Sharh: Ushbu hadisi sharifning avvalida namozning qanday ulug‘ ibodat ekanligi oddiy va ravshan iboralar ila vasf qilinmoqda.

«Qachon biringiz namozda bo‘lsa, u o‘z Robbisi ila munojot qiladur».

Ha, namoz har bir bandaning Alloh taolo bilan yolg‘iz qolib munojot qilishi, roz aytishi, sirli suhbat qilishidir. Namoz Alloh taolo tomonidan bandaga butun dardi hasratlarini to‘kib solish, dildagi tilaklarini so‘rab olish uchun berilgan eng qulay fursatdir. Bu fursat banda uchun ulug‘ sharafdir. Alloh taolo har kim bilan ham yakkama-yakka qolib roz aytishavermaydi axir.

Banda o‘ziga o‘xshagan boshqa bir banda bilan yolg‘iz qolib, uning qabulida bo‘lsa, o‘zini o‘nglab, odob-axloqli bo‘lib ko‘rinishga harakat qiladi. O‘sha uni qabul qilgan ojiz bandaga nisbatan beodoblik sodir etmaslikka harakat qiladi. Bas, shundoq ekan Robbil olamiyn huzurida bo‘lganda, o‘zini yaratgan Xoliqi, unga rizq bergan Roziqi, uning barcha ishlarining tadbirini qilib turuvchi Mudabbiri va Tarbiyakunanda Robbisi–Alloh taolo ila munojot aytishganda, albatta, o‘zini yuksak odob ila tutishi kerak. Modomiki, banda namozda Robbisi ila munojot qilar ekan:

«Bas, old tarafiga aslo tufurmasin, o‘ng tarafiga ham, lekin chap tomoniga, qadamining ostiga».

Namozxon inson ro‘baro‘siga qarab tufursa, Allohga qarab tufurgan bo‘ladi. O‘ng tomoniga tufursa yaxshilik, halol-pok narsalar uchun ajratilgan tomoniga tufurgan bo‘ladi. Noiloj tufurishi kerak bo‘lsa, chap tomoniga oyoq ostiga bo‘lishi kerak. Chunki, tufutki kabi noqulay narsalarga chap tomon ajratilgan.

Albatta, bu ma’no o‘sha davr voqe’ligidan kelib chiqib aytilgan. U paytlar quruq yerda namoz o‘qilardi. Masjidlarga, hatto Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning masjidlariga ham joynamoz to‘shalmagandi. So‘ngra, odamlar Islomga yangi kirgan, ko‘pgina odob-axloqlarini o‘zlashtirib bo‘lmagan edilar.

Albatta, chap oyoqning ostiga tufurish bugungi kungi masjidlarimizga va namoz o‘qiydigan joylarimizga to‘g‘ri kelmaydi.

Sharh: Qo‘lni belga tirab turish ‎mutakabbirlik alomatidir. Namoz esa banda ‎o‘zini eng xor tutishi lozim bo‘lgan maqom. O‘z ‎Robbisi huzurida gunohlari kechirilishi va ‎so‘raganlari berilishini xohlagan banda ‎albatta, tavoze’ ila, o‘zini xokisor tutgan ‎holda turishi lozim.‎