین لرزه طی میکنند.
@Geoscience
4 - امواج لاوLQ
حرکت زمین توسط موج لاو، تقریبا شبیه موج S است با این تفاومت که ذرات ماده به موازات سطح زمین و در جهت عمود بر انتشار موج حرکت کرده و ذرات در صفحه قائم حرکت ندارند. انتشار این امواج مانند تکانهایی است که بر اثر حرکت طناب به سمت چپ یا راست ایجاد میشود. موجهای لاو قدری سریعتر از امواج رایلی حرکت کرده و زودتر بر روی لرزه نگاشت ظاهر میشوند.
@Geoscience
بطور کلی پس از اینکه در داخل زمین زلزله ای به وجود آمد و انرژی زمین آزاد شد، این انرژی آزاد شده به صورت امواج ارتعاشی در کلیه جهات منتشر شده و انرژی زلزله را با خود منتقل مینمایند. امواج زمین لرزه با توجه به حرکتشان در داخل یا سطح زمین به دو دسته "امواج داخلی یا پیکری[1]" و "امواج سطحی[2]" تقسیم میشوند.
@Geoscience
امواج داخلی یا پیکری دسته دیگری از امواح لرزه ای هستند که در درون زمین حرکت کرده و در تمامی جهات منتشر میشوند و با سرعتی بیش از موجهای سطحی حرکت مینمایند. امواج داخلی نیز به دو گروه امواج طولی یا اولیه و امواج عرضی یا ثانویه قابل تقسیم هستند.
امواج سطحی بیشترین انرژی ناشی از تکانهای کم عمق را دارا بوده و عامل اصلی خرابیهای ناشی از زمین لرزه بخصوص در مناطق مسکونی میباشند. این گروه از امواج پس از تداخل موجهای داخلی در امتداد حدفاصلها، شروع به ارتعاش کرده و عمق نفوذ محدودی دارند، از این رو همواره در نزدیکی سطح های ناپیوستگی متمرکز میشوند. بدین جهت در محیطهای همگن موجهای سطحی نخواهیم داشت. این امواج که به نامهای موجهای محدود شده و یا موجهای هدایت شده نیز معروفند خود به گروههای مختلفی چون "موج لاو[3]" و "امواج ریلی[4]" تفکیک میگردند.
این امواج توسط ویژگیهایی چون سرعت، دامنه، طول موج، دوره تناوب و فرکانس از یکدیگر تمییز داده میشوند.
در زیر به تفصیل به بررسی این چهار نوع موج میپردازیم:
1- امواج تراکمی P یا اولیه[5]
امواج تراکمی از همه محیطهایی که توان تحمل فشار را دارند از جمله گازها، جامدات و مایعات عبور میکنند. ذراتی که تحت تاثیر موج P قرار میگیرند در جهت انتشار موج به جلو یا عقب نوسان میکنند. در صورتی که بخشی از یک فنر را جمع کرده و به طور ناگهانی رها کنیم، فشردگی تمام طول فنر را طی خواهد کرد تا به انتهای آن برسد. در این مثال فنر در راستای حرکت موج به ارتعاش درآمده است که بسیار شبیه به نحوه انتشار امواج P است. دلیل نامگذاری این امواج به نام امواج اولیه سرعت بالای این امواج میباشد، چرا که اولین موجی که از زلزله احساس میشود امواج P میباشد. این امواج با وجود سرعت بالای انتقال، چون بسیار سریعتر از سایر امواج دیگر میرا میشوند (یعنی انرژی خود را از دست میدهند) باعث ایجاد خرابی زیادی در زلزله نمیشوند.
@Geoscience
2- امواج برشی S یا عرضی[6]:
این امواج تنها در محیطهایی که میتوانند در برابر تغییر شکل جانبی مقاومت کنند - مانند محیطهای جامد - منتشر میگردند. این امواج در مایعات و گازها نمیتوانند منتقل شوند. در صورتی که یک طناب را به دیواری متصل کرده و سر دیگر آن را در دست گرفته و به صورت قائم حرکت دهیم، در طناب موجی ایجاد میشود شبیه امواج S میباشد. در این امواج ارتعاش ذرات محیط عمود بر جهت حرکت موج میباشد (همانطور که مثال طناب دیده میشود، موج در امتداد طول طناب حرکت میکند در حالی که ذرات طناب در جهت عمود بر طول طناب ارتعاش میکنند).
@Geoscience
3- امواج رایلی LR
این امواج به نحو خاصی حرکت میکنند. بدین ترتیب که حرکت ذرات در امتداد مدارهای دایره ای (یا بیضوی) صورت میگیرد. درست مانند حرکت امواج در سطح اقیانوس البته جهت حرکت دایره ها برخلاف حرکت امواج اقیانوس است به عبارتی حرکات ذرات سنگ، مدار بیضوی پسگرد را در صفحه قائمی به طرف منشاء زمین لرزه طی میکنند.
@Geoscience
4 - امواج لاوLQ
حرکت زمین توسط موج لاو، تقریبا شبیه موج S است با این تفاومت که ذرات ماده به موازات سطح زمین و در جهت عمود بر انتشار موج حرکت کرده و ذرات در صفحه قائم حرکت ندارند. انتشار این امواج مانند تکانهایی است که بر اثر حرکت طناب به سمت چپ یا راست ایجاد میشود. موجهای لاو قدری سریعتر از امواج رایلی حرکت کرده و زودتر بر روی لرزه نگاشت ظاهر میشوند.
@Geoscience
✅٢٨-٩-٩٦ يادداشت در صفحه١ روزنامه #شرق (بخش١) ⭕️#مهدي_زارع
#زلزله_هاي_بزرگ_در_راه_است؟ #زلزله
http://sharghdaily.ir/News/148509/زلزله%E2%80%8Cهای-بزرگ-در-راه-است؟
آبان و آذر امسال، بعد از رخداد زمینلرزه ٢١ آبان با بزرگای ٧,٣، وقوع مجموعهای از زلزلههای پیدرپی توجه افکار عمومی را به زلزله متمایل کرد. ١٢٠ زمینلرزه با بزرگای بیش از چهار و ٢٨٠ زلزله با بزرگای بیش از سه، در ٣٥ روز ثبت شده است؛ این در حالی است که در ایران حدود ٢٠٠ تا ٢٥٠ زمینلرزه با بزرگای بیش از چهار، در سال انتظار میرود. بیشتر این زلزلهها در این مدت، در منطقه ازگله سرپلذهاب (بهصورت پسلرزههای زلزله ٢١/٨/٩٦) و زلزلههای سهگانه با بزرگای شش و پسلرزههای آنها در شرق هجدک کرمان در ١٠ تا ٢٢ آذر رخ داده است. سؤالهای مهمی در این مورد نزد افکار عمومی ایجاد شده است که آیا زلزلههای پیدرپی ادامه مییابد؟ آیا این زلزلهها به هم مربوطاند؟ آیا زلزله مهمی در تهران و سایر شهرهای پرجمعیت کشور میتواند رخ دهد؟ آیا این زلزلهها اساسا طبیعی بودهاند یا مصنوعی؛ مثلا حاصل از انفجار یا تحریکشده با فناوری نظیر هارپ بودهاند؟ واقعیت این است که بخشی از جوابها را با دقت بالا و عدم قطعیت کم میدانیم. مثلا میدانیم که همه این زلزلهها طبیعی بوده و نه حاصل انفجار و با فناوریهایی نظیر هارپ تحریک نشدهاند؛ چراکه اولا بشر امکان ایجاد چنین تحریکی برای عمقهای زلزلههای اخیر را ندارد و در ثانی، نگاشتهای زمینلرزههای طبیعی (زمینساختی) کاملا از زلزلههای ناشی از انفجارات تفکیکپذیر هستند. بخشی دیگر از این سؤالات را هم میتوان با ابهام کمی پاسخ داد، مثلا میتوان گفت که این زلزلههای اخیر به لحاظ زمینساختی و گسلش وقتی در نقاط مختلف کشور رخ میدهند، الزاما با هم مرتبط نیستند. بنابراین نمیتوان رویداد زمینلرزه در شمال کرمان با رخداد زلزله قبلی در منطقه سرپل ذهاب را با ارتباطی خطی توضیح داد. درباره احتمال رویداد زلزله در ناحیههای پرجمعیت شهری مانند تهران باید گفت که شهرهایی مانند تهران و تبریز باید بهشکلی ویژه برای زمینلرزه بزرگ (که ممکن است در نزدیکی یا پهنه شهریشان رخ دهد) آماده شوند و این برنامهریزی و اقدام باید جنبه ملی و جدی داشته باشد. ولی از سوی دیگر سؤال مهمی همچنان برقرار است و آن اینکه آیا این زلزلهها با تغییرات تنش در پوسته زمین ایران مرتبط است و آیا ممکن است زلزلههای مهم بعدی احتمال رخداد بالاتری داشته باشند. در این مورد متخصصان خطر زلزله، پس از هر زمینلرزه مهم، به بررسی تغییرات احتمال رخداد زلزلههای بعدی میپردازند. مثلا بعد از زلزله هفت سپتامبر ٢٠١٧ با بزرگای ٨.٢ و زلزله ١٩ سپتامبر ٢٠١٧ با بزرگای ٧.٢ در مکزیک، دکتر «راس استین»، پژوهشگر معتبر عرصه خطر زلزله در ایالات متحده، احتمال رخداد یک زمینلرزه با بزرگای بیش از هفت در مکزیک در ماههای آینده در سال ٢٠١٨ را دو برابر برآورد سابق محاسبه و اعلام کرد (از ٢٥ درصد به ٥٥ درصد افزایش یافته است). چنین تغییراتی بعد از هر زلزله مهمی در ژاپن نیز بررسی میشود. بعد از زلزله ١١ مارس ٢٠١١ توهوکو در ژاپن، دانشمند ژاپنی سرشناس، پروفسور «شینجی تودا» از دانشگاه کیوتو، در مقالهای که با دکتر «راس استین» در سال ٢٠١٣ منتشر کردند، توضیح دادند که بهدلیل افزایش تنش روی گسلها و انتقال تنش، احتمال رخداد زلزله بزرگ در ناحیه توکیو در بازه پنجساله بین مارس ٢٠١٣ تا مارس ٢٠١٨ حدود ٢.٥ برابر افزایش یافته است. البته پژوهشهای دیگری در همان ژاپن ازسوی دو دانشمند دیگر به نامهای «نانجو» و «اوچیدا» انجام شد که به نتیجهای نسبتا متفاوت انجامید؛ به نحوی که دادههای موجود، بهویژه از تغییر شکل پوسته، نمایانگر بخش مهمی از انتقال تنش بهصورت خزش و خمش است و بنابراین نتیجه میگیرند که افزایش احتمال رخداد زلزلههای بعدی را چندان قابلملاحظه نمیدانند. حال درباره ایران و رویداد زمینلرزههای مهم اخیر چه میتوان گفت؟ در ٧٥ سال گذشته، ١٠١ زمینلرزه با بزرگای بین شش و هفت و ٢٠ زمینلرزه با بزرگای بین هفت تا هشت در ایران گزارش شدهاند که البته پوشش شبکه لرزهنگاری فقط در ٥٠ سال اخیر با پنج ایستگاه شروع شده (و بهتدریج افزایش یافته تا امروزه به حدود ١٣٠ ایستگاه رسیده) و بنابراین امکان اینکه رخدادهای اتفاقافتاده در ایران بهدقت و با تعداد واقعی گزارش نشده باشد، وجود دارد. ولی همین بررسی به همراه دقت در رخداد زمینلرزههای ١٩٧٠ به بعد و بهویژه خردزمینلرزههای دهه اخیر، براساس بررسیهای آماری میتوان نشان داد که احتمال رخداد زمینلرزه با بزرگای هفت در دهه پیشرو- از ٢٠١٧ تا ٢٠٢٧ - از ٢.٥ تا ٣.٥ برابر بیشتر از سه دهه قبل از ٢٠١٧ است.
@Geoscience
#زلزله_هاي_بزرگ_در_راه_است؟ #زلزله
http://sharghdaily.ir/News/148509/زلزله%E2%80%8Cهای-بزرگ-در-راه-است؟
آبان و آذر امسال، بعد از رخداد زمینلرزه ٢١ آبان با بزرگای ٧,٣، وقوع مجموعهای از زلزلههای پیدرپی توجه افکار عمومی را به زلزله متمایل کرد. ١٢٠ زمینلرزه با بزرگای بیش از چهار و ٢٨٠ زلزله با بزرگای بیش از سه، در ٣٥ روز ثبت شده است؛ این در حالی است که در ایران حدود ٢٠٠ تا ٢٥٠ زمینلرزه با بزرگای بیش از چهار، در سال انتظار میرود. بیشتر این زلزلهها در این مدت، در منطقه ازگله سرپلذهاب (بهصورت پسلرزههای زلزله ٢١/٨/٩٦) و زلزلههای سهگانه با بزرگای شش و پسلرزههای آنها در شرق هجدک کرمان در ١٠ تا ٢٢ آذر رخ داده است. سؤالهای مهمی در این مورد نزد افکار عمومی ایجاد شده است که آیا زلزلههای پیدرپی ادامه مییابد؟ آیا این زلزلهها به هم مربوطاند؟ آیا زلزله مهمی در تهران و سایر شهرهای پرجمعیت کشور میتواند رخ دهد؟ آیا این زلزلهها اساسا طبیعی بودهاند یا مصنوعی؛ مثلا حاصل از انفجار یا تحریکشده با فناوری نظیر هارپ بودهاند؟ واقعیت این است که بخشی از جوابها را با دقت بالا و عدم قطعیت کم میدانیم. مثلا میدانیم که همه این زلزلهها طبیعی بوده و نه حاصل انفجار و با فناوریهایی نظیر هارپ تحریک نشدهاند؛ چراکه اولا بشر امکان ایجاد چنین تحریکی برای عمقهای زلزلههای اخیر را ندارد و در ثانی، نگاشتهای زمینلرزههای طبیعی (زمینساختی) کاملا از زلزلههای ناشی از انفجارات تفکیکپذیر هستند. بخشی دیگر از این سؤالات را هم میتوان با ابهام کمی پاسخ داد، مثلا میتوان گفت که این زلزلههای اخیر به لحاظ زمینساختی و گسلش وقتی در نقاط مختلف کشور رخ میدهند، الزاما با هم مرتبط نیستند. بنابراین نمیتوان رویداد زمینلرزه در شمال کرمان با رخداد زلزله قبلی در منطقه سرپل ذهاب را با ارتباطی خطی توضیح داد. درباره احتمال رویداد زلزله در ناحیههای پرجمعیت شهری مانند تهران باید گفت که شهرهایی مانند تهران و تبریز باید بهشکلی ویژه برای زمینلرزه بزرگ (که ممکن است در نزدیکی یا پهنه شهریشان رخ دهد) آماده شوند و این برنامهریزی و اقدام باید جنبه ملی و جدی داشته باشد. ولی از سوی دیگر سؤال مهمی همچنان برقرار است و آن اینکه آیا این زلزلهها با تغییرات تنش در پوسته زمین ایران مرتبط است و آیا ممکن است زلزلههای مهم بعدی احتمال رخداد بالاتری داشته باشند. در این مورد متخصصان خطر زلزله، پس از هر زمینلرزه مهم، به بررسی تغییرات احتمال رخداد زلزلههای بعدی میپردازند. مثلا بعد از زلزله هفت سپتامبر ٢٠١٧ با بزرگای ٨.٢ و زلزله ١٩ سپتامبر ٢٠١٧ با بزرگای ٧.٢ در مکزیک، دکتر «راس استین»، پژوهشگر معتبر عرصه خطر زلزله در ایالات متحده، احتمال رخداد یک زمینلرزه با بزرگای بیش از هفت در مکزیک در ماههای آینده در سال ٢٠١٨ را دو برابر برآورد سابق محاسبه و اعلام کرد (از ٢٥ درصد به ٥٥ درصد افزایش یافته است). چنین تغییراتی بعد از هر زلزله مهمی در ژاپن نیز بررسی میشود. بعد از زلزله ١١ مارس ٢٠١١ توهوکو در ژاپن، دانشمند ژاپنی سرشناس، پروفسور «شینجی تودا» از دانشگاه کیوتو، در مقالهای که با دکتر «راس استین» در سال ٢٠١٣ منتشر کردند، توضیح دادند که بهدلیل افزایش تنش روی گسلها و انتقال تنش، احتمال رخداد زلزله بزرگ در ناحیه توکیو در بازه پنجساله بین مارس ٢٠١٣ تا مارس ٢٠١٨ حدود ٢.٥ برابر افزایش یافته است. البته پژوهشهای دیگری در همان ژاپن ازسوی دو دانشمند دیگر به نامهای «نانجو» و «اوچیدا» انجام شد که به نتیجهای نسبتا متفاوت انجامید؛ به نحوی که دادههای موجود، بهویژه از تغییر شکل پوسته، نمایانگر بخش مهمی از انتقال تنش بهصورت خزش و خمش است و بنابراین نتیجه میگیرند که افزایش احتمال رخداد زلزلههای بعدی را چندان قابلملاحظه نمیدانند. حال درباره ایران و رویداد زمینلرزههای مهم اخیر چه میتوان گفت؟ در ٧٥ سال گذشته، ١٠١ زمینلرزه با بزرگای بین شش و هفت و ٢٠ زمینلرزه با بزرگای بین هفت تا هشت در ایران گزارش شدهاند که البته پوشش شبکه لرزهنگاری فقط در ٥٠ سال اخیر با پنج ایستگاه شروع شده (و بهتدریج افزایش یافته تا امروزه به حدود ١٣٠ ایستگاه رسیده) و بنابراین امکان اینکه رخدادهای اتفاقافتاده در ایران بهدقت و با تعداد واقعی گزارش نشده باشد، وجود دارد. ولی همین بررسی به همراه دقت در رخداد زمینلرزههای ١٩٧٠ به بعد و بهویژه خردزمینلرزههای دهه اخیر، براساس بررسیهای آماری میتوان نشان داد که احتمال رخداد زمینلرزه با بزرگای هفت در دهه پیشرو- از ٢٠١٧ تا ٢٠٢٧ - از ٢.٥ تا ٣.٥ برابر بیشتر از سه دهه قبل از ٢٠١٧ است.
@Geoscience