وای از آن شب که تو مهمان شده باشی جایی
چشمِ بد دور! غزل‌خوان شده باشی جایی

بله! یک روز تو هم حال مرا می‌فهمی
چون‌که در آینه حیران شده باشی جایی

بی‌گناهی‌ست که تهمت زده باشند به او
باد، وقتی‌که پریشان شده باشی جایی

ماهِ من! طایفه‌ی روزه‌بگیران چه‌کنند؟
شب عیدی که تو پنهان شده باشی جایی

صورت پنجره در پرده نباشد از شرم
کاش! وقتی‌که تو عریان شده باشی جایی

من نشستم بروی مِی بخری برگردی
ترسم این است مسلمان شده باشی جایی!

| #مهدی_فرجی |

حال من حال اسیری ست که هنگام فرار
یادش افتاد کسی منتظرش نیست ، نرفت ...

| #لاادری‌ |

شهر! آرامش بگیر، آهسته ترکت میکنم
چند سالی باتو بودم ،رفع زحمت میکنم

| #یحیی_نژادسلامتی |

با وضو آمد به قصد لیلة‌الفرقت علی
ابن‌ملجم در شب احیا چه قرآنی گشود

| #قاسم_صرافان |

ای آنکه غرق شدگان را می رهانی ...

| #دعای_جوشن_کبیر |

هر چه در خاطرم آید تو از آن خوبتری

| #خواجوی_کرمانی|

آنكه بى باده كند جان مرا مست، كجاست؟!

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم
امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم

| #وحشی_بافقی |

عشقت یک ساعت به ساعات شبانه روز اضافه کرد

| #شیرکو_بیکس |

عشقت یک ساعت به ساعات شبانه روز اضافه کرد ؛
ساعت بیست و پنج
عشقت یک روز به روزهای هفته افزود
هشت شنبه
عشقت یک ماه به ماه های سال اضافه کرد
ماه سیزدهم
عشقت یک فصل به فصول سال افزود
فصلِ پنجم ...
بدین سان عشقت به من روزگاری بخشیده است که
یک ساعت و یک روز و یک ماه و یک فصل از زندگی تمام عُشاقِ جهان اضافه تر دارد ...

| #شیرکو_بیکس |

خاطرات عمر رفته در نظرگاهم نشسته
در سپهر لاجوردی آتش آهم نشسته

| #معینی_کرمانشاهی‌|

چشم من، چشم تو را دید ولی دیده نشد
من همانم که پسندید و پسندیده نشد

| #سجاد_سامانی |

چشم من، چشم تو را دید ولی دیده نشد
من همانم که پسندید و پسندیده نشد

یاد لبهای تو افتادم و با خود گفتم:
غنچه‌ای بود که گل کرد ولی چیده نشد

من نظربازم و کم معصیتی نیست ولی
چه‌بسا طعنه‌زدنهای تو بخشیده نشد

ای که مهرت نرسیده ست به من، باور کن
هیچکس قدر من از قهر تو رنجیده نشد

عاشقت بودم و این را به هزاران ترفند
سعى كردم كه بفهمانم و فهمیده نشد

| #سجاد_سامانی |

وقتی هیچ چیز سر جاش نیست !

ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا
حلوا به کسی ده که محبت نچشیده‌ست

| #سعدی |

افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست
یا دیده و بعد از تو به رویی نگریده‌ست

گر مدعیان نقش ببینند پری را
دانند که دیوانه چرا جامه دریده‌ست

آن کیست که پیرامن خورشید جمالش
از مشک سیه دایرهٔ نیمه کشیده‌ست

ای عاقل اگر پای به سنگیت برآید
فرهاد بدانی که چرا سنگ بریده‌ست

رحمت نکند بر دل بیچاره فرهاد
آن کس که سخن گفتن شیرین نشنیده‌ست

از دست کمان مهرهٔ ابروی تو در شهر
دل نیست که در بر چو کبوتر نطپیده‌ست

در وهم نیاید که چه مطبوع درختی
پیداست که هرگز کس از این میوه نچیده‌ست

سر قلم قدرت بی چون الهی
در روی تو چون روی در آیینه پدید است

ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا
حلوا به کسی ده که محبت نچشیده‌ست

با این همه باران بلا بر سر سعدی
نشگفت اگرش خانهٔ چشم آب چکیده‌ست

| #سعدی |

غروب کرده مرا آفتاب عمر ای غم
چه شد که باز تو چون سایه در قفای منی؟

| #ابوتراب_جلی |

همیشه مایه ی رنج و بلا برای منی
از اینقرار تو دل نیستی، بلای منی

صفا چگونه پذیرد میان ما ایدل؟
که من اسیر تو هستم تو مبتلای منی

جدا مشو دمی از پیش دیده ام ای اشک
که یادگار من از یار بیوفای منی

غروب کرده مرا آفتاب عمر ای غم
چه شد که باز تو چون سایه در قفای منی؟

چه وصف گویمت ای سرو بوستان کمال؟
که سرفراز تر از فکر نارسای منی

"جلی" چنان بتو بیگانه وار مینگرد
که کس گمان نکند هرگز آشنای منی

| #ابوتراب_جلی |